ยุทธศาสตร์น้ำไทย

เอาแม่น้ำจพย. เป็นต้นแบบนะ คือจากคอนหวันถึงปทุมเนี่ยระยะทาง ๓๐๐ กม. ให้กันเขื่อนตื้นสัก๑๕เขื่อน (ฝายน้ำล้น) เพราะความลาดชัดมีประมาณ ๕ เมตรเท่านั้น น้ำที่กักไว้ก็ทดเอาไปทำเกษตร ริมน้ำให้ปลูกพืชใหญ่ที่ชอบน้ำโตไว เช่น ไผ่ ตะกู เลี่ยน(รับรองไม่รู้จักเลี่ยน สุดยอดไม้)

.

...ทำแบบนี้จะรวยมาก เพราะได้หลายอย่างมาก คือ น้ำ ประมง ป่ากลางน้ำ ป้องน้ำท่วม ป้องภัยแล้ง ข้อเสียคือการสัญจรขนส่งทางน้ำ ซึ่งแก้ไม่ยาก เพราะมันมีน้อย และชุกชุมเป็นบางแห่งเท่านั้น

.

...ที่ว่าให้กันถึงแค่ปทุม เพราะน้ำเค็มทะเลขึ้นมันจะมายันกันที่นี่แหละ หากกั้นเขื่อนเกินไปจากนี้จะเสียหายต่อป่าชายเลน