ชีวิตหลังแต่งงาน

ห่างหายไปนานตอนนี้กลายเป็นคุณแม่ลูกสองไปซะแล้วค่ะ วันนี้จะมาเล่าประสบการณ์ชีวิต เพื่อเป็นประโยชน์แก่ผู้อ่านทุกท่านนะคะ (เป็นประสบการณ์ส่วนตัวนะคะ เพราะบางคนก็ทานนมเยอะตอนตั้งครรภ์ไม่เป็นอะไรก็มีค่ะ เพราะตัวผู้เขียนเองเป็นภูมิแพ้อาหารทะเลด้วยเลยทำให้อัตราเสี่ยงเพิ่มมากขึ้นกว่าปกติค่ะ) หลังจากแต่งงานก็อยากมีลูกมากๆๆ พอรู้ว่าตั้งครรภ์ก็ดีใจสุดๆๆ บำรุงเต็มที่ เนื้อ นม ไข่ นมต่างๆๆ ซื้อมากินหมด นมที่โฆษณาว่าดีต่อการตั้งครรภ์กินหมดทุกยี่ห้อ เพราะผู้เขียนไม่มีอาการแพ้ท้องด้วยก็เลยจัดได้เต็มที่เลย ปรากฏว่าลูกชายคลอดมา น้ำหนัก 3.8 กิโลกรัม ตั้งชื่อว่าปัณ ดูภายนอกดูแข็งแรงดีมาก


ปัณแรกเกิด น้ำหนัก 3.8 กิโลกรัม


กลับมาบ้านเลี้ยงได้ เจ็ดวัน มีอาการตัวเหลืองยายก็เลยจับอาบแดดตอนเช้าซะเลย แต่ก็พาไปโรงพยาบาล หมอก็เจาะเลือดที่ส้นเท้า

เอาไปตรวจุแล้วบอกว่าค่าบิริลูบิน ยังไม่เกิน ก็ให้กินนมเยอะๆๆ จะได้ขับสารสีเหลืองออกมาทางปัสสะวะ และอุจจาระ ผลปรากฎว่าปัณก็

ไม่ต้องเข้าตู้อบ ส่องไฟ


นอนตากแดด เพราะว่าตัวเหลืองครับ


พออายุได้ประมาณหนึ่งเดือน ก็มีอาการอาเจียนบ่อย แรกๆๆ ก็ไม่ได้ใส่ใจมากเพราะคิดว่าเด็กๆๆ ก็แบบนี้ อาเจียนเป็นเรื่องปกติ แต่ต่อมาก็อาเจียนหนักขึ้นถึงกับวันละสิบครั้ง และมีอาการท้องเสีย ถ่ายเป็นมูกเลือด ก็พาไปหาหมอ หมอคลำท้องเจอก้อนที่หน้าท้องก็เลยส่องกล้องดู ก็ไม่พบการอุดตันใดๆๆ แล้ววินิจฉัยว่าเป็นโรคแพ้โปรตีนนมวัว ให้คุณแม่งดอาหารที่มีส่วนผสมจากนมวัว เพราะโปรตีนนมวัวจะผ่านทางน้ำนมแม่ได้ กลับบ้านไปผู้เขียนก็งดนมวัว แต่ปัณก็ยังอาเจียนอยู่ ก็กลับไปพบแพทย์อีกครั้งคราวนี้ได้นมสำหรับเด็กแพ้โปรตีนนมวัวมาหนึ่งกระป๋อง แพทย์บอกว่าลองให้งดนมแม่แล้วกินนมกระป๋องไปก่อนแล้วสังเกตว่ามีอาการอาเจียนอีกไหม ปรากฏว่าก็ยังอาเจียนอีกแพทย์ก็เลยวินิจฉัยว่าเป็นโรคกรดไหลย้อยร่วมด้วย ให้กินยาที่ช่วยให้หูรูดหลอดอาหารทำงานได้ดีขึ้น ชื่อว่า โมทีเลียม และยาลดกรดในกระเพาะอาหารชื่อว่า พรีวาซิด ปรากฎว่าก็ดีขึ้นบ้างแต่ก็ยังอาเจียนอยู่บ้าง แพทย์ก็บอกให้กินนมอะมิโนเอซิดแทน เพราะว่ามันจะแยกยากว่าแม่ไปกินอะไรที่ลูกแพ้หรือเปล่า ลูกถึงอาเจียน หรืออาเจียนเพราะกรดไหลย้อน ก็เลยต้องงดนมแม่ที่กินๆๆ หยุดๆๆ ไปตอนปัณได้สี่เดือน แต่ก็ปั๊มไว้เต็มตู้เย็นเลย คาดว่าเผื่ออนาคตเขาจะกินได้ ต้องการให้เขากินนมแม่มากๆๆ แต่สงสารลูกเวลาอาเจียน


