ดูละครเรื่อง "สี่แผ่นดิน" ช่อง 36

ตอนนี้ผมกำลังติดตามดูละครเรื่องสี่แผ่นดิน ทางช่อง 36 ที่เขาย้อนยุคนำมาฉาย ในจันทร์-ศุกร์ วันละ 3 รอบ คือ 8.00 , 16.00,และ 21.30น. ที่จริงผมดูมาหลายรอบหลายเวอร์ชั่นแล้ว ละครเวทีก็ไปดูมาติดต่อกันถึง 2 รอบ ชอบมากไม่รู้เป็นยังไงดูแล้วจิตใจอ่อนไหวไปกับเรื่อง เหมือนกับเราเคยเกิดในยุคนั้น

ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ท่านเข้าใจเล่าเรื่องธรรมดาๆให้เห็นภาพวิถีชีวิตของคนยุคนั้นได้อย่างกินใจและเห็นภาพแจ่มชัด ทั้งในวังนอกวัง ทั้งเด็กทั้งผู้ใหญ่ ทุกชั้นวรรณะ ได้เห็นขนบธรรมเนียมประเพณีในสมัยนั้น ยิ่งมาดูในช่วงที่ในหลวงรัชกาลที่ 9 ของเราเพิ่งจากไปยิ่งกินใจสะเทือนหัวใจมากๆ
เวลาจบแต่ละตอนคุณนิรุตติ์ ศิริจรรยา จะเล่าเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยในวัง นำเสนอภาพให้เห็น บางเรื่องผมก็เพิ่งรู้
ถ้าท่านคึกฤทธิ์ยังอยู่ก็อยากให้ท่านเขียน “ห้าแผ่นดิน”ต่อ โดยเฉพาะแผ่นดินที่ 5 คงตื่นตาตื่นใจพิลึก เพราะเป็นแผ่นดินที่ยืนยาวที่สุดถึง 70 ปี และพระองค์ก็สร้างสรรค์ผลงานเพื่อปวงชนไว้มากมาย
...ระหว่างที่ดูไปก็เริ่มรู้สึกตัวว่าตัวเองออกจะเผลออินเข้าไปในบทละครหรือเรื่องราวที่รู้สึกประทับใจมากไปหน่อย จึงต้องคอยเตือนตนเองเสมอว่า วรรณกรรมเป็นการสู้รบทางวัฒนธรรม สังคม เราจะปลงใจเชื่อทั้งหมดคงมิได้ ถ้าเราปลงใจเชื่อ(in)ก็คือเราเอาตัวเราเข้าไปอยู่ในเหตุการณ์ ก็จะมองไม่เห็นข้อเท็จจริงทั้งหมด แม้แต่ลิเกที่เล่นเอาไม้แทนมีดดาบมาฟันกันเราก็ยังตื่นเต้น บางครั้งก็ร้องไห้ตาม
แต่ถ้าเราดูอย่างมีสติไม่อินกับมันจนเกินไป(เอาแค่ให้มีสุนทรีย์บ้างในชีวิตก็น่าพอ) แล้วนำเรื่องราวมาครุ่นคิดด้วยปัญญา เราก็จะเห็นแง่มุมที่คนอื่นไม่อาจเห็น ผู้กำกับมิใช่ผู้แสดง จึงยังไม่พอใจในหลายๆบทบาท ทั้งๆที่ผู้ดูอาจพอใจมาก เหมือนเราดูใจเวลาปฏิบัติสมาธิ-วิปัสสนา ถ้าเรามีจิตเป็นผู้ดูก็จะรู้เห็นจิตที่ฟุ้งไปและรู้ยิ่งขึ้นไปว่า จิตนั้นไม่เที่ยง เกิด ดับ อยู่ตลอดเวลา และเราบังคับมันไม่ได้ตามที่เราต้องการ (อนัตตา) เตือนสติไว้อย่าให้จิตมันหลอกเราจนเกินไป…สาธุ สาธุ สาธุ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ธเนศ ขำเกิด



ความเห็น (0)