"หิ่งห้อย คือ ดวงดาว" เรื่องเล่าเล็กๆจากการดูหิ่งห้อยอัมพวา

"เด็กน้อยได้ยินเรื่องราวกล่าวขานมานาน ว่าใครได้จับหิ่งห้อยมาเก็บเอาไว้ใต้หมอน" เพลงๆนี้ดังเเว่วขึ้นในความคิดของผม เมื่อได้ยินว่าจะได้ไปดูหิ่งห้อยจริงๆที่อัมพวา ริมน้ำเเม่กลอง จังหวัดสมุทรสงคราม เเต่ก่อนเก่านั้นผมเองเป็นเด้กโครงการปลูกใจรักษ์โลกมาก่อน เลยได้พอสั่งสมเรื่องหิ่งห้อยมาบ้าง เเต่ก็ไม่เคยได้มีโอกาสไปดูอย่างจริงๆจังๆ เห็นเเต่บินตัวสองตัวอยู่เเถวๆบ้าน ซึ่งนานๆครั้งจะได้เห็นที หลายครั้งเคยดูหนังประเด็นการศึกษาของญี่ปุ่นที่ครูพาเด็กๆมาเลี้ยงหิ่งห้อยจนทำให้เกิดความเปลี่ยนแปลงในเชิงนโยบายได้ ซึ่งสิ่งที่กล่าวมาเหล่านั้นเป็นคุณค่าที่ผมเองก็ประทับใจเเละยังตรึงอยู่ในใจอยูเสมอมา

ครั้งนี้ได้มีโอกาสไปดูจริงๆ ณ เเม่น้ำกลอง ย่ำมืดสองทุ่ม เรือลำนึงในบรรดาหลายๆลำออกมานักท่องเที่ยว ไปดูหิ่งห้อยณะ ริมน้ำเเม่กลอง เรือล่องไปไกลออกไป ไกลออกไป "ยัไม่ถึงอีกหรอ" (ในใจผมคิด) เเล่นมาถึงช่วงเเม่น้ำเเคบๆก็เริ่มเห็นเเสงเล็กๆ หนึ่งตัว สองตัว "นั่นไงตัวที่สาม สี่ เเละห้า" ขณะนั้นเรือก็เเล่นไปด้วยความเงียบเเละความมืด เเล่นไปอีกเจอเป็นพุ่มใหญ่ๆใต้ต้นลำพู สิ่งที่ผมเห็นนั้น มันเป็นเเสงเล็กๆเกือบนับร้อยที่จับอยู่บนพุ่มไม้เเละต้นไม้ "ดูนั่นสิทำไมเหมือนไฟตินคริสต์มาสเลยล่ะ" (เสียงนึงขานมา) "น่าแปลกจริงๆ ทำไมหิ่องห้อยมันกระพริบพร้อมกันสวยจังเลยล่ะ" (วู๊ปดับ วู๊ปดับ) เป็นจังหวะ "ช่วงสวยงามอะไรอย่างนี้" (ผมคิดในใจ)

จากนั้นเรือก็เเล่นไป แล่นไป ก็เจอหิ่องห้อยอยู่กับเป็นพุ่ม เป็นพุ่ม เเสงระยิบ ระยับ มากมาย มันเป็นความสวยงามที่มีอยู่ท่ามกลางชุมชนที่กำลังเปลี่ยนแปลง ร้านโชว์ห่วยริมน้ำก็ปิดไปนานเเล้วเพราะคนมาสันจรทางถนนเพิ่มมากขึ้น เเต่ทว่าชาวบ้านริมน้ำยังมีวิถีชีวิตที่ผูกพันธ์กับน้ำอยู่ ระหว่างแล่นเรือเห็น ลุงคนนึงอาบน้ำที่เเม่น้ำหน้าบ้าน ลุงคนนึงมาวิดพื้นเเละว่ายน้ำยามดึก เเละลุงคนนึงมาตกปลายามดึกเช่นเดียวกัน เเต่ทว่าเเม้ความเจริญจะเข้ามาชาวบ้านก็ยังคงเคารพเเละอนุรักษ์หิ่งห้อย ด้วยการไม่เปิดไฟหน้าบ้าน(ทางเเม้น้ำ) จะเปิดไฟหลังบ้านเเทน "ชาวบ้านที่นี่ก็น่ารักอย่างนี้ล่ะครับ" (ลุงคนขับเรือเอ่ยขึ้น) นับเป็นเวลา ๑ ชั่วโมเต็มกับการดูความงามของเเสงสว่างเล็กๆ เเล้วเดินทางกลับ ระหว่างเดินทาง ใจผมก็ยังคิดครุ่นใจเล็กๆอยู่ว่า "เอ๊ !! เมื่อคนมาดูเยอะทุกวันเเบบนี้จะไปรบกวนหิ่องห้อยไหมนะ"

สิ่งที่ผมเห็นต่อจากนั้น คือ เมื่อเรามองดูแบบเด็กๆที่ไม่ต้องคิดอะไรมากเเล้วหิ่องห้อยที่จับอยู่บนต้นลำพู มันคล้ายดาวจังเลย เเสงระยิบ ระยับ เหล่านั้นมันเป็นความงาม มันเป็นเหมือนดาวที่อยู่บนดิน

"ที่นี่ช่างดีหนอ มีหิ่งห้อยสวยๆให้ดูทุกวันเลย"


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกพอเพียง



ความเห็น (0)