วันที่ 24 หรือฉันคือครูประจำชั้นกันแน่ (15 ธ.ค. 59)

ชมพู่มาขอให้ครูกุ้งเปียผมให้ ชมพูไม่แกะผมเปียเมื่อวาน หัวปุ๊มาโรงเรียน ชมพู่บอกว่าคุณแม่ไปลำปาง

คุณพ่ออยู่บ้านแต่พ่อเปียผมไม่เป็นค่ะ ชมพู่น่ารักพอชมพู่นั่งบุ๊ปครูกุ้งแกะผมเปียเก่าออก ชมพู่ก็กินไก่ทอดป้๊บ 555

คือทำหน้าฟินกินไก่ไปอย่างอร่อย

ประเด็นคือไม่มีหวีต้องใช้มือสาง



ชมพู่ก็กินไก่ไปไม่สนใจอะไรสักอย่าง


วันนี้เป็นอีกหนึ่งวันกับการที่นักศึกษาฝึกสอนอย่างฉันต้องได้ควบคุมชั้นเรียนคนเดียว ครูประจำชั้น 1 คนลาป่วย

ครูอีกคนไม่ค่อยอยู่ประจำชั้น สรุปคือกุ้งต้องอยู่คนเดียว ทำอะไรทั้งหมดคนเดียว เช้านี้รีบขึ้นห้องมาเพื่อ

ตรวจแบบฝึกหัดเด็ก เนื่องจากสั่งการบ้าน คณิตเมื่อวาน รวมทั้งสองห้องที่ต้องตรวจก็ 70 เล่ม สั่งแบบฝึกไป 4 หน้า

การตรวจงานเด็กต้องละเอียดฉันใช้เวลาในการตรวจค่อนข้างนาน จากนั้นฉันก็ตรวจสมุดเด็กต่อเมื่อสอนเสร็จ

สอน 2 คาบคณิต ตรวจสมุดเด็กอีก 70 เล่ม วันนี้สอนคณิตเด็กเรื่องการแลกเงิน มีเด็กคนนึงที่ไม่ได้เลย

แปลกมา เราถามว่าถ้าผมมีเงินเหรียญห้าบาทอยู่ 1 เหรียญ ต้องการแลกเป็นเหรียญบาท ผมจะได้เหรียญบาท

ทั้งหมดกี่เหรียญ เด็กคนนี้ตอบไม่ได้เลย ถามอีกหลายคำถาม เช่น ถ้ามีธนบัตรยี่สิบบาท 1 ฉบับ

ต้องการแลกเป็นเหรียญห้า จะได้เหรียญห้ากี่เหรียญ เด็กคนนี้ตอบมั่ว บอก 10 เหรียญบ้าง 20 เหรียญบ้าง

มันเป็นเรื่องที่เราเองก็คุ้นเคย จำนวนเงินไม่มากแต่แปลกที่ทำไมเด็กคนนี้ไม่เข้าใจ เราเองพยายามสอน

พยายามยกตัวอย่างแต่เด็กก็ไม่เข้าใจ แล้วแบบนี้จ่ายเงินให้พ่อค้าแม่ค้ายังไงไม่โดนโกงหรอ ? (คิดในใจ)

ตอนนี้เลยคาบสอน ซึ่งมันจะเลยแบบนี้ตลอด ถ้าไม่เสร็จฉันไม่ปล่อย ครูให้เราฝึกทำไม่เยอะ

ทำแค่ 5 ข้อ แต่เราเล่นกันมันเลยไม่เสร็จ เราก็ต้องโดนทำโทษโดยการทำต่อให้เสร็จ มีเด็กไม่เสร็จประมาณ

10 คน ฉันเป็นคนนึงที่เวลาเด็กมาถามฉันไม่เคยบอกคำตอบเด็กเลย ไม่ใช่ครูที่บอกคำตอบให้เด็ก

ฉันจะแนะ ชี้ให้เด็กได้คิดและหาคำตอบเองให้ได้ ไม่กลัวที่จะเสียเวลาเพราะตอนนี้ก็เลยเวลากินข้าวมา 20 นาที

แม้มันจะเสียเวลาฉัน แต่ฉันก็ต้องให้เด็กคิดให้ได้ คิดไว้เสมอถ้าคิดว่าอยากพัก อยากสบายแล้วบอกคำตอบเด็ก

เด็กจะไม่มีวันเข้าใจ เด็กจะไม่มีวันทำได้ ไม่แน่ใจว่าเป็นคนเดียวหรือเปล่า อย่างครูบางคนคือบอกคำตอบเด็กเลย

บอกให้เด็กเขียนคำตอบนั้นลงไป นั่นมันไม่ใช่ฉัน เสียเวลาก็ยอมถ้าแลกกับความเข้าใจเด็ก ขอให้เดฌกเข้าใจ

อย่างวันนี้เที่ยงแล้วเราบอกเด็กไปทานข้าวละค่อยมาทำเพราะไม่เสร็จอีก 3 คน แต่เด็กไม่ยอมไป ขอทำให้เสร็จ

