๑๘๘. เรื่องเล่าของ "ฟ้าคราม" ตอนรู้จักหน้าที่

เรื่องเล่าของ "ฟ้าคราม" ตอนรู้จักหน้าที่

ย่าอยากเล่าให้ "ฟ้าคราม" ฟังว่า...ในช่วงตอนย่ามีลุงภัคร พ่อเพรียง...ย่าไม่ค่อยได้เลี้ยงดูสักเท่าไร จะเลี้ยงได้ก็ต่อเมื่อวันเสาร์ อาทิตย์ เพราะวันธรรมดาจันทร์ถึงศุกร์ ย่าจะต้องไปทำงาน...คนเลี้ยงก็คือ ยายทวดของฟ้าครามเอง กับปู่เร...ย่าจึงไม่มีโอกาสได้ดูแล แต่ย่าก็ภูมิใจลุงภัครกับพ่อเพรียงนะคะ...ที่เขาสองคน ไม่เกเร...สามารถเลี้ยงชีวิตตัวเองได้ มีครอบครัวที่ดี...แต่พอมาถึงช่วงบั้นปลายของชีวิต ย่ามีนู๋ฟ้าคราม...เกิดมาเพื่อเป็นเพื่อนกับย่า...เรามีความสุขกันตามอัตภาพของเรา...ย่าสอนให้นู๋รู้จักคำว่า "หน้าที่" ว่าเป็นเด็กต้องทำตนอย่างไร...เป็นนักเรียนมีหน้าที่อย่างไร ต้องทำอะไร โตขึ้นแล้วนู๋จะได้อะไร...นี่คือ การสอนของย่าบุษที่จะปลูกฝังให้เกิดขึ้นกับตัวของนู๋ฟ้าคราม...นู๋ก็เข้าใจ และรู้เรื่องขึ้นมาก นู๋สงสัย นู๋ก็จะถามย่าว่า เพราะเหตุใด...ย่าพอทราบเลยว่า นี่คือ พื้นฐานของย่าที่เมื่อนู๋โตขึ้น นู๋จะเป็นคนที่มีเหตุผลเหมือนกับลุงภัครและพ่อเพรียงเช่นกัน...เพราะไม่มีสิ่งใดที่ย่ากับปู่เรต้องการให้เกิดกับลูก ๆ หลาน ๆ นั่นคือ การปลูกฝังให้รู้จักหน้าที่ และเป็นคนที่รู้จักเหตุผล...เพราะสิ่งเหล่านี้ จะเป็นพื้นฐานให้กับเราเป็นคนดี ที่จะอยู่กับผู้อื่นในสังคมได้ โดยไม่ทำให้เกิดปัญหาสังคมขึ้น..."หน้าที่" จึงเป็นสิ่งสำคัญอย่างยิ่งที่จะปลูกฝังให้กับเด็ก ๆ ได้รับรู้...ย่าดูลักษณะท่าทางของนู๋ ทำให้ย่าทราบว่า...นู๋เหมือนกับเป็นผู้ใหญ่มากขึ้น ไม่เหมือนเด็กคนอื่น ๆ ที่ชอบงอแง นู๋จะไม่เป็นเช่นนั้น...โดยเฉพาะ "ความคิด" ของนู๋ เป็นเด็กฉลาดคิด ฉลาดพูด มีหลักการ ซึ่งย่าเริ่มเห็นการฉายแววของนู๋เริ่มบังเกิดขึ้นแล้ว...สำหรับย่าก็จะใส่สิ่งที่ดี ๆ ให้กับนู๋ เพราะนี่คือ หน้าที่ของย่าเช่นกัน ตราบจนย่าสิ้นลม เพราะคนเรารู้วันเกิด แต่เราไม่รู้ว่าวันตายของเรานั้นเมื่อไร?...สิ่งที่ทำได้ตอนนี้ นั่นคือ ทำในสิ่งที่ดีที่สุด ที่จะจรรโลงให้กับโลกมนุษย์ในทางที่ดีขึ้น นี่คือ เจตคติของย่าบุษคร่าาา...

...

ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติเข้ามาอ่านบันทึกนี้ค่ะ

บุษยมาศ แสงเงิน

๑๔ พฤษภาคม ๒๕๕๙







บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่าของ "ฟ้าคราม"



ความเห็น (0)