เขียนเรื่องเล่าจิตอาสา

โครงการดินแดนแห่งการเรียนรู้ศูนย์พัฒนาการเรียนรู้ ณ ศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก บ้านดอนนา ตำบลขามเรียง อำเภอกัณทรวิชัย จังหวัดมหาสารคาม

ในวันที่เข้าไปตรวจพื้นที่ ผมและกลุ่มได้เดินทางโดยรถจักรยานยนต์เป็นขบวน เพื่อไปสืบค้นข้อมูลและตรวจดูภูมิศาสตร์ของหมู่บ้าน ในวันนั้นถนนเละมากๆเพราะหมู่บ้านทำท่อระบายน้ำข้างถนน และทางเข้าไปที่ที่จะลงโครงการก็ยังไม่ทำถนน เมื่อไปถึงหมู่บ้านดอนนาแล้ว รุดเข้าไปที่บ้านผู้ใหญ่บ้านทันที แต่ก็มีอุปสรรค เพราะผู้ใหญ่บ้านไม่ว่างและไม่พร้อมในการให้ข้อมูล แต่ก็ไม่เป็นไรพี่หัวหน้ากลุ่มก็พาขับรถ ไปบ้านคุณครูเพื่อสอบถามในเรื่องการลงโครงการเพราะวันนั้นเป็นวันหยุดเสาร์อาทิตย์ ภารกิจในวันแรกจบไป ผมกลับหอและผ่อนคลายตามอัธยาศัย ยังไม่นานนักเพื่อนในกลุ่มโทรมาตามให้ไปทำงานนำเสนอ กระผมอึ้งและงง แต่กระผมก็ขำตามมาเพราะไม่ได้ซีเรียส อาจเป็นที่การสื่อสารกับกลุ่มมีการเข้าใจผิด กระผมได้ไปทำงานนำเสนอ ทำไปหิวไปจนแล้วเสร็จ ได้กินอาหารเย็นตั้งสี่ทุ่ม และได้ลงโครงการในวันจริง วันจริงกระผมเหนื่อยล้าจากการเดินทางทำให้ตื่นช้าและไปสาย เมื่อไปถึงก็ทำหน้าที่กับเพื่อนๆในกลุ่ม พาเด็กๆเล่นของเล่น ปั้นรูปปั้นดินน้ำมันต่างๆ แต่เด็กๆไม่ค่อยสนใจผมเลยครับ ผมจึงมองหาอะไรใหม่ๆทำ ข้างนอกนั่นเห็นเพื่อนกำลังใช้เครื่องตัดหญ้าอย่างตั้งใจ ผมถามครูผู้ดูแลเด็กว่ามีอะไรให้ทำไหมครับ คุณครูก็ให้ผมตัดต้นไม้ เพราะต้นไม้ยื่นกิ่งก้านเข้ามาข้างศูนย์พัฒนาเด็ก ทำให้เด็กๆไม่มีทางเดิน ผมไม่ทราบว่าคือต้นอะไรฟันกิ่งไม้นั้นไม่ยั้ง แต่ด้วยความประมาททำให้มือไปปักกับหนามของต้นไม้นั้น ทำให้ผมมีแผล แต่ก็เป็นเรื่องจิบๆ ผมและเพื่อนลากกิ่งไม้นั้นไปทิ้ง มองเห็นเพื่อนวางเครื่องตัดหญ้าแล้วผมก็ตัดหญ้าต่อ พอตัดหญ้าได้ไม่นานนักพี่หัวหน้าก็ชวนไปถ่ายรูปรวมและทานอาหารเที่ยง พอตอนบ่ายพวกเราในกลุ่มได้นั่งเงียบ เหมือนคิดอะไรกันอยู่แต่คิดไม่ออก เวลาผ่านไปจึงได้เริ่มออกความคิดเห็นกันว่าจะทำอะไรให้น้องๆดี และแล้วก็ได้การวาดภาพพร้อมมีวันแต่ละวันในสัปดาห์ และมีเดือนแต่ละเดือน เพื่อให้น้องๆได้มองดูความสวยงาม และได้ท่องจำด้วย ผมรู้สึกตื่นเต้นและประทับใจเพราะไม่เคยทำมาก่อน กลัวทาสีไม่สวยเหมือนเพื่อน แต่เมื่อผมได้เห็นดอกไม้ดอกหนึ่งที่เพื่อนคนหนึ่งวาด ก็ไม่สวยผมจึงรู้สึกแอบขำ แล้วจึงกล้าวาดลงไป ท่ามกลางอากาศที่ร้อนแดดจัดเป็นระยะๆ แถมยังอบอ้าว พวกเราทำอย่างหน้าแดงหน้าดำจนแล้วเสร็จ เข้าสู่บ่ายแก่ๆ พวกเราได้เก็บอุปกรณ์พร้อมทั้งลาคุณครู คุณครูก็ให้โอวาสและพูดแสดงความขอบใจ และพวกเราก็ถ่ายรูปรวม อย่างร่าเริงและฮา ผมก็ได้บอกเพื่อนว่าเดี๋ยวเจอกัน แล้วก็แยกย้ายกันกลับ


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน จิตอาสา



ความเห็น (1)

เขียนเมื่อ 

จัดย่อหน้าใหม่ก็น่าจะดีครับ จะได้อ่านง่าย

ชื่นชมกับการเรียนรู้ผ่าน PBL และ BBL นะครับ