แล้วเด็กก็ไม่เข้าใจ เขาก็มาถามเราไม่บอกคำตอบเลย ถ้าบอกเราก็ได้ไปกินข้าว ได้พัก แต่เราไม่ได้คิดว่าอยากสบาย

อยากพัก เราอยากให้เด็กมันรู้ อยากให้มันเข้าใจ ถ้าเด็กมันรู้เราจะรู้สึกอิ่มกว่าได้กินข้าวอีก หรือจริงจังมากไป555


ตรวจการบ้านเมื่อวานของเด็กทั้งสองห้อง



ขอบใจนักเรียนที่มีน้ำใจช่วยครูเสมอ


เด็กไปทานข้าว ฉันเองรีบปั๊มวันที่สมุดจดการบ้านเด็ก แล้วก็ลงไปกินข้าวเวลา 12.00 น. เลยเวลามา 30 นาที

ลงไปเพื่อนกินเสร็จกันหมดแล้ว ฉันก็ไปตักข้าวมากิน กินได้ 3 คำ คิดได้ว่าลืมเอาตังค์ออมทรัพย์เด็กไปฝาก

ก็ทิ้งจานข้าวไว้ แล้วรีบขึ้นไปเอามาฝากที่จริงวันนี้ไม่ใช่วันฝากหรอก แต่ก็ได้คุยกับครูไว้แล้วว่าต้องฝากวันนี้

พรุ่งนี้เด็กไปทัศนศึกษาไม่ได้ฝากแน่ ครูยังไม่เปิดห้องธนาคาร ฉันก็เก็บมาแล้วมานั่งกินข้าวต่อ คือตลกตัวเอง

วุ่นวายมาก ไม่ได้พักเลย กินข้าวเสร็จรีบขึ้นไปปั๊มแบบฝึกหัด เพราะต้องสั่งการบ้านเวลาสั่งการบ้านต้องปั๊มวันที่และ

คำว่าการบ้านไว้ทุกหน้าที่สั่ง สั่ง 4 หน้า มีจำนวนกี่คนก็ต้องคูณเข้าไป วันนี้ปั๊มอย่างเดียว รีบมากทำของตัวเองเสร็จ

ต้องไปตรวจวิทย์อีก 3 หน้าให้เด็ก ครูฟ้าฝากไว้ นี่คือเหนื่อยมาก ทำงานหนักมาก ตรวจแก้คำผิดแล้วปั๊มการบ้านวิทย์อีก

มีสอนก็เข้าสอนอีก 1 คาบ สอนเสร็จจะมาบอกเด็กทำเวรเพราะต้องทำเวรก่อนลงไปกีฬาสี เด็กเหลือ 2 คน

สรุปคือทำเวรคนเดียวอีกแล้ว เด็กทำคือไม่ได้เรื่องได้ราว กวาดเข้าไป จัดโต๊ะเก้าอี้เข้าไป ทำเสร็จรีบมาเรียงสมุด

เรียงแบบฝึกหัด สมุดจดการบ้านเพื่อให้เด็กมาเอาก่อนกลับบ้านอีก เราเองคิดนะว่าเราเป็นครูประจำชั้นหรือเปล่า

เราเป็นนนักศึกษาฝึกสอน แต่เราทำงานเยอะไปไหม คือปกติ 1 ห้อง ต้องมีครูประจำชั้น 2 คน มีนักศึกษาช่วยอีก1คน

แต่นี่คือเราทำคนเดียวหมด คุมเด็กจนกระทั้งทำทุกอย่าง มันก็เกินไปไหม ค่อนข้างบ่อยด้วย คิดแง่บวกคือเราได้ฝึก

ประสบการณ์ แต่งานประจำชั้นมัไม่ใช่เราต้องทำคนเดียว เหนื่อยนะแบบนี้ ถ้ามันวันเดียวจะไม่ว่าเลย

นี่จะต้องเจออีกกี่ครั้ง เย็นมาสอนพิเศษต่อ ห้องน้ำไม่ได้เข้าเลย รีบไม่รีบคิดเอา มือไม่ได้หยุดเขียนหยุดปั๊ม

แต่ก็ต้องอดทนเอา คิดแง่บวกว่าสิ่งที่ทำอยู่คือประสบการณ์ละกัน สู้คะสู้

แต่ขอบใจเด็กนะ เด็กมีน้ำใจขอช่วยตลอด แต่เราคิดว่าบางทีเราก็ไม่ควรได้ประจำชั้นคนเดียวแบบนี้บ่อย ๆ นะ

มันเหนื่อยเกินที่นักศึกษาอย่างเราจะรับไหว ออกไปนี่คงเป็นครูประจำชั้นได้ละมั้ง5555


ตรวจวิทย์ให้ครูฟ้าอีกเล่มละ 3 หน้า ตรวจวนไปจ้า



นี่คือ 1 ใน 4 ของงานที่ได้ตรวจได้ปั๊มทั้งหมดในวันนี้



เลิกเรียนมาทำเวรเสร็จก็สอนพิเศษต่อ 2 คนนี้ไม่ค่อยได้เลยได้กลับช้า

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวปัทมาภรณ์ ธิปัญจะ (ภาคเรียนที่ 2/2559)



ความเห็น (0)