วันที่ 73 งานเยอะ(เท่าคนอื่นไหม) (31 สิงหาคม 2559)

วันนี้เดินทางโรงเรียนเหมือนเดิม ปกติทุกวัน อาหารเช้าช่วงนี้ก็หาซื้อหน้าโรงเรียนเหมือนเดิมค่ะ ตลอดเวลาที่ได้ฝึกสอนที่โรงเรียนแห่งนี้ มีความสุขมากค่ะ อาจจะมีช่วงเวลาที่งานเยอะ ต้องดูแลนักเรียนทั้งวัน

เพราะโรงเรียนนี้ ถือเป็นโรงเรียนขนาดใหญ่ งานในโรงเรียนจึงเยอะมาก ไม่มีเว้นแต่ละวัน แต่ด้วยบุคลากรในโรงเรียนที่มีมากเช่นกัน การแบ่งงานแบ่งเป็นด้าน ๆ ก่อนจะมีการจัดกิจกรรมอะไร ก็มักจะมีคำสั่งเสมอ(ส่วนใหญ่จะมีคำสั่ง) การทำงานจึงกระจายความรับผิดรับชอบได้มาก

วันนี้มีโอกาสได้ไปช่วยเสริฟของว่างการประชุมคณะกรรมการตัดสิน วิชา ดนตรีและนาฏศิลป์ การแข่งขันงานหัตถกรรมนักเรียนที่จะจัดขึ้นในวันที่ 3 นี้ ณ โรงเรียนของเรา

นักศึกษาฝึกสอนอย่างเรา ๆ งานหลัก คืองานสอนค่ะ ส่วนงานรองแต่ละคนจะไม่เหมือนกัน ส่วนใหญ่จะทำตามงานของครูพี่เลี้ยงค่ะ

เพื่อนคนแรก อยู่ห้องเรียนปกติ ต้องช่วยงานครูพี่เลี้ยง ที่เป็นครูประจำชั้น ทั้งสอน ทั้งทำงานช่วยโรงเรียนเมื่อมีคำสั่ง ดูแลนักเรียน และทำงานธุรการในชั้นเรียนต่าง ๆ

เพื่อนคนที่ 2 เป็นครูอยู่ห้องวิทยาศาสตร์ คนนี้ดูแลห้องวิทยาศาสตร์ค่ะ(ดาวว่าคนนี้คงสบายสุดค่ะ ในความคิดนะคะ เพราะไม่ต้องดูแลนักเรียนตลอดเวลา รับผิดชอบแค่งานสอน และช่วยงานครูพี่เลี้ยง)

เพื่อนคนที่ 3 อยู่ห้องโครงการคณิต-ภาษา เหมือนดาวค่ะ ก็คงได้ทำงานเหมือนดาว แต่ได้ช่วยครูพี่เลี้ยงสอนพิเศษด้วย เลิกก็เกือบ 6 โมงเย็นทุกวัน

ส่วนดาว อยู่ห้องเรียนคณิตภาษา ได้ทำงานสอนเป็นงานหลัก ดูแลนักเรียนช่วยครูพี่เลี้ยง และพี่ผู้ช่วยครู ตั้งแต่เข้าแถวเคารพธงชาติ ดื่มนมก่อนเข้าเรียน ดูแลถ้าครูมาสอน ย้ำเรื่องไปตักข้าว ยกถาดข้าว ก่อนไปเรียนภาคเช้า ย้ำให้ไปตักข้าวก่อนเวลาพักกลางวันทุกวัน ช่วยดูแล ช่วยตักข้าวถ้านักเรียนตักไม่เสร็จ เป็นเวรดูแลนักเรียนไปกินข้าววันพุธ ดูแลปล่อยแถวกินข้าววันพฤหัสบดี ดูแลการนั่งสมาธิก่อนเรียนภาคบ่าย ก่อนกลับบ้านดูแลเรื่องความสะอาด และแจกของว่างก่อนกลักกบบบ้าน

ดูแล้วเราอาจรู้สึกว่างานของตัวเองเยอะมาก เยอะมากกว่างานของคนอื่น เพราะว่า เราไม่รู้เลยว่าคนอื่นเจองานอะไรมาบ้าง

หากดาวมองแค่ว่าตัวเองต้องทำงานนู้นนี้นั้น ทั้งวัน ทำมากจัง ก็คงรู้สึกเหนื่อย และไม่อย่างทำ ไม่สนุกกับงานที่ทำอีกต่อไป ดาวคิดว่าตัวเองไม่ได้ทำเยอะนะคะ ทำพอไหว งานแบบนี้ ใคร ๆ ก็ได้ทำงาน ใคร ๆ ก็ผ่านมาเหมือนกัน ดาวสบายซะอีก ที่ไม่ต้องได้รับผิดชอบงานธุรการห้องเรียนมากมาย เพราะมีพี่บี(ผู้ช่วยครู)ช่วยทำ ไม่ต้องคุมนักเรียนในหลาย ๆ ครั้งเพราะมีครูัพี่เลี้ยงคอยช่วยเสมอ คอยบอก คอยสอนในทุก ๆ เรื่อง ครูพี่เลี้ยงใจดีมาก(ไว้มาเล่าเรื่องครูพี่เลี้ยงให้ทุกท่านฟังนะคะ)

มีหลายคนที่บ่นว่างานเยอะ ลองคิดกลับกันตอนที่ว่างงานดูนะคะ ว่าอยากได้งานทำแค่ไหน

เหนื่อยแค่ไหน ก็อย่าลืมมองไปรอบ ๆ ตัวนะคะ มีคนที่เหนื่อยกว่าเราเยอะเลยค่ะ ^^



สู้ สู้ ค่ะ


ดาวพลัดถิ่น

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของ นางสาวภัณฑิรา ศรีใจ (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (0)