“นับถอยหลัง เก็บความรู้สึกดีๆ” (2 กันยายน 2559)

“ใช้เวลาที่เหลือนับถอยหลัง เก็บความรู้สึกดีๆ”

มีคนคนหนึ่งเคยพูดประโยคนี้ไว้ก่อนที่เราจะออกจากหอพักครูเป็นเลิศ ชอบมากกกกกกกก ^_^^ หลังจากที่ได้ยินก็เก็บเอาประโยคนี้มาคิดทบทวนตลอดเวลา พอมาถึงตอนนี้ ณ เวลานี้ กับที่นี่ประโยคนี้ดังก้องขึ้นมาในใจอีกแล้วค่ะ เวลาผ่านไวเหลือเกิน หนึ่งเดือนกว่าที่เหลือกับที่นี่ เนื้อหาที่สอนก็ใกล้จะจบแล้ว กิจกรรมต่างๆ ในภาคเรียนที่หนึ่งก็ใกล้จะเสร็จหมดแล้ว ถ้าไม่คิดถึง แผน แฟ้ม วิจัย ที่ยังค้างคา ทุกอย่างก็ดูจะเหมาะเจาะกับเวลาพอดี แต่ความจริงๆความรู้สึกลึกๆ ไม่อยากจากที่นี่แล้ว รักที่นี่ ชอบโรงเรียนนี้ ครูที่นี่ใจดี อบอุ่น เป็นกันเอง อยู่กันเป็นพี่เป็นน้อง ทุกคนน่ารักมาก นักเรียนก็มีดื้อบ้าง ซนบ้างตามประสา แต่พอเอาจริงๆแล้ว ลิงๆทั้งหลายก็ยังรักและเชื่อฟังครู ไม่เว้นแม้แต่ภารโรงที่ทุกวันนี้เราก็ชอบแบ่งปันอาหารกันอยู่ประจำ .....

อีกหน่อยคงคิดถึงเสียงครูเล็กดุนักเรียนหน้าเสาธง .....อีกหน่อยคงคิดถึงเสียงครูสังวาลย์ตะโกนเรียกนักเรียนลงมาทำเวร ...... อีกหน่อยคงคิดถึงขนมถ้วยของครูกุ้ง......อีกหน่อยคงคิดถึงเสียงของธีระพงษ์วิ่งไล่จับเพื่อนหน้าอาคาร .....อีกหน่อยคงคิดถึงตัวอ้วนๆของปังปอนด์ที่ชอบมายืนรอครูหน้าห้องวิชาการ .....อีกหน่อยคงคิดถึงบูมที่ชอบมาจู้จี้จุกจิกวุ่นวายถามเรื่องของครู......อีกหน่อยคงคิดถึงภาพตอนเช้าๆที่นายปลื้มคาบถุงนมมาหา....อีกหน่อยคงคิดถึงเสียงที่ตัวเองบ่น บ่น บ่น ให้นายนนท์ใส่ถุงเท้า ...อีกหน่อยคงคิดถึงอาหารกลางวันฝีมือป้ามะลิ.....อีกหน่อยคงคิดถึงห้องวิชาการอันแสนอบอุ่น.....อีกหน่อยคงคิดถึงเสียงปั่นจักรยานผ่านหน้าบ้านไปมาของน้าหล้า...... .......อีกหน่อยเราคงคิดถึงหลายๆอีกหน่อยที่เคยเกิดขึ้นที่นี่........ และที่สำคัญอีกหน่อยทุกอย่างที่เคยเกิดขึ้นที่นี่มันก็จะกลายเป็นส่วนหนึ่งในความทรงจำ...


ใจหาย.......................... :((

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวชนากานต์ เมฆยะ...(ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (0)