วันที่ 2 ครูมารีย์ (3 พฤศจิกายน 2559)

ตัวอย่างที่ดี...มีค่ามากกว่าคำสอน

วันนี้เป็นวันที่ 3 ของชีวิตการฝึกสอนที่โรงเรียนบ้านริมใต้

ฉันเคยเขียนบอกไว้ตั้งแต่สัปดาห์แรกนิดหน่อยเกี่ยวกับครูพี่เลี้ยงในเทอมนี้

วันแรกที่เคยเจอกันรู้สึกดียังไง ฉันก็ยังคงรู้สึกอย่างนั้น และกลับรู้สึกดีมากขึ้นกว่าเดิมอีก

สามวันที่ผ่านมา เราสองคนคุยกันน้อยมาก

แต่เวลาฉันอยู่ใกล้ ๆ ฉันกลับรู้สึกอบอุ่นใจมาก ๆ

ฉันเฝ้าสังเกตครูทุกวัน สังเกตการกระทำ กิริยา คำพูด ทุกอย่าง

ครูเป็นแบบอย่างที่ดี สอนนักเรียนดี และไม่มีวันไหนที่ฉันเห็นครูโมโหเกรี้ยวกราด ด่า หรือตีนักเรียนเลย


ภาพครูมารีย์ขณะกำลังสอนนักเรียน ^^

ครูคอยอบรมสั่งสอนแต่สิ่งดี ๆ ให้กับนักเรียน

ดังนั้นฉันจึงไม่แปลกใจเลยที่นักเรียนเคารพและเชื่อฟังครูมากๆ

วันนี้ครูไปตรวจเขตบริการของนักเรียนตามปกติ

นักเรียนกวาดพื้นไม่สะอาดและมีเด็กนักเรียนบางกลุ่มที่ไม่ช่วยเพื่อนทำเวร

เด็กกลุ่มนั้นกำลังเล่นกันอย่างสนุกสนาน...

ครูมารีย์ไม่ดุ ไม่ด่า ไม่ว่าเด็กเหล่านั้นเลย

แต่หยิบไม้กวาดมากวาดพื้นให้เด็กดูทันที

พอเด็ก ๆ เห็นดังนั้นก็หยุดเล่น และหันมาดูครูกวาด

จากนั้นเด็ก ๆ ก็ช่วยกันกวาดเขตบริการอย่างสะอาดเรียบร้อยและวันนี้ห้อง ป.3/6 ก็ได้ธงขาวในการทำเวรอีกด้วย

(ธงขาว คือ รางวัลชื่นชมสำหรับห้องเรียนที่ทำความสะอาดได้ดีเยี่ยม ^^)

ภาพครูมารีย์กำลังกวาดพื้นให้เด็กดูเป็นตัวอย่าง ^^

ครูมีน้ำใจและมีความเอื้ออาทรแก่นักเรียนอยู่เสมอ

โดนทุกเช้าครูจะห่อข้าวมากินที่โรงเรียน

ครูมักจะแบ่งอาหารให้เด็กที่ไม่ได้กินข้าวเช้ามาโรงเรียนเสมอ

และครูก็กินข้าวกล่องเดียวกับที่แบ่งให้นักเรียนโดยไม่นึกรังเกียจเลย

นอกจากมีน้ำใจกับเด็ก ครูก็มักจะซื้อขนมเล็ก ๆ น้อย ๆ มาให้ฉันเสมอ ^^


ครูไม่ค่อยขอ ไม่ค่อยวานให้ฉันทำอะไรสักเท่าไหร่

ครูมักจะทำเองเสมอ เช่น การจัดเอกสาร งานที่โรงเรียนมอบหมาย ครูไม่เคยโยนงานให้ฉันทำเลย

ฉันต่างหากที่ต้องคอยถามครูเสมอว่า "ครูมีอะไรให้หนูช่วยรึเปล่าคะ ถ้ามีบอกเลยนะคะ"

สามวันที่ผ่านมา ฉันพูดประโยคเดิมซ้ำ ๆ จนจำได้ แต่ครูก็ไม่เคยรบกวนฉันเลย

ครูตอบกลับฉันสั้น ๆ เสมอว่า "ทำงานของลูกเถอะ"

ดังนั้นฉันจึงใช้วิธีการอาสาทำเลย งานมา ฉันก็ถืองานครูไว้เลยและถามครูแค่ว่าทำยังไง

เพราะฉันอยากแบ่งแบาภาระครูบ้าง ครูต้องสอนเกือบทั้งวันและต้องทำงานมอบหมายอื่นไปด้วย

ฉันดีใจที่ได้ช่วยงานครู ^^


ภาพครูมารีย์ทดสอบการท่องสูตรคูรของนักเรียนก่อนกลับบ้าน ^^ (ครูทำงานคุ้มเงินเดือนข้าราชการจริงๆ)

