วันนี้ที่บ้านดิฉันไฟดับดิฉันทำอะไรไม่ได้ยังดีที่มีสายโทรศัพท์มีเทียนและมีเธอ"น้องโน๊ต"พร้อมแบ็ตเต็มก้อน..มาฟังเรื่องเล่าเคล้าแสงเทียนนะคะ เรื่อง"ชุมชนแนวปฏิบัติใน ม.อ."


ภาพบรรยากาศขณะเล่า.....โรแมนติค.....น่าดู

  มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์" ตั้งอยู่ที่จังหวัดสงขลา ดิฉันเล่าให้เพื่อนๆฟังอย่างภูมิใจว่าที่ทำงานของดิฉัน..ขับรถเพียง 16 กม.ก็ถึงน้ำตก เพียง 26 กม.ก็ถึงทะเล เป็นองค์กรขนาดใหญ่เทียบตามจำนวนบุคลากร รวม 8,000 คน(ไม่รวมนักศึกษา)ในนามส่วนกลางของมหาวิทยาลัยเราเริ่มจับงานการจัดการความรู้”เมื่อปลายปี 47  ก่อนหน้านี้ดิฉันเฉียดๆเฉี่ยวๆคำนี้โดยในแผนพัฒนามหาวิทยาลัย ปี 46-49 (แผน 3 ปี) เป้าประสงค์  6 ตั้งเป้าหมายไว้ว่าเราจะพัฒนามหาวิทยาลัยไปสู่องค์กรแห่งการเรียนรู้ งานในภาพกลางหมายถึงในการคิดกิจกรรมหรือดำเนินการใดๆต้องคิดครอบคลุมทั้ง 50 กว่าหน่วยงานย่อยที่ประกอบด้วย คณะ ศูนย์ สถาบัน สำนักต่างๆ
   เริ่มต้นในครั้งนั้นคล้ายจะเป็นงานฝากให้ช่วยทำดำเนินการให้มีคณะกรรมการเคยเล่าไว้ที่นี่ดูแลเรื่องการจัดการความรู้ในองค์กรและจัดทำแผนการจัดการความรู้พร้อมๆกันเป็นงานที่ได้มาโดยไม่รู้ตัว..อาจเป็นเพราะอยู่ใต้ตึกผู้บริหารกอปรกับเจ้านายของดิฉันมีหน้าที่ดูแลงานในเป้าประสงค์ที่ 6ที่ว่าจะนำองค์กรไปสู่องค์กรแห่งการเรียนรู้และอาจเป็นผลแห่งบุญที่ดิฉันสร้างสมไว้ตั้งแต่เริ่มทำงานอีกประการหนึ่ง..เราทำแผนการจัดการความรู้ในองค์กรส่งให้ก.พ.ร.เรียบร้อยตามกำหนดเวลาโดยไม่คิดมาก่อนว่าจะต้องมาจับงานนี้..หากจะถ่ายทอดมาเป็นเพลงได้ว่า.....คงเป็นรอยบุญมาหนุนนำ...รอยกรรมรอยเกวียนหมุนเปลี่ยนเสมอ....ให้เราได้มาเจอะเจอ.ฉันและเธอพบกันสร้างสุขสมดังใจปอง”  “แผนเริ่มจากที่นี่...เข้าใจแผนเข้าใจแนวคิดดี..หากจะส่งแผนให้หน่วยอื่นทำต้องอธิบายกันยาวขอให้ทำต่อไปเป็นอีกหนึ่งภารกิจของงานก็แล้วกัน” ..แล้วงานการจัดการความรู้ก็มาเป็นอีกหนึ่งภารกิจในงานพัฒนาและฝึกอบรมตั้งแต่นั้นมา ติดตามตอนที่2 นะคะ....ไฟติดแล้วดิฉันขอไปทำหน้าที่แม่ครัวก่อนค่ะ....