โสภณ เปียสนิท
นาย โสภณ เปียสนิท ตึ๋ง เปียสนิท

​ยามลมหนาวผ่าน



ยามอรุณอุ่นเรืองเมืองหัวหิน

ลมหนาวโบยโรยรินทั่วถิ่นฐาน

ไม่คิดว่าหน้าหนาวจะยาวนาน

จะร้าวรานปานไหนยังไม่รู้


มองก่องเก็จเม็ดทรายบนชายหาด

ค่อยค่อยลาดลงน้ำดำรงอยู่

ยามลมพลิ้วปลิวทรายปรายตาดู

ลมหนาวพรูพัดผ่านบนลานทราย


คลื่นยังคงดำรงริ้วเป็นทิวคลื่น

เกินกว่าหมื่นแสนล้านประมาณหมาย

ไม่อาจรู้เบื้องต้นจนบั้นปลาย

คลื่นฤาวายหายลับกับทะเล


อรุณแรงแสงส่องบนฟองคลื่น

มองทั่วผืนน้ำพลิ้วริ้วลมเห่

ดูเดียวดายชายฝั่งเรือตังเก

คงร่อนเร่ลอยลำตามคลื่นลม


ในลมหนาวยาวนานที่ผ่านนี้

บางคนมีผืนหนาของผ้าห่ม

บางคนเห็นความหนาวราวมีดคม

มากรีดรอยระทมจมฤหัย


ตะวันสายฉายสีมีแสงส่อง

ลมหนาวล่องความหนาวเอามาให้

ยามสิ้นแสงส่องฟ้าลงคราใด

หวังอุ่นไอในฟองแห่งท้องธาร


บันทึกหน้าหนาว 2558

โสภณ เปียสนิท

หมายเลขบันทึก: 607790เขียนเมื่อ 4 มิถุนายน 2016 03:33 น. ()แก้ไขเมื่อ 4 มิถุนายน 2016 03:33 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง


ความเห็น (0)

ไม่มีความเห็น

สงวนลิขสิทธิ์ © 2005-2021 บจก. ปิยะวัฒนา และผู้เขียนเนื้อหาทุกท่าน
ขอแนะนำ ClassStart ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี