จงเรียนให้รู้...จงดูให้จำ...จงทำให้จริง...ทุกสิ่งมีทางสำเร็จ

แสงแดดสว่างจ้าที่นอกอาคาร...ขณะผมมองผ่านออกไปทางประตูของห้องสมุด ป. เอก สาขาวิชาวัฒนธรรมศึกษา

เห็นลมพัดใบไม้...ต้นหญ้า...ที่ลาดลงไปตามเนินเขาเกาะยอ...ความพลิ้วสวยงามของกิ่งใบยามต้องลม...ยากที่จะบรรยายได้...คงต้องมาเห็นเองจึงจะเข้าใจในความเป็นไปของสรรพสิ่งเหล่านั้น...

การอธิบายใด ๆในบางครั้งดูเหมือนยากแก่การเข้าใจ...ต้องพบและลงมือทำเองจึงจะเข้าใจได้...เหมือนเกลือมีรสเค็มถ้าเราไม่ชิมเองก็ยากจะอธิบาย...

วันนี้พักเที่ยงหลังทานอาหารแล้วมีแถมท้ายเด้วยผลแอบเปิ้ล...หอมหวาน...แต่จะบอกเพื่อน ๆก็อธิบายไม่ถูก...ในความหอมหวานนั้น...

ทำให้ผมคิดว่า…ของบางอย่างเราต้องเรียนรู้และลงมือทำเอง…สัมผัสเองจึงจะรู้และเข้าใจได้ดีกว่าคำอธิบายนะครับ…ฮา ๆ เอิก ๆ…