ครูปฐมวัยเป็นบุคคลที่มีอิทธิพลต่อเด็กเป็นอย่างมากรองจากพ่อแม่ที่เป็นครูคนแรก และมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการวางรากฐานให้เด็กเติบโตไปเป็นมนุษย์ที่มีความสมบูรณ์พร้อมทั้งกายใจ ซึ่งเด็กปฐมวัยมีความสำคัญและมีความแตกต่างกับเด็กในระดับอื่นทั้งด้านพุทธพิสัย เจตคติพิสัย และทักษะนิสัย การเรียนรู้ของเด็กปฐมวัยมีอิทธิพลอย่างสูงต่อการพัฒนาที่จะเกิดขึ้นในอนาคต ครูปฐมวัยจึงมีบทบาทสำคัญที่ส่งผลต่อการเรียนรู้ของเด็ก ดังนี้
1. ครูเป็นผู้ส่งเสริมพัฒนาการทางร่างกาย
ร่างกายที่แข็งแรงเป็นสิ่งสำคัญต่อการการเรียนรู้ของเด็ก ครูต้องจัดกิจกรรมที่ให้เด็กได้พัฒนาความแข็งแรงของกล้ามเนื้อใหญ่ การประสานสัมพันธ์ของกล้ามเนื้อเล็ก การปฏิบัติตนตามสุขอนามัย การรักษาความปลอดภัยของตนเองและผู้อื่นในกิจวัตรประจำวัน
2. ครูเป็นผู้ส่งเสริมพัฒนาการด้านอารมณ์และจิตใจ
ครูต้องจัดกิจกรรมให้เด็กได้ชื่นชมสร้างสรรค์สิ่งสวยงาม ให้เด็กได้เล่นอย่างอิสระ เล่นเป็นกลุ่ม เล่นในห้องเรียนและนอกห้องเรียน ร้องเพลง เล่นเครื่องดนตรีง่าย ๆ มีปฏิกิริยาโต้ตอบกับเสียงดนตรี เพื่อให้เด็กได้ซึมซับ พัฒนาตนเองจากกิจกรรมที่ส่งเสริมด้านอารมณ์และจิตใจ ฝึกให้เด็กได้รู้จักการควบคุมและแสดงออกทางอารมณ์ที่ดี ขัดเกลาจิตใจให้อ่อนโยน มีคุณธรรมจริยธรรม
3. ครูเป็นผู้ส่งเสริมพัฒนาการด้านสังคม
ครูต้องจัดกิจกรรมให้เด็กเกิดการเรียนรู้ทางสังคม การปฏิบัติกิจวัตรประจำวันของตน การเล่น การทำงานร่วมกับผู้อื่น รู้จักคิดแก้ปัญหา แลกเปลี่ยนความคิดเห็นและเคารพความคิดเห็นของผู้อื่น ปฏิบัติตามวัฒนธรรมท้องถิ่นที่อยู่อาศัย รวมไปถึงปลูกฝังให้เด็กรักษ์ความเป็นไทย อนุรักษ์และส่งเสริมในสิ่งที่ดีอย่างภูมิปัญญาพื้นบ้าน ประเพณี ฯลฯ
4. ครูเป็นผู้ส่งเสริมพัฒนาการด้านสติปัญญา
การเรียนรู้ส่วนใหญ่มักมีพื้นฐานมาจากสติปัญญาที่ดี ครูต้องจัดกิจกรรมให้เด็กได้รู้จักการคิด การสังเกต การจำแนก การเปรียบเทียบจำนวนมิติสัมพันธ์ เวลา และให้เด็กรู้จักใช้ภาษาแสดงความรู้สึกด้วยคำพูด การพูดกับผู้อื่น การอธิบายเรื่องราว การอ่านในหลากหลายรูปแบบ อ่านภาพสัญลักษณ์จากหนังสือนิทานหรือเรื่องราวที่สนใจ ทั้งหมดนี้เป็นไปโดยผ่านการจัดประสบการณ์การเรียนรู้ซึ่งใช้ประสาทสัมผัสทั้ง 5 พัฒนาเด็กในด้านสติปัญญาให้เป็นไปอย่างสมวัย
5. ครูเป็นผู้สร้างเสริมสมาธิ
เพราะสมาธิ คือ สิ่งสำคัญอีกหนึ่งอย่างที่ขาดไม่ได้ในการเรียนรู้ การมีสมาธิจะทำให้เด็กสงบ สามารถเรียนรู้และเข้าใจในบทเรียนได้มากยิ่งขึ้น ครูจึงต้องจัดกิจกรรมให้เด็กได้มีสมาธิผ่านการทำกิจกรรมต่าง ๆ เช่น กิจกรรมสร้างสรรค์ การร้อยลูกปัด การวาดภาพสีน้ำ สีเทียน การเล่นอิสระตามมุม เป็นต้น
จากทั้งหมดที่กล่าวมานี้ ถือได้ว่าบทบาทของครูปฐมวัยมีผลหรือเรียกได้ว่ามีอิทธิพลต่อการเรียนรู้ของเด็กในทุกด้าน การจะพัฒนาเด็กให้เติบโตเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์ทั้งทางร่างกาย จิตใจ สติปัญญา ความรู้และคุณธรรม มีจริยธรรมและวัฒนธรรมในการดำรงชีวิต สามารถอยู่ร่วมกับผู้อื่นได้อย่างมีความสุข ตามจุดประสงค์หลักที่กำหนดไว้ในแผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2545 – พ.ศ. 2559 นั้น ไม่สามารถดำเนินไปได้หากขาดการจัดการส่งเสริมการเรียนรู้ที่ดี ดังนั้น ครูปฐมวัยซึ่งมีบทบาทเป็นผู้ที่วางรากฐานการเรียนรู้ให้กับเด็ก จึงจัดเป็นภาระอันยิ่งใหญ่ที่จะต้องทำและพัฒนาอย่างต่อเนื่องโดยไม่หยุดยั้ง
ขอขอบคุณ
แหล่งที่มาจาก : http://krudee1234.blogspot.com/2013/12/blog-post.h...
