เศรษฐศาสตร์ขยะ

นายหัว
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

ร้านกาแฟชื่อดังแห่งหนึ่ง เวลา 14.00 น.

555555 เสียงหัวเราะลั่น "มันก็ไอ้แค่เศษขยะละว่ะ พวกท้องถิ่นยังไงๆก็เหมือนกันแหล่ะ ขี้โกงทั้งเพ" ปลัดอำเภอหนุ่มไฟแรงอนาคตไกลพูดกับเพื่อนสนิทจากหน่วยงานอิสระมากอำนาจแห่งหนึ่ง การพูดคุยดำเนินไปอย่างออกรสออกชาติ

จนวิศวกร อบต. แห่งหนึ่งเดินเข้ามาสั่งกาแฟในร้าน ทั้งสองจึงเงียบ ต่างก้มหน้าก้มตาเอามือถูไถสมาร์ทโฟนราคาแพง ด้วยเหตุผลเมื่อคืนก่อน ทั้งสามคนเจอกันในร้านเหล้าเดียวกันในตัวเมือง สองคนแรกเมามายอาละวาดทำลายข้าวของ ในร้านจนตำรวจเข้ามาระงับเหตุ เขายืนหัวเราะมองดูเฉยๆ เหตุการณ์ยุติลงโดยทั้งสองควักบัตรออกโชว์ แล้วพูดชัดๆ "ว่ารู้ไหมผมเป็นใคร เอาน่าคนกันเอง คนของรัฐด้วยกัน พึ่งพาอาศัยกัน ช่วยๆกันนะหมวด" วิศวกรหนุ่มยิ้มสบถในใจ "ถถถ เหี้ยเหมือนละว่ะ55"

เวลาผ่านไปจนถึง 15.15 น. ทั้งสามเดินออกจากร้าน ต่างคนต่างขึ้นรถของหน่วยงานตัวเองคนละคัน สักพักก็มีคนเข้ามาในร้านเพิ่มขึ้น แก้วแล้วแก้วเล่ากาแฟชั้นดี ราคาเหยียบร้อยบาท คนมีมาสั่งแล้วเดินออกไป สั่งแล้วเดินออกไป แต่ไม่ใครจ่ายเงินเลย!!!

เป็นที่รู้กันสำหรับคนในแถบนี้ กาแฟร้านนี้กินฟรี สำหรับคนมีสี ไม่ว่าสีไหน สีเขียว สีกากี สีเทา สีดำ จะสีไหนก็ได้ ตั้งแต่เวลา 13.30-15.30 น.เพราะเฮียเม้งสั่งไว้ เฮียเม้งเป็นเจ้าของร้านนี้ พูดตรงๆไปอีกเฮียเม้งเป็นเจ้าของจังหวัดนี้มั้ง

เหล่าคนมีสีเหล่านั้นต่างหยิ่งในเกียรติของตัวเอง มองตัวเองว่าสูงส่งเหนือประชาชนรากหญ้าทั้งหลาย ยิ่งไปกว่านั้นพวกเขาดูถูกดูแคลนกันเองกันอย่างหนัก แบ่งเกรดแบ่งชั้น มองคนอื่นว่าเป็น"เศษขยะ" จนลืมไปว่าเขาเองก็ขยะเหมือนกัน "อาจจะเป็นขยะเปียก ขยะแห้ง ขยะรีไซเคิล ขยะมีพิษ"

มองดูดีๆ เฮียเม้งแกก็เป็นนักสิ่งแวดล้อมนะ ใช่เลย อดีตแกเคยเป็นรัฐมนตรี ตอนนี้แกนอกจากเป็นนายทุน นักธุรกิจ เจ้าของสโมสรฟุตบอลชื่อดังแล้ว "แกยังเป็นนักจัดการขยะมืออาชีพด้วยสิ "

ผมไม่รู้เลยว่าบ้านนี้เมืองนี้จะมุ่งหน้าไปหาอะไร จะเป็น "ความรุ่งเรือง" หรือ "ความรุ่งริ่ง" ผมไม่มีความรู้สึกอะไรอีก คิดว่าแค่ได้ทำงานไปวันๆหาเช้ากินค่ำก็โอเคแล้ว นี่ก็ซัดกาแฟไปแล้ว 2 แก้ว

ผมมองออกไปนอกร้านกาแฟ เห็นแรงงานต่างด้าวมากมายหมุนเวียนสับเปลี่ยนกันขึ้นรถหกล้อบ้าง สิบล้อบ้าง หอบลูกหอบหลานไปทำงานกันหลังขดหลังแข็ง คนเหล่านี้มิใช่หรือที่เราต่างรังเกียจรังแคลน แต่เพราะเขาเหล่านี้มิใช่หรือที่สร้างบ้านแปลงเมือง อยู่เบื้องหลังความอยู่ดีกินดีของเราและคุณ

ข้าราชการ 3 คนจากไป แรงงานต่างด้าวยังคงพลุกพล่านทำงานหนัก ความคิดผมก็เช่นกัน จะกลับไปรายงานบอสว่าไงดี "ที่ได้รับรายงานมาไม่มีอะไรผิดปกติ แรงงานต่างด้าวขึ้นทะเบียนถูกกฏหมาย ไม่มีแรงงานเถื่อน พวกเขาอยู่ดีกินดี และเศรษฐกิจในพื้นที่นี้ก็ดีมาก"

ผมต้องกลับไปเขียนข่าวแล้วล่ะ เสร็จแล้วก็กลับบ้านไปหาลูกเมีย
ผมยิ้มกริ่มตลอดทางกลับบ้าน นึกขอบคุณในใจ "เฮียเม้งก็ใจปล้ำใจใหญ่น่าดูรอบนี้ให้ค่าขนมลูกตั้งหลายหมื่น ดีจริงๆ"

--เจ้าชาย--

12/01/2560

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน วรรณกรรมการเมือง เศรษฐกิจและสังคม

คำสำคัญ (Tags)#คอรัปชั่น#ข้าราชการ#นักการเมือง#ขยะ#ร้านกาแฟ#ดูถูก#โกงกิน#เศรษฐศาสตร์ขยะ

หมายเลขบันทึก: 621711, เขียน: 18 Jan 2017 @ 09:14 (), สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง, ดอกไม้: 1, อ่าน: คลิก


ความเห็น (0)