วันที่ 25 ความสุขจากการสอน (20 มิถุนายน 2559)

เบลอแต่เช้า ทุกเช้าที่มาถึงโรงเรียนจะเดินข้ามถนนไปอีกฝั่งเพื่อซื้อข้าว กินข้าวเหนียวหมูปิ้งเกือบทุกวันไม่มีเบื่อ เดินเข้าโรงเรียนไปเซ็นชื่อลงเวลาและเข้าห้องวิทยาศาสตร์ เมื่อแอมมาถึงบอกว่าเซ็นลงเวลาผิดหรือเปล่า พอคิดได้รีบไปแก้ทันที เกือโดนมาสายแล้วมั๊ยล่ะคุณครูหมู

คุมแถว ป.5/4 ครั้งแรกที่ได้คุมแถวนักเรียนแบบใกล้ชิด ปกติจะยืนอยู่ข้างหลังสุด เนื่องจากไม่ได้เป็นครูประจำชั้นจึงคอยดูแลนักเรียนอยู่ห่าง ๆ แต่วันนี้ไปยืนอยู่ข้าง ๆ มันรู้สึกไปอีกแบบ แต่ที่รู้สึกเจ็บปวดคือมีนักเรียนคนหนึ่งทักว่าครูหมูอ้วนขึ้น ไม่จริงใช่มั๊ย นักเรียนพูดเล่นใช่มั๊ย :(

เตรียมส่งแฟ้มสะสมงาน+แผน วันนี้หอบแฟ้มสะสมงาน 1 แฟ้ม แฟ้มแผนวิทยาศาสตร์และสุขศึกษาอย่างละ 1 แฟ้ม รวม 3 แฟ้ม มันหนักมากค่ะ เช้านี้ก็เลยวุ่นกับเอกสาร ต้องนำแผนที่ครูพี่เลี้ยงเอาไปตรวจเมื่อวันเสาร์-อาทิตย์มาจัดเรียงเพิ่มเติม เสียดายลืมถ่ายรูปเก็บไว้

ยิ่งนานยิ่งแย่ ฉันคิดมาตลอดว่ายิ่งเราสอนไปนาน ๆ ทุกอย่างคงจะดีขึ้น นักเรียนน่าจะเชื่อฟังเรามากขึ้น สำหรับห้อง ป.5/4 นั้นมันไม่ใช่ ยิ่งสอนไปนาน ๆ ยิ่งไม่เชื่อฟัง วันนี้จัดกลุ่มใหม่ตามที่สัญญาไว้เมื่อคาบที่แล้ว บางคนก็โวยวายว่าไม่เอา ไม่อยากอยู่กับคนนี้ ขอเปลี่ยนกลุ่มได้ไหม ฉันก็ถามว่าไม่อยากอยู่กับคนนี้ แล้วคนนี้ไม่ใช่เพื่อนเราเหรอ ถ้าเป็นเพื่อนกันก็ต้องอยู่ด้วยกันได้ จากนั้นเริ่มมีเสียงเงียบลง ทุกคนคิดเพื่อนกัน จะอยู่กับใครเราก็คือเพื่อนกัน เพื่อนต้องช่วยเพื่อน ถ้าเพื่อนไม่เข้าใจอะไรเราก็ช่วยอธิบายให้เพื่อน ถ้าเพื่อนคุยกันเสียงดัง เราก็ต้องตักเตือนเพื่อน เมื่อห้องเรียนเริ่มอยู่ในความสงบก็เริ่มต้นการสอน เป็นการสำรวจความรู้ก่อนเรียนเรื่องเสียง วันนี้ทำกิจกรรมการทดลองเรื่องเสียง อุปกรณ์ได้แก่ แท่งอะลูมิเนียมกลวงและยางสน ให้ใช้มือสัมผัสยางสนแล้วรูดแท่งอะลูมิเนียมกลวงให้เกิดเสียง จากการทดลองพบว่า ท่ออะลูมิเนียมกลวงจะเกิดการสั่นและเกิดเสียง สรุปได้ว่าเสียงเกิดจากการสั่นของแหล่งกำเนิดเสียง

ความสุขจากการสอน คาบนี้เป็นการฝึกฝนทบทวนตนเองจากที่เรียนมา ปกตินักเรียนห้อง ป.5/1 จะเสียงดังมาก แต่วันนี้มาแปลกไม่ค่อยเสียงดัง ฉันก็เริ่มต้นด้วยการชื่นชมว่าวันนี้ห้องเงียบมาก ครูบวกคะแนนให้คนละ 1 คะแนน ปรบมือให้ตัวเองหน่อย ถือเป็นการเริ่มต้นที่ดี จากนั้นก็เริ่มสอน พอให้นักเรียนเปิดหนังสือเรียนหน้า 25 ค่ะ อ้าว...หนังสือของครูกับนักเรียนไม่ตรงกัน หนังสือของนักเรียนตรงกับหน้า 22 จากนั้นก็ถามคำถามชวนคิด นักเรียนก็ช่วยกันตอบคำถามเป็นอย่างดี มีการบวกคะแนนให้สำหรับกลุ่มที่ตั้งใจเรียน มีส่วนร่วมในกิจกรรม และลบคะแนนสำหรับกลุ่มที่คุยกันเสียงดัง กลุ่มที่ได้ถึง 3 คะแนน จะได้แสตมป์ 1 ดวง กลุ่มที่โดนลบ 3 คะแนน โดนยึดแสตมป์หนึ่งดวง มีคำถามหนึ่งถามว่า จุกยางติดกระจกบริเวณภายนอกที่เราจับกับบริเวณภายในที่ติดกับกระจก บริเวณไหนมีความดันอากาศมากกว่ากัน เมื่อนักเรียนคิดภาพไม่ออก ครูหมูก็โชว์ทักษะการวาดภาพบนกระดานสิคะ มีนักเรียนคนหนึ่งพูดขึ้นมาว่า ครูหมูวาดอะไรเหมือนนมเลย แล้วก็เกิดอาการขำกันทั้งห้อง โดยเฉพาะครูพี่เลี้ยงซึ่งนั่งอยู่ข้างห้องก็ยังหัวเราะ ฉันก็ยังขำตัวเอง นี่อุตส่าห์วาดภาพตามหนังสือคู่มือครูแล้วนะ ลบแล้ววาดใหม่ต้องวาดจุกยางแล้วมีตุ๊กตาห้อยลงมา ดูดีขึ้นมาอีกนิด จากนั้นก็สั่งงานให้นักเรียนสร้างสรรค์ผลงาน โดยวาดภาพแล้วเขียนอธิบายหลักการหรือความรู้เกี่ยวกับเรื่องนั้นให้ถูกต้อง คนที่ส่งงาน 5 คนแรกจะได้แสตมป์คนละหนึ่งดวง แต่มีเงื่อนไขว่าต้องทำงานให้เป็นระเบียบเรียบร้อยและข้อมูลถูกต้อง นักเรียนดูตั้งใจกันมาก เชื่อหรือไม่ว่าฉันมีความสุขมากกับคาบเรียนนี้ สอนไปด้วยหัวเราะไปด้วย เพิ่งได้ลิ้มรสชาติความสุขจากการสอนก็วันนี้แหละ :) ขอบคุณนักเรียนที่ตั้งใจเรียน ขอบคุณตัวเองที่อดทนและไม่ท้อ :)

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวศิริพร นำเปี้ย (ภาคเรียนที่ 1/2559)



ความเห็น (0)