เรื่องสิ่งที่มองไม่เห็น
บางครั้งการเปิดใยอมรับเรียนรู้สิ่งใหม่ๆให้กับชีวิตในการพัฒนาตนเองก็เป็นสิ่งที่เราไม่สามารถมองเห็นหรือจับต้องได้มันอาจจะเกิดมาจากกระบวนการทำงานของจิตใจหรือจิตใต้สำนึกที่ทำให้เราเริ่มจะเปิดใจยอมรับสิ่งต่างๆที่เกิดขึ้นภายรอบตัวเองมากยิ่งขึ้นทั้งนี้ก็อาจเกิดจากประสบการณ์ที่ผ่านเข้ามาในชีวิตเรา...
ดิฉันเป็นคนหนึ่งที่พยายามเรียนรู้หาคำตอบให้ชีวิตตัวเองในทุกๆวันว่าชีวิตนี้ดิฉันต้องการอะไรกันแน่จนดิฉันได้สอบเข้ามหาวิทยาลัยดิฉันเรียนในเอกภาษาอังกฤษซึ่งแน่นอนว่าเพื่อนที่ร่วมชั้นเรียนทุกคนมีความเก่งโดยเฉพาะอย่างยิ่งทักษะการพูดภาษาอังกฤษเพราะหลายคนจบมาจากโรงเรียนนานาชาติไม่ก็โรงเรียนสองภาษาทำให้เมื่อมีการสอบ การพูดภาษาอังกฤษดิฉันจะต้องเป็นคนที่ได้ที่สุดท้ายของห้องเกือบทุกครั้งอาจเพราะเป็นดิฉันตอนมัธยมศึกษาตอนปลายเรียนสายวิทย์คณิตมาพอเข้ามามหาลัยที่ทุกคนมาจากสายศิลป์ทำให้สู้คนอื่นไม่ได้ ดิฉันพยายามทำทุกวิถีทางในการเรียนรู้เพื่อพัฒนาตนเอง ทั้งฟังเพลงอังกฤษ ดูหนังภาษาอังกฤษ ทุกวิธีทางแต่ทักษะการพูดภาษาอังกฤษของดิฉันก็ยังไม่ดีขึ้นจนดิฉันตัดสินใจอย่างแน่วแน่ว่าสิ่งที่จะทำให้ดิฉันพูดภาษาอังกฤษได้คล่องคือการไปต่างประเทศดิฉันจึงตัดสินใจไปประเทศอเมริกา ปีแรกดิฉันใช้เวลาอยู่ที่นั้นประมาณหกเดือนสามเดือนแรกแทบพูดไม่ได้เลยได้แต่ฟังโดนด่าสารพัดแต่ดิฉันก็อดทน เพราะมีเพื่อนดีๆที่เป็นอเมริกันผิวสีคอยสอนเค้าเป็นป้า ตอนแรกดิฉันก็ไม่ค่อยชอบเค้าเพราะเนื่องจากเค้าเป็นคนผิวสี ตอนแรกดิฉันก็ยอมรับว่าดิฉันนิสัยไม่ดีที่เหยียดสีผิว แต่พอได้เห็นด้านดีๆของเค้าก็เริ่มเปิดใจยอมรับไม่ตัดสินคนที่ภายนอก ทำให้มุมมองหรือทัศนคติเราเริ่มโตเป็นผู้ใหญ่ขึ้น พอกลับมาเรียนต่อที่มหาลัยดิฉันก็มีทักษะการพูดที่ดีขึ้นและปีต่อมาดิฉันจึงตัดสินใจไปอีก 6 เดือนแต่เป็นคนละรัฐ ชีวิตที่เมืองนอกไม่ง่ายเลยกับการที่เป็นคนไทยแล้วต้องไปอยู่ต่างแดนต้องอดทนทุกอย่าง ทำทุกวิถีทางให้ชีวิตอยู่รอดปลอดภัย ซึ่งแน่นอนว่าชีวิตต้องมีการลองผิดลองถูกจากประสบการณ์การเรียนรู้ทั้งดีทั้งร้ายที่ถาโถมเข้ามาในชีวิตต้องอดทนต่อสู้แก้ปัญหาเฉพาะหน้าให้ได้ดิฉันจึงได้เรียนรู้ชีวิตในหลายๆด้านหลายๆแง่มุมทำให้สามารถนำมาปรับใช้ในสถานการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นในห้องเรียนหรือต่อตัวผู้เรียนได้ดิฉันเชื่อเสมอว่าหากคนเรามีความศรัทธาในตนเองว่าจะสามารถทำได้ เราก็จะสามารถผ่านพ้นอุปสรรคต่างๆไปได้ขอเพียงแค่มีความพยายามความอดทนและมุ่งมั่นตั้งใจสิ่งที่ฉันได้รับและได้เรียนรู้จากสิ่งที่พบเจอมา คือมันทำให้ดิฉันเป็นคนค่อนข้างเข้มแข็ง เข้าใจชีวิต มองโลกในหลายด้านและไม่มองคนเพียงภายนอกเพราะเราอาจจะมองไม่เห็นความเป็นจริงที่ซ่อนอยู่ภายในฉะนั้นอย่าตัดสินคนแค่เพียงภายนอก
คนทุกคนมีต้นทุนชีวิตที่ไม่เท่ากันแต่ถ้ามีความอดทน มุ่งมั่นตั้งใจชีวิตก็จะประสบความสำเร็จเราทุกคนไม่ได้เก่งมาตั้งแต่เกิดแต่สามารถที่จะเรียนรู้และพัฒนาตนเองได้และไม่ควรตัดสินคนจากภายนอกเพราะสิ่งที่เราคิดอาจไม่ใช่สิ่งที่เราเห็น และบางครั้งการลองผิดลองถูกก็เป็นการเรียนรู้ของชีวิตในรูปแบบหนึ่งไม่มีใครถูกเสมอไปและไม่มีใครผิดตลอดไปอยู่ที่ว่าถ้าเรารู้ตัวว่าผิดเราควรนำสิ่งนั้นมาปรับปรุงแก้ไขให้ดียิ่งขึ้นแค่นั้นเอง.....
"Don't limit yourself. Many people limit themselves to what they think they can do. You can go as far as your mind lets you. What you believe, remember, you can archieve."
อย่าบอกตัวเองว่าเราไม่มีวันทำได้ เพราะถ้าเรามีความเชื่อมั่นในตัวเองแล้ว
ไม่ว่าเรื่องอะไร ก็ไม่ไกลเกินความสามารถ
ครูแป้ง
นางสาวสาธิมา ทองขุนวงศ์
ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาหลักสูตรและการสอน
ภาคการศึกษาที่ 1 ปีการศึกษา 2559
