ความหลง ที่บันทึกไว้ได้


ผู้หญิงคนนั้น เรารู้จักกันโดยที่ไม่เคยเจอตัวจริงกันมาก่อน คล้ายสนิทคุ้นเคยกว่าแค่เพียงมองเห็นกันจากภาพถ่าย เราเหมือนมีความรู้สึกลึกๆภายในใจที่ตรงกัน จนเกินจะห้ามไม่ให้คิดอะไรเกินไปกว่าคนที่เพียงรู้จักในอีกโลกหนึ่ง

จิตสำนึกอันหยาบๆได้ล่วงรู้จนเปิดเผยออกมาเป็นแรงบันดาลใจ ผลักดันมโนจริตจนเกินเลย ผิดชอบชั่วดีเลือนลางอยู่ในม่านหมอกแห่งความจริงอันซ่อนเร้น ปิดบัง

เรารักกัน ไม่ใช่แน่นอน แต่มันเป็นความปราถนาที่มากกว่าคำว่ารักที่ดูออกจะขบขันในความรู้สึกขณะนี้

ความรู้สึกที่ทุกครั้งที่เห็นภาพเธอ โลกนี้ช่างเต็มไปด้วยรอยยิ้ม เบิกบาน สดชื่นรื้นเย็น จนเชื่อได้ว่ามีเพียงฤดูเดียวในโลกนี้

แรงบันดาลใจที่เมื่อเห็นภาพเธอ หลั่งออกมาเพื่อรอให้แสดงออกในสิ่งที่ไม่เคยเกิดมาก่อน และมากเกินจะหักห้ามจิตภายใน

กลัวเหลือเกินว่าสักวันหนังพลังที่ซ่อนอยู่นี้จะถั่งโถมจนล้นปรี่และหลั่งออกมาจนไม่สามารถยับยั้งได้

ทั้งหมดคือความหลง ที่ยังพอมีสติเตือน

และบันทึกไว้ได้…..

………………

หมายเลขบันทึก: 609971เขียนเมื่อ 8 กรกฎาคม 2016 22:30 น. ()แก้ไขเมื่อ 9 กรกฎาคม 2016 11:36 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง


ความเห็น (5)

มาร่วมให้กำลังใจอีกคนหนึ่งจ้าา



สวัสดีครับ อาจารย พ. แจ่มจำรัส เข้ามาทักทายสวัสดี และก็ชมผลงานเขียน ครับผม

อืมมม..หลง..ถ้าตามมาด้วย..ลืม...คือ..สัญญลักษณ์..ความแก่..อิอิ..(อย่าลืม..หลง)

สวัสดีครับ ยาย ธี

หลง ในที่นี่คือความอยากครับ

สงวนลิขสิทธิ์ © 2005-2021 บจก. ปิยะวัฒนา
และผู้เขียนเนื้อหาทุกท่าน
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี