​อู๋เพื่อนรัก (ตอน ๒ เรื่องอาหาร)

อู๋เพื่อนรัก (ตอน ๒ เรื่องอาหาร);

แน่นอนว่าเรื่องนี้สำคัญต่อความมั่นคงมนุษย์มาก และการบริหารจัดการก็ทำได้ยากมากด้วย แต่ไม่น่าเชื่อว่าอาหารสำเร็จยี่ห้อเดียวกันแท้ๆ ร้านถูกสามารถขายได้ราคาต่ำกว่าร้านแพงถึง ๒๐ ปซ. นี่ย่อมแสดงว่ามัันมีการบริหารจัดการราคาที่ต่างกัน ถ้าเราทำระดับกระทรวงโดยหวังกำไรเพียงแต่น้อยราคาอาจต่างกันได้ถึง ๓๐ ปซ. ก็จะช่วยคนจนได้มาก โดยเราอาจใช้ระบบคูปองที่ใช้ซื้อได้เฉพาะอาหารจำเป็น ส่วนอาหารกินเล่นต้องซื้อด้วยเงินสดราคาตลาดเท่านั้น

.เพื่อให้ได้อาหารท่ี่มีคุณภาพ เราควรเลือกขายเฉพาะอาหารที่ปลอดสารพิษตกค้าง ไม่ว่าจะเป็นผักหรือเนื้อ ก็จะยิ่งเพิ่มความมั่่่นคงเพื่อสุขภาพ ไม่ต้องเจ็บป่่่่่่่่่่่วยจนเข้ารพ.บ่อย บุคคลภายนอกอาจเข้ามาหาซื้อกินไปด้วยก็เลยพลอยได้ประโยชน์ต่อคนทั้งประเทศ ไม่ใช่แต่เฉพาะคนจนเท่่านั้น

เราเคยคำนวณได้ว่าราคาวัตถุดิบในก๋วยเตี๋ยว ๑ ชามเพียง ๕ บาทเท่่านั้น แต่ทำไมเขาขายกัน ๓๕ บาทถ้าเราทำก๋วยเตี๋ยวราคา ๑๐ บาทออกขาย จะเพิ่มความมั่นคงมนุษย์ได้มาก เพราะมีเงินเก็บได้มากขึ้น

--รักเพื่อนเสมอ

..คนถางทาง

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน สะกิดกวน...ชวนแหกค่าย----->สู่แดนใหม่...ไตเสรี



ความเห็น (0)