ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงกับกิจกรรมบำบัด

ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงกับกิจกรรมบำบัด

“เศรษฐกิจพอเพียง…เป็นการทั้งเศรษฐกิจหรือความประพฤติ ที่ทำอะไรเพื่อให้เกิดผลโดยมีเหตุและผล

คือ เกิดผลมันมาจากเหตุ ถ้าทำเหตุที่ดี ถ้าคิดให้ดีให้ผลที่ออกมา คือสิ่งที่ติดตามเหตุ การกระทำ ก็จะเป็นการ

กระทำที่ดี และผลของการกระทำนั้น ก็จะเป็นการกระทำที่ดี ดีแปลว่ามีประสิทธิผล ดีแปลว่ามีประโยชน์

ดีแปลว่าทำให้มีความสุข….”

พระราชดำรัสเนื่องในโอกาสวันเฉลิมพระชนมพรรษา 4 ธันวาคม 2543

ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง เป็นปรัชญาที่ชี้ให้เห็นถึงการปฏิบัติตนในทางที่ควรจะเป็นซึ่งครอบคลุมกลุ่ม

คนทุกระดับชั้น มุ่งเน้นให้เราก้าวทันการเปลี่ยนแปลงของสภาพแวดล้อมอย่างมั่นคงและยั่งยืน

กิจกรรมบำบัด (Occupational Therapy) คือ การประยุกต์กิจกรรมที่บุคคลต้องใช้ในชีวิตประจำวัน เป็น

สื่อในการประเมิน และบำบัดรักาฟื้นฟูสมรรถภาพบุคคล เพื่อให้สามารถประกอบกิจกรรมต่างๆที่มีจุดมุ่งหมาย

และดำรงชีวิตได้ตามความสามารถที่มีอยู่อย่างปกติ นับได้ว่ากิจกรรมบำบัดเป็นการพัฒนาความสุข

ความสามาถของมนุษย์

เราจึงต้องนำหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงมาใช้ร่วมกับกิจกรรมบำบัดเพื่อนำมาสร้างความสุข

ความสามารถของมนุษย์ พัฒนามนุษย์ด้วยความพอดี ไม่มากไม่น้อยเกินไป เช่น เราจะไม่หักโหม คิดโปรแกรม

ฟื้นฟูที่หนักเกินไปให้กับผู้ป่วย พัฒนาด้วยความมีเหตุผล คือต้องคำนึงถึงเหตุปัจจัยต่างๆ รวมถึงผลที่จะตามมา

อย่างถี่ถ้วน เพื่อไม่ให้เกิดผลเสียต่อเราเองและผู้ป่วย และจำเป็นที่จะต้องเตรียมพร้อมรับมือโดยคำนึงถึงความ

เป็นไปได้ของสถานการณ์ ต่าง ๆ ที่คาดว่าจะเกิดขึ้นเพื่อป้องกันการเกิดอันตรายตผู้ป่วยด้วย ซึ่งทั้งหมดนี้ต้อง

ตั้งอยู่บนหลักของความรู้เพราะหากเราจะรักษาผู้ป่วยแล้ว เราจำเป็นต้องใช้ความรู้เพื่อนำมาแก้ปัญหาให้ถูกต้อง

ถูกจุด และต้องตั้งอยู่บนหลักคุณธรรม รักษาผู้ป่วยด้วยความจริงใจ ไม่เบียดเบียนใคร ทำหน้าที่ของเราให้ดี

ทั้งหมดทั้งมวลที่ได้กล่าวมานั้นเป็นการแสดงให้เห็นถึงหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงมีความเกี่ยวข้อง

กับกิจกรรมบำบัดโดยตรง เป็นหลักการที่ทำให้เราได้ก้าวไปสู่จุดมุ่งหมาบของกิจกรรมบำบัดได้ง่ายและยั่งยืน

นั่นคือการพัฒนาความสุข ความสามารถของมนุษย์