เกษียนแล้วนะ(อีกไม่กี่วัน)

วันนี้ ห่างจากที่หยุดเขียนบันทึกไปประมาณ 3 ปี มีเหตุผลมากมายที่ได้ได้เข้ามาเขียน เช่น จำพาสเวิตไม่ได้ คอมที่บ้านเสีย มีงานมากมายจนทำให้ไม่ว่างพอจะเขียนบันทึกได้ แต่คิดว่าหลังเกษียณจะพยายามเขียนเพื่อเล่าประสบการณ์ทั้งด้านการดูแลสุขภาพ และบริบทรอบๆตัวว่า 3 ปีทำอะไรบ้าง วันเวลาผ่านมาผ่านไป ตั้งแต่เริ่มรับราชการวันที่ 1 สิงหาคม 2518 จนถึงวันนี้(20 กันยายน 2559) เป็นเวล 41 ปีแล้วนะ ไม่นึกว่าจะเดินมาถึงจุดนี้ได้อย่างปลอดภัยไร้ การถูกตั้งกรรมการสอบสวนความผิดใดๆ ทั้งที่เสี่ยงๆอยู่หลายรอบ(กลัวนะที่พายเรือให้โจรนั่ง และนั่งเรือที่โจรพาย) เป็นผู้น้อยก็กลัวไปตามเรื่อง ที่พูดว่าปลอดภัยนะไม่ใช่ว่าจะเป็นคนทำงานล่อแหลมให้ถูกตั้งกรรมการนะ แต่การปฏิบัติงานบางอย่างเสี่ยงการถูกร้องเรียนจากผูัที่เสียผลประโยชน์ เช่น การเป็นกรรมการตรวจรับ การจัดซื้อจัดจ้างต่างๆ เจ้านายก็ดีใจหายแต่งตั้งให้เป็นกรรมการตรวจรับการซื้อคอมพิวเตอร์ ซึ่งฉันก็ยังงูๆปลาๆ ยิ่งสเป็กด้วยแล้วยิ่งไม่รู้ใหญ่เลย ทำไงตัดสินใจบันทึกขอเปลี่ยนตัวเองออกมาเลยว่าไม่มีความรู้ให้หาคนที่มีความรู้ด้านคอมฯจะได้ประโยชน์กับทางราชการมากกว่า คิดดู 41 ปี นี่เจอปัญหาอุปสรรคมากมายที่ต้องแก้ไข และมีสิ่งที่ดีมากมายเข้าทำให้มีกำลังใจจนอยู่มาจนเกษียนอย่างภาคภูมิใจ มีผู้บริหารหลายโรงเรียน มาพูดขอให้ไปช่วยสอนโรงเรียนเขาหน่อย (ขนาดเล็ก) ขาดครู ครูไม่ครบชั้น คือปกติทำหน้าที่ศึกษานิเทศก์ แต่จะช่วยสาธิตการสอนบ้าง สอนช่วยครูบ้างเกี่ยวกับการใช้ICT ในการจัดการเรียนการสอน คือทำให้ครูดูว่าเวลา นักเรียนสงสัยถามครู(ศน)ว่า สีน้ำตาลมาจากสีอะไรกับสีอะไรผสมกัน ครู(ศน)ก็จะพาสืบค้นทางอินเตอร์เ็น็ต เด็กจะรู้และจำได้แม่นมาก ซึ่งครูที่สอนก็จะอยู่ในห้องเรียนด้วย เป็นนิเทศแบบที่ครูไม่รู้ตัวว่ากำลังได้รับการนิเทศ แต่ตั้งใจว่าจะไปช่วยสอนโรงเรียนใกล้บ้าน เป็น โรงเรียนวัดบุพพาราม โรงเรียนขนาดเล็ก นักเรียน อนุบาลถึงป.6 ครูเกษียณหมด มีผู้บริหารคนเดียวก็ดูจะไม่ค่อยแข็งแรง (ขาเป๋) แล้วเขียนเรื่องย้ายไปอยู่โรงเรียนอื่นแล้วและบอกผอ.เขตฯว่าถ้าย้ายไม่ได้จะลาออก ฟังแล้วสงสารนักเรียนเลยนักเรียนส่วนใหญ่ฐานะยากจน หาเช้ากินค่ำ คนที่พอมีฐานะหน่อยก็ไปเรียนโรงเรียนราษฎร์ นี่คือความตั้งใจของศึกษานิเทศก์คนหนึ่งที่กำลังจะเกษียณอายุราชการอีกในไม่กี่วันข้างหน้า


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ปลูกต้นไม้เถิดชื่นใจ



ความเห็น (2)

เขียนเมื่อ 

-แสดงความยินดีด้วยที่ได้พักผ่อนและถือว่าสุดยอดที่เดินทางมาจนถึงสุดทาง ทุกก้าวย่างมีสิ่งดี ๆ น่าจะนำมาเผยแพร่ให้รุ่นน้อง ๆ ได้ศึกษา

- รออ่านบันทึกครับ

-สวัสดีครับ

-ตามมาให้กำลังใจและร่วมแสดงมุทิตาจิตกับอาจารย์ด้วยครับ

-มีความสุขในทุกวันในวันต่อๆ ไปด้วยวิถีพอเพียงครับ

-เก็บผักมาฝากอาจารย์ครับ..