วันที่ 30 เด็กลืมทานยา (27/06/2559)

miwnii
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

สวัสดีตอนเช้าของวันแรกในสัปดาห์ อาทิตย์นี่สินะที่เปฺนอาทิตย์แห่งความมหาโหดสำหรับนักศึกษาฝึกประสบการณ์วิชาชีพครูอย่างเราๆ มาลุ้นกันค่ะว่าเราจะเจอเซอร์ไพร้ส์กับอาจารย์นิเทศกันวันไหน แม้วิชาคณิตศาสตร์จะรู้แล้วว่าอาจารย์จะมาวันไหน แต่ใจมันก็ยังตุ้มๆต่อมๆ ทั้งกลัวทั้งตื่นเต้น วันพุธนี้ได้ขึ้นเขียงแน่นอนค่ะ

เช้านี้มาถึงโรงเรียนก็มาผจญภัยกับกองการบ้านของนักเรียน ตัวหนังสือนี่ครูเห็นแล้วแทบจะเป็นลมเลยค่ะหนูขา ยิ่งกว่าตัวอักษรโบราณที่จารึกบนศิลาจารึกอีก ตายๆครูขอพักสายตาแปป ไปเข้าแถวเคารพธงชาติกันค่ะ วันนี้โรงเรียนมีกิจกรรมวันสุนทรภู่ ห้องเราก็ได้เอาป้ายนิเทศผลงานของนักเรียนไปร่วม แต่นักเรียนไม่ได้ไปร่วมกับเขาหรอก เพราะให้แต่ชั้น ป.5 เข้าร่วม นักเรียนชั้น ป.3 ก็เรียนวนไปค่ะ

คาบแรกวิชาเรานี่เอง วิชาภาษาไทย วันนี้ไม่ได้เหนื่อยอะไรมาก เพราะเป็นการอ่านออกเสียงบทเรียน เรื่อง อาหารดีชีวีมีสุข เด็กๆก็ตั้งใจเรียนกันเกือบทุกคน แต่ก็มีบางคนที่ไม่ยอมอ่าน เรานี่เดินไปหาที่โต๊ะเลยค่ะ จะอ่านไม่อ่านให้มันรู้ไป สุดท้ายก็อ่าน 555 นักเรียนกลัวเรานี่ก็สะใจดีเนาะ แอบบ้าอำนาจนะ

แล้วก็มีสอนอีกทีคาบสี่ หลังทานข้าวเสร็จ คือ วิชาคณิตศาสตร์ วันนี้เริ่มหน่วยการเรียนรู้ที่ 4 เรื่อง การวัดความยาว คาบนี้ก็มาทบทวนให้นักเรียนรู้จักเครื่องมือวัดความยาวกันก่อน เครื่องมือมีทั้งหมด 4 ชนิด เราก็สรรหาของจริงมาให้นักเรียนดู แต่สุดท้ายมันก็ขาดไปอย่างหนึ่ง ก็ไม้เมตรนี่แหละ พยายามสุดความสามารถแล้วนะ หาที่ไหนก็หาไม่ได้ สุดท้ายก็ไให้นักเรียนดูรูปภาพแทนละกันนะ เด็กๆที่นี่ชอบดูภาพ เห็นเด็กๆดูภาพแล้วสนุกสนานเราก็มีความสุข วันนี้ได้ทดสอบก่อนเรียนด้วย มีข้อสอบทั้งหมด 10 ข้อ มีนักเรียนได้คะแนนเต็มด้วย เก่งแบบนี้ครูไม่สอนแล้วก็ได้เนาะ 555 ส่วนใหญ่ก้ได้คะแนนกันเยอะเหมือนกัน หรือว่าข้อสอบเราง่ายเกินไป หลังเรียนต้องเพิ่มข้อแล้วล่ะ ไม่งั้นทำแค่ 10 นาทีก็เสร็จละ มาดูบรรยากาศการทำใบงานกันค่ะ เอาจริงเอาจังกันมาก 555


ตอนเย็นวันนี้ก็ยังทำหน้าที่เหมือนเดิม ช่วยดูแลเด็กเรียนพิเศษ วันนี้เจ้าพู่กันตัวแสบลืมเอายามา ไม่ได้กินยา แล้วจะเอาอยู่ได้ยังไงละเนี่ย พอถึงตอนเรียนพิเศษ นางก็เดินมานั่งข้างเราเลยเหมือนจะรู้ตัวว่าต้องมา แต่วันนี้นางอยู่ไม่นิ่งเลย ต้องพูดทุกวิธีทางเพื่อให้นางยอมทำงาน กว่าจะทำคณิตศาสตร์ได้แต่ละข้อทำครูมิวเหนื่อยมาก ทำชมทั้งยอมาหมดค่า เหมือนเด็กอนุบาลเลย เราก็ตรวจงานไปด้วย พอหันไปดูนางอีกทีหายไปแล้ว นางหายไปไหนในห้องก็ไม่มี สักพักนางก็เดินเข้าห้องมา นางบอกว่าเมื่อกี้ไปกินเหล้ามา ไอ่เรานี่ตกใจมาก เราก็เลยถามต่อไปว่ากินที่ไหน นางบอกกินที่โรงเรียน พอได้ยินแบบนี้เราก็เริ่มไม่เชื่อละ เราบอกนางว่าวันนี้อยู่โรงเรียนทั้งวันเอาเวลาไหนไปโรงแรม นางบอกลืมไปว่าไปนานแล้ว โอ๊ย!!! ฮาลั่นค่า...นี่นางไม่ได้กินยาแล้วเป็นขนาดนี้เลยหรอ เหมือนคนเมาเลยอ่ะ บอกให้นางรีบทำ สุดท้ายก็ช้าเหมือนเดิมต้องนั่งคอยดูเลยล่ะ เอาขนมล่อก่อแล้ว เอาของเล่นล่อก็แล้ว ไม่สนอีกนะเจ้าตัวแสบ สุดท้ายก็เสร็จ ทำเอาครูมิวเหนื่อยมาก วันหลังอย่าลืมเอายามาอีกนะ ครูขอละ ถ้าเจอแบบนี้ทุกวันสักวันครูคงจะเป็นบ้าแทนเธอละเจ้าพู่กัน ก่อนกลับบ้านยังวิ่งเข้าๆออกห้องอีกนะ กลับบ้านได้แล้ว ครูเหนื่อยละ ขอกลับไปชาร์ตพลังงาน แล้วพรุ่งนี้มารบกันต่อนะจ๊ะ


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวนันทพร จันต๊ะวงค์ (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (0)