ตุลาการออนไลน์

นายหัว
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

การพร่ำบ่นอบรมสั่งสอนผิดชอบชั่วดีหรือพยายามให้เหตุผลสำหรับบางคนบางกรณี

สเหมือนกับการก่นด่าสาปแช่งตัวเองอยู่ทุกวี่ทุกวันโดยไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้า

ความสุขแปลกๆของตุลาการผู้พิพากษาที่ตนนั้นสถาปนาสมมุติขึ้น คือ เราเท่านั้นที่เป็นเจ้าของความถูกต้องทั้งมวล

มองไปรอบกายทำไมหนอ จึงรายล้อมไปด้วยความผิดบาป หลงทาง

จริงๆแล้วไซร้ อาการป่วยไข้ท่านนั้นกำเริบ ท่านไม่รู้ตัว เหมือนคนบ้าที่ไม่รู้ตัวเองว่าบ้า

ว่างๆก็ควรกินยา ฉีดยา หรือคนใกล้ตัวควรพาไปหาหมอบ้างอะไรบ้าง

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน วรรณกรรมการเมือง เศรษฐกิจและสังคม



ความเห็น (0)