วันที่ 49 กลัวทำไม...(25 กรกฎาคม 2559)

สวัสดีวันจันทร์ วันแห่งการเริ่มต้นสิ่งใหม่ ๆ หลังจากสอบ midterm สำหรับวันนี้แบกข้อสอบกองโตทั้งภาษาไทยและคณิตศาสตร์ที่นำมาตรวจที่หอ พร้อมด้วยคะแนนสอบแบบกระจุ๋มกระจิ๋มของเด็ก ๆ ทั้งหลาย อีกทั้งแผนการสอนและบันทึกหลังการสอนที่รอการบันทึก แต่ใส่ไว้ในกระเป๋าเป็นประจำทุกวันไปโรงเรียนแบบไม่พร้อมสักเท่าไหร่กับการเริ่มต้นในวันนี้

สำหรับการเรียนการสอนในวันนี้ เริ่มต้นคาบแรกของภาคเช้า ด้วยวิชาภาษาไทยกับบทเรียนใหม่ บทที่ 4 กลัวทำไม โดยใช้ปริศนาคำทายมาเป็นตัวนำเข้าสู่บทเรียน จากนั้นก็เข้าสู่กระบวนการเรียนการสอน อ่านสะกดคำ แปลความหมาย ทำใบงาน ผ่านไป 1 คาบอย่างรวดเร็ว (บางทีบทเรียนในหนังสือของเด็ก ก็ตอบโจทย์ชีวิตของครูฝึกสอนคนนี้ได้เป็นอย่างดีเช่นกัน กลัวทำไม ไม่มีมีอะไรต้องกลัว...สู้ ๆ )

เมื่อถึงเวลารับประทานอาหารก็พาเด็กไปโรงอาหาร และยังคงทำหน้าที่เดิมเช่นเคย แต่ในวันนี้มีเมนูแปลก ๆ ที่เพิ่งจะเคยได้ยินและเพิ่งเคยกินเนี่ยแหละ แต่ก็อร่อยดี นั่นก็คือ ผัดมะละกอใส่หมูสับ หลังจากกินข้าวเสร็จก็ได้เวลาสอนอีกแล้ว คาบแรกของภาคบ่ายกับวิชาคณิตศาสตร์ เรื่องการบวกไม่เกิน 1,000 เนื่องจากเป็นเรื่องที่เด็กเข้าใจในหลักการบวก เด็ก ๆ จึงเรียนรู้ไปได้อย่างรวดเร็ว ก็เลยปราบลิงด้วยแบบฝึกหัด คนที่ได้ก็ทำเสร็จไวกันจัง แต่คนที่ไม่ได้ สอนยังไงก็ยังไม่ได้อยู่ดี จนบางทีเราก็ไม่รู้จะทำยังไงแล้วจริง ๆ

ผ่านไปกับการสอนในวันนี้ เข้าสู่โหมดตรวจงานอย่างจริงจังอีกครั้ง (งานเต็มโต๊ะเลย) แต่วันนี้อยู่ตรวจงานให้เสร็จไม่ได้ เพราะต้องไปเยี่ยมเด็กป่วยที่นอนรักษาตัวอยู่โรงพยาบาลลานนากับเพื่อนแทนครูพี่เลี้ยง เมื่อถึงที่หมายก็เดินขึ้นไปบนห้องที่เด็กพักอย่างรวดเร็ว แต่ปรากฏว่าไม่ใช่ อ่อ! น่าจะดูห้องผิด จากนั้นก็รีบเดินไปยังห้องที่หมาย อ่าว! ก็ยังไม่ใช่อีก หรือว่าเด็กจะออกไปแล้ว จึงตัวสินใจถึงที่เคาท์เตอร์ สุดท้ายก็เจอห้องที่เด็กพัก ซึ่งที่จริงแล้ว อยู่ไม่ไกลจากทางเข้าเลย ดังนั้นจึงได้เรียนรู้ว่า เมื่อไม่แน่ใจอะไรให้ถามก่อน จะได้ไม่เสียเวลาและเสียเหงื่อนะจ๊ะ

พอเยี่ยมเสร็จ...ฝนก็เทลงมาจากฟ้า ติดฝนอยู่ที่โรงพยาบาลเกือบชั่วโมง จึงตัดสินใจลุยฝนกลับหอกับเพื่อน ถึงหออย่างปลอดภัยด้วยเวลาเกือบ 2 ทุ่ม

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวรัตนา กาวีเมือง...(ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (0)