วันนี้มีเหตุการณ์หนึ่งที่ทำให้ฉันยิ่งรู้สึกประทับใจครูมาก ๆ

เรื่องเกิดขึ้นในช่วงคาบหลังพักเที่ยง

ฉันมีสอนในคาบเรียนที่ 4 (คาบหลังพักเที่ยง) ฉันจึงกลับขึ้นมาเอาของที่ห้อง ป.3/6

ฉันจะเดินออกจากห้องอยู่แล้ว แต่สังเกตเห็นเด็กผู้ชายคนหนึ่งนั่งหน้าซีดอยู่กับพื้น

ฉันจึงเดินเข้าไปถาม ปรากฏว่า เขาถูกเสี้ยนตำเท้า

เนื่องจากอาตารเรียนชั้น ป.3 เป็นอาคารเรียนไม้และค่อนข้างจะเก่าแล้ว

เด็กก็คงเล่นซนไปตามประสา เท้าจึงถูกเสี้ยนตำ

ฉันรีบพาเด็กคนนั้นไปห้องพยาบาล แต่ไม่มีครูอยู่เลย

บังเอิญครูมารีย์เดินผ่านมา และก็เลยเข้าไปดูอาการของเด็กด้วยกัน

ท่าทางของครูเป็นห่วงเด็กมาก แต่ก็ยังพูดหยอก ๆ เพื่อปลอบโยนเด็กไปในที

เสี้ยนตำเข้าไปลึก ต้องใช้เข็มเอาออก แต่ห้องพยาบาลไม่มีเข็มเลย

ฉันหันซ้ายหันขวา ไม่เห็นเข็มและไม่รู้จะไปหาได้จากไหน เด็กก็หน้าซีดไม่หาย

พอครูรู้ว่าฉันอยากได้เข็ม ครูมารีย์ก็พูดขึ้นมาว่า "เอาเข็มกลัดของครูก็ได้"

แล้วครูก็ถอดเข็มกลัดที่ดูจะมีสวยงาม และดูจะมีราคา ให้ฉัน

ฉันไม่กล้าจะรับไว้ เพราะเข็มกลัดติดบนอกเสื้อครู แต่ฉันกำลังจะต้องใช้เอาเสี้ยนออกจากเท้าเด็ก

ครูจึงพูดว่า "เอาไปใช้เถอะ คนเหมือนกัน"

ดังนั้นฉันจึงใช้เข็มกลัดของครูเอาเสี้ยนออกจากเท้าให้เด็กได้สำเร็จ

ตลอดระยะเวลาช่วงที่เอาเสี้ยนออก ครูก็คอยลุ้นช่วยตลอดเวลา ถ้าครูสายตายังดี ครูคงเป็นคนเอาเสี้ยนออกด้วยตัวครูเอง ^^

เมื่อกี้เด็กคงจะตกใจ และกังวลใจมาก หน้าจึงซีดไปหมด พอเอาเสี้ยนออกหมดแล้ว เด็กคนนั้นก็มีใบหน้าที่กลับมามีเลือดฝาดอีกครั้ง ^^

เด็กคนนั้นรีบไหว้ขอบคุณฉันและครูมารีย์ยกใหญ่ พ้อมกับรอยยิ้มที่กลับมาอีกครั้ง

พอใช้เข็มกลัดเสร็จ ฉันก็ล้างแอลกอฮอล์ให้ครูและคืนให้ ครูก็หยิบไปติดที่อกเสื้อเหมือนเดิม

ท่าทางของครูไม่ได้รังเกียจเข็มกลัดอันนั้นเลย ทั้งที่มันเพิ่งจะไปสัมผัสเท้าเด็กที่สะอาดหรือไม่ก็ไม่รู้

ฉันแอบชื่นชมครูในใจ และรู้สึกดีกับครูมากขึ้น ^^

แต่พอเหลือบดูนาฬิกา ฉันก็รีบวิ่งไปสอนแทบไม่ทัน เพราะเลยเวลาสอนมา 20 นาทีแล้ว

วันนี้ครูขอโทษนะ นักเรียน คาบแรกของ ป.4/1 ด้วย ><


ถึงสามวันที่ผ่านมาจะเป็นช่วงเวลาไม่นาน แต่ก็ทำให้ฉันได้ทำความรู้จักกับครูพี่เลี้ยงมากขึ้น

ครูพี่เลี้ยงที่ฉันตามหา ครูพี่เลี้ยงที่ทำให้ฉันอบอุ่นใจและรู้สึกมีที่พึ่งพิง

ครูพี่เลี้ยงที่ดี และดูแลเอาใจใส่

ครูพี่เลี้ยงที่ประเสริฐสมชื่อ ^^

ขอบคุณโชคชะตาที่นำพาให้เทอมนี้ฉันได้มาพบกับครูพี่เลี้ยงที่แสนดี

ขอให้ครูดีกับฉันแบบนี้ตลอดไป ^^

และแน่นอนว่าฉันก็จะดีกับครูตลอดไปเช่นกัน :)

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวเสาวภา เรือนปัญโญ (ภาคเรียนที่ 2/2559)



ความเห็น (0)