"ไม่มีที่ใดที่ความคิดถึงจะเดินทางไปไม่ถึง" เป็นจริง

เอกสารฉบับนี้เป็นหางบันทึกข้อความที่ถูกส่งไปพร้อมกับจดหมายที่นักศึกษาเขียนกลับบ้าน
ในกิจกรรม "จดหมายจากมหาวิทยาลัยถึงคนไกลที่อยู่ทางบ้าน" ที่ผมนำมาจาก มมส.
มาประยุกต์ใช้กับนักศึกษาครูที่ผมสอนอยู่ ในภาคเรียนนี้

แต่สิ่งที่คาดไม่ถึง คือ หางบันทึกข้อความนี้มีข้อความเพิ่มเติมเข้ามาอยู่ ๓ บรรทัด
เป็นลายมือของคุณพ่อของนักศึกษาเขียน "ขอบคุณ" กลับมา
พร้อมคำยืนยันว่า "ไม่มีที่ใดที่ความคิดถึงจะเดินทางไปไม่ถึง" เป็นจริง

น่าปลื้มใจไม่น้อยที่กิจกรรมนี้ส่งความคิดถึงออกไปถึงจริง ๆ

หางบันทึกข้อความเป็นหลักฐานยืนยันว่า จดหมายที่นักศึกษาเขียนถึงคนที่คิดถึงนั้น
เดินทางไปถึงคนที่คิดถึงนั้นจริง ๆ แล้ว

คะแนนที่ให้ดูไม่มีความหมายมากเท่ากับความรู้สึกของคนที่ได้ส่งและคนที่ได้รับ
ผมเป็นแค่คนทำให้ความคิดถึงและความผูกพันเหล่านั้นมันเชื่อมโยงกันแค่นี้เอง

กิจกรรมนี้ประสบความสำเร็จตามที่ใจมุ่งมาดปรารถนาอีกเช่นเคย

ขอบคุณ คุณแผ่นดิน
ขอบคุณ มมส.
ขอบคุณ คุณพ่อของนักศึกษา
และขอบคุณฟ้าที่มอบกิจกรรมดี ๆ นี้มาให้

บุญรักษา ทุกท่าน ;)...

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน มหาวิทยาลัยชายเขาของคนชายขอบ



ความเห็น (4)

เขียนเมื่อ 

แค่อ่านก็มีวามสุขแล้ว

"ไม่มีที่ใดที่ความคิดถึงจะเดินทางไปไม่ถึง"....

บังชอบๆๆบันทึกแบบนี้


เขียนเมื่อ 

ขอบคุณมากครับ อาจารย์ ขจิต ฝอยทอง 555

เขียนเมื่อ 

ชื่นใจมากๆครับ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณมากครับ อาจารย์ต้น ...