๔๘๔. ศรัทธา..แห่งแผ่นดิน

ยากจะมีพระมหากษัตริย์องค์ใดในโลกเสมอเหมือนที่จะทรงอุทิศพระวรกาย ทุ่มเทพระราชหฤทัย ทรงงานหนักเฉกเช่นในหลวงของปวงชนชาวไทย..

งานพัฒนาแหล่งเรียนรู้..รอบอาคารเรียน..ผ่านไปอย่างราบรื่น วันนี้..จึงกลับเข้ามาดูงานภายในอาคาร เริ่มที่ห้องพอเพียงก่อน..นักเรียนบางคนเรียกห้องนี้ว่าห้องในหลวง..เพราะมีพระบรมสาทิสลักษณ์ติดฝาผนังอยู่มากมายหลายภาพ..

เมื่อโรงเรียนสืบสานงานของพ่อ..นักเรียนก็ควรศึกษาพระราชกรณียกิจและพระอัจฉริยภาพของพระองค์ท่านควบคู่กัน ผมตั้งใจจะจัดป้ายนิเทศเพิ่มเติม จากปฏิทินตั้งโต๊ะที่เก็บสะสมไว้หลายปี มีภาพของพ่ออย่างหลากหลาย แต่ละเรื่องราวก็มีหลายชุด ผมจะค่อยๆจัดไป ให้ห้องพอเพียง เป็นห้องแห่งศรัทธา..ของทุกคน...

ศรัทธาในน้ำพระราชหฤทัย..ไม่ว่าจะเสด็จฯไปที่ใด ทรงจดบันทึกทุกเรื่องราวของปัญหาเพื่อนำมาศึกษาหาหนทางแก้ไข ดังเมื่อคราวเกิดเหตุการณ์น้ำท่วมกรุงเทพฯได้พระราชทาน”โครงการแก้มลิง”..นับเป็นวิธีบรรเทาปัญหาน้ำท่วมที่เปี่ยมประสิทธิภาพ..

ศรัทธาในความเป็นนักอนุรักษ์..แม้ต้องทรงตรากตรำพระวรกาย แต่เพื่อโอบอุ้มประชาราษฏร์ให้พ้นจากความทุกข์ยาก พระองค์จึงเสด็จฯไปทุกแห่งหนเพื่อทรงหนุนนำ จนก่อเกิดสัมฤทธิผลแห่งการพัฒนา “ช่วยชาวเขา” ให้สามารถพึ่งพาตนเองและมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น

ศรัทธาในความมุ่งมั่น..ความร้อนแล้งได้นำความแร้นแค้นมาสู่ราษฎรในถิ่นอีสาน พระองค์มีพระราชดำริให้จัดตั้ง “ศูนย์ศึกษาการพัฒนาภูพาน” เพื่อค้นคว้าทดลองงานพัฒนาการเกษตรที่เหมาะสมแก่ท้องถิ่น ผืนดินที่เคยแตกระแหงจึงกลับคืนสู่ความอุดมสมบูรณ์ ยากจะมีพระมหากษัตริย์องค์ใดในโลกเสมอเหมือนที่จะทรงอุทิศพระวรกาย ทุ่มเทพระราชหฤทัย ทรงงานหนักเฉกเช่นในหลวงของปวงชนชาวไทย..

ศรัทธาในความเป็นนักคิด..”ห้วยทราย” ผืนป่าที่เคยเขียวขจี กลับต้องเสื่อมโทรมดุจทะเลทรายจากการบุกรุกแผ้วถางป่า แต่ด้วยแนวพระราชดำริให้จัดตั้ง”ศูนย์ศึกษาการพัฒนาห้วยทราย” เพื่อฟื้นฟูทรัพยากรธรรมชาติ แหล่งน้ำ และคุณภาพชีวิตของราษฏร..

ศรัทธาในความเป็นครูของแผ่นดิน..ด้วยพระปรีชาสามารถอันล้ำเลิศ ทรงใช้ประโยชน์จากแผนที่พัฒนาประเทศแบบเชื่อมร้อยเป็นองค์รวม ดังเช่นที่ทรงทำให้พื้นที่บนดอยอุดมด้วยดิน น้ำ ป่า ช่วยชุบชีวิตใหม่ให้ชาวม้งได้มีอาชีพเป็นหลักแหล่ง อยู่ร่วมกับธรรมชาติอย่างเกื้อกูล และยังได้ทรงบ่มเพาะเมล็ดพันธุ์แห่งการเรียนรู้ด้วยการพระราชทาน “โรงเรียนเจ้าพ่อหลวงอุปถัมภ์” เพื่อให้เกิดการพัฒนาและพึ่งพาตนเองอย่างยี่งยืน....

ชยันต์ เพชรศรีจันทร์

๒๔ มกราคม ๒๕๖๐






บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่า....จากโรงเรียนเล็ก



ความเห็น (0)

หมายเลขบันทึก

622042

เขียน

24 Jan 2017 @ 21:09
()

สัญญาอนุญาต

ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง
ดอกไม้: 4, อ่าน: คลิก