สวัสดีวันพุธ.....ร่วมพิธีกับทางมหาวิทยาลัย / ขึ้นเรื่องใหม่ / สอนพิเศษ
เช้านี้ไปโรงเรียน พอไปถึงก็รีบไปตรวจงานที่กองอยู่บนโต๊ะทันที เพราะเมื่อวานไม่มีเวลาตรวจเลย รีบมาก และกิจกรรมของเช้าวันนี้ คือพานักเรียนไปร่วมพิธีถวายคำปฏิญาณและถวายพระพรชัยมงคลสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 10 กับผู้บริหาร คณะครูอาจารย์ และนักศึกษาในมหาวิทยาลัย นักเรียนไปยืนนานมากกว่าจะได้เริ่มพิธี บางคนบอกว่าไม่ไหวอย่างนั่ง ครูก็บอกไม่ให้นั่งก็สงสาร ได้นั่งลงแค่แปบเดียวก็ยืนใหม่ ตอนแรกที่ไม่มีใครให้นั่งแต่นักเรียนเห็นพี่ๆนักศึกษานั่งกัน แถมเล่นโทรศัพท์อีกต่างหาก นักเรียนก็ถามว่า “ทำไมพี่เขานั่งได้ละครู แถมเล่นโทรศัพท์อีกครู” เอิ่ม....ก็ไม่รู้จะตอบยังไง เลยบอกนักเรียนไปว่า “พี่เขาแก่แล้วให้พี่เขานั่งเถอะ เรายังเด็กอยู่แข็งแรงๆ ยืนแหละดีแล้ว >_<” มั่วได้อีก อย่างที่เขาว่า “เด็กมักทำตามผู้ใหญ่ >_< ” ถ้าคุณพ่อชาตรีไม่บอกให้นักเรียนนั่ง นักเรียนคงทำหน้าละห้อย บ่นเมื่อยกันอีกแน่ นิ่งได้ไม่นานหรอก แต่วันนี้รู้สึกว่าไม่ค่อยเล่นกันเหมือนที่นั่งทำกิจกรรมเมื่อวาน ดูสำรวม เล่นกันบ้างบางคน แต่ก็ไม่เกินไป ตามประสาเด็ก
มีความตื่นเต้น
ไหน จัดแถวเรียบร้อยหรือยังจ๊ะเด็กๆ
เย้! ได้นั่งแล้ว
พี่ๆ นั่งกันใหญ่ น้องๆเห็นละอิจฉา
ส่วนพวกเรานะหรอ....ยืนจนพิธีเสร็จค่ะ
หลังจากกิจกรรมเสร็จก็กลับมาโรงเรียน หมดชั่วโมงแรกพอดี ฉันสอนชั่วโมงที่สอง วันนี้ขึ้นเรื่องใหม่ เรื่องการหาร บางคนก็บอกว่า ผมรู้แล้ว หนูรู้แล้ว บางคนบอกเรียนที่เรียนพิเศษมา บางคนบอกเรียนมาตั้งแต่ ป.2 รู้แล้ว ก็นี่พึ่งจะเริ่มต้น ความหมายของการหาร ง่ายๆ สอนไปเรื่อยๆ ยังจะว่าง่ายอยู่ไหมเนี่ย แต่สลับกับบางคนอธิบายยังไงก็ไม่เข้าใจ เพื่อนทั้งห้อง อ๋อ! ตัวเอง งง นี่แหละคือเหตุผลที่ไปเร็วไม่ได้ เพราะนักเรียนบางคนเก่ง บางคนอ่อน จึงต้องค่อยไปทีละเรื่องๆ จากง่ายไปยาก ก็ใช้วิธีให้เพื่อนคนที่ได้สอนเพื่อนที่นั่งข้างๆ ช่วยกันๆ
เสร็จสิ้นจากการสอนตอนบ่ายก็กิจกรรมเดิมนั่งตรวจงาน พอตรวจงานเสร็จก็เป็นกิจกรรมที่นักเรียนชั้นประถมศึกษาตอนต้นแข่งฟุตซอลบ้าง แต่วันนี้นานไปหน่อย สี่โมงกว่านักเรียนยังแข่งไม่เสร็จ บางคนผู้ปกครองมารับก็กลับก่อน เย็นนี้ต่อด้วยการสอนพิเศษนักเรียน นักเรียนก็เข้าใจง่ายอยู่ สอนแค่แปบเดียว ให้ทำงานก็ทำเสร็จกันหมดแล้ว
สื่อพร้อมค่ะ นักเรียนพร้อมเรียนหรือยัง
วันนี้ไปสอนพิเศษลูกครูจุมเป็นวันแรก ก็กะว่าออกโรงเรียนก่อน เผื่อรถเยอะ ที่ไหนได้ ไปแล้วหลงจ้า คือหลงทางในเชียงใหม่ ตลกตัวเองมากเลยอ่ะ หลงได้ไง >_< กว่าจะหาเจออีก แต่ดีนะที่ยังเจอ มั่วได้อีก ไม่แปลกอยู่มาเชียงใหม่เกือบจะ 5 ปี แต่พึ่งได้มาอยู่ในเมื่อได้ไม่กี่เดือน....ประสบการณ์ชีวิต -_-
#คนเราเก่งไม่เท่ากัน ถ้าช่วยเพื่อนก็ถือว่าได้บุญได้ทบทวนความรู้ของตนเอง >> บอกนักเรียน#
#เด็กมีความไร้เดียงสา ทำตามผู้ใหญ่ ถึงได้มีคนบอกว่า ให้ทำตัวเป็นแบบอย่างที่ดี#
