วันที่ 86 ทำมากก็รู้มาก ไม่ทำก็ไม่รู้อะไรเลย (23 กันยายน 2559)

สองสามวันนี้ ค่อนข้างจะเวียนหัว ไม่ได้หยุด ไม่ได้ยั้ง

เดินไปมา คิดแล้วทำ ทำแล้วแก้ วุ่นวายไปหมด

เหนื่อยมาก อ่อนเพลียมากตอนนี้ โครงงานครั้งนี้ค่อนข้างยาก

เป็นเรื่องที่ไม่เคยทำ มันไม่เป็นรูปธรรม เป็นจิตวิญญาณตุงในการพัฒนา

คุณธรรมอัตลักษณ์ หินนะงานนนี้ เนื้อหาที่เราว่าจะเสร็จ แต่มันก็ไม่เสร็จสักที

แก้แล้วแก้อีก ปรับแล้วปรับอีก ให้ออกมาสมบูรณ์ บางทีก็ท้อนะคิดอีกมุม

นี่ก็เป็นประสบการณ์ พ่อแม่ให้กำลังใจตลอด บอกเลยว่าไม่ถอย สู้เสมอ

แทบไม่ได้ลุกไปไหนเลย เพราะตอนนี้ก็ปิดคอสแล้ว เลยได้มาทำโครงงานเต็มที่

เอามาทำที่หอด้วย วันนี้ก็เอามาทำด้วย สอนทั้งเด็กนำเสนอ เราเองก็ต้องทำทุกอย่าง

ของโครงงานนนี้ เดี๋ยววันจันทร์ก็แข่งแล้ว ไม่ได้ไม่เป็นไรไม่หวัง ถือเป็นประสบการณ์

"ทำมากก็รู้มาก ไม่ทำก็ไม่รู้อะไรเลย" สู้สู้


แผนกองโต วิชาคณิตที่นำไปส่งครูนิเทศ สรุปว่าครูไปประชุมในเมือง เลยเลื่อนเป็นวันอื่น



สอบทั้งหมด 4 ห้องวันนี้ สอบก็ดีสอบ โครงงานเด็กก็มาขอคำปรึกษา



สอบด้วยออกมาสอนเด็กนำเสนอโครงงานนอกห้องด้วย ฝากเด็กนักเรียนคุมด้วย วุ่นวายมาก



นี่ก็อีกห้องสอบปลายภาคสังคม เพราะครูวิชาการประถมปลายให้นศ. สอบนักเรียนก่อนเลย จะได้สรุปคะแนนเด็กทัน



ด้วยความรีบเร่ง ต้องไปทำโครงงานต่อ สอนเด็กนำเสนอต่อ จึงให้เด็กพวกนี้ช่วยเรียงเลขที่ข้อสอบ

มีกากบาท 30 ข้อ และข้อเขียน 2 ข้อ ข้อสอบสังคมปลายภาครั้งนี้




โครงงานเนื้อหายังไม่สมบูรณ์ เด็กก็ต้องสอนนำเสนอ เป็นอะไรที่วุ่นวายมาก5555




คิดว่าจะขึ้นผังโครงงานตั้งแต่วันพุธ สรุปว่าวันนี้วันศุกร์ก็ยังไม่ได้ขึ้น ออกโรงเรียน 18.30 น. เอามาทำที่หอ


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวปัทมาภรณ์ ธิปัญจะ (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (0)