ปั๊มนมเก็บไว้ให้ปัณ และศรันย์


พอมาถึงตอนหกเดือนเริ่มอาหารเสริม ก็ต้องเริ่มทีละหนึ่งอย่างแล้วสังเกตอาการแพ้ ของปัณแพ้ที่ระบบทางเดินอาหารจึงสังเกตยากกว่าแพ้เป็นผื่น ปรากฏว่าไม่ว่าเริ่มอะไรปัณก็อาเจียนทุกอย่าง แพทย์ก็เลยให้กินยาต่อไปอีก การเริ่มอาหารสำหรับเด็กแพ้รายละเอียดดูได้จาก

ชมรมเด็กขี้แพ้อาหารค่ะ https://www.facebook.com/groups/177152362341687/?ref=ts&fref=ts

ปัณทำเทสโดยใช้เข็มสะกิดที่หลัง และทำเทสแพ้อาหารแบบสะสมด้วยค่ะแต่ผลก็ไม่แพ้เฉียบพลัน แต่เป็นอาการแพ้แบบสะสม ที่ระบบทางเดินอาหาร

เนื่องจากโรคกรดไหลย้อนทำให้ปัณต้องนอนหัวสูงอยู่ตลอดเวลา แต่ก็ยังอาเจียนอยู่ก็เลยพยายามอุ้มเขา เพราะเวลาวางคลานจะอาเจียนทุกครั้ง

เวลานอนก็อุุ้มให้หลับท่านั่งเลยค่ะ


เป็นกรดไหลย้อนต้องนอนหัวสูง ก็เลยต้องอุ้มนอนท่านั่ง

จากนั้นต่อมาปัณมีอาการติดเชื้อทางเดินปัสสาวะ แพทย์เจาะเลือดดูค่าตับ ปรากฏว่าค่าตับผิดปกติ แพทย์จึงให้ฉีดสีดูว่ามีการอุดตันของทางเดินปัสสะวะหรือไม่ปรากฏว่าปกติ แล้ววินิจฉัยว่าเป็นโรคไตขับกรดไม่ได้ ทำให้เลือดเป็นกรดมากกว่าปกติ ก็ให้กินยาชื่อว่า โซลโซลูชั่น และให้งดอาหารเสริมไปก่อน ทานแต่นมอะมิโนเอซิด ปัณกินนมยากมากต้องรอให้หลับถึงจะยอมดูดนม ถ้าให้กินตอนตื่นก็จะร้องไห้แบบนี้


ไม่ชอบกินข้าว เพราะว่ากินแล้วอาเจียนก็เลยไม่ชอบกิน

ปัณไปโรงพยาบาลบ่อยมาก นอนโรงพยาบาลก็บ่อย แพทย์บอกว่าก็ต้องรักษาแบบประคับประคองไปก่อน เพราะโรคแบบนี้จะดีขึ้นเอง เมื่อร่างกายของเขาโตขึ้น


นอนที่โรงพยาบาลครับ เจ็บแขนแต่ก็ยังยิ้มได้ครับ สู้ สู้


ปัณเริ่มดีขึ้นก็ตอนสามขวบ เริ่มกินอาหารได้หลายอย่างมีอาเจียนบ้างแต่ไม่บ่อยเหมือนก่อนแล้ว ตอนนี้ปัณก็สามขวบเจ็ดเดือนแล้วค่ะ แข็งแรงขึ้นกว่าเดิมเยอะเลยค่ะ


ส่วนลูกคนที่สองชื่อ ศรันย์ ท้องนี้ไม่บำรุงเลยค่ะ กินทุกอย่างปกติเหมือนตอนที่ยังไม่ได้ตั้งครรภ์ คลอดมาแข็งแรงดีมากตั้งแต่ เลี้ยงมายังไม่เคยป่วยเลย ขนาดปัณเป็นหวัดศรันย์นอนด้วยกับปัณ ยังไม่เป็นไรเลยค่ะคนนี้ก็ยังกินนมแม่อยู่ ตอนนี้หนึ่งขวบสามเดือนแล้วครับ ตัวผมจะใหญ่เท่าพี่ปัณแล้วนะครับ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน wanpen2



ความเห็น (6)

เขียนเมื่อ 

เลี้ยงยากนะครับ

น้องปัณซะอย่าง

แต่โตแล้วว่องไวมาก

เอา video มาฝากเลย เผื่อโตขึ้นน้องปัณจะได้มาดู 555

เขียนเมื่อ 
เขียนเมื่อ 
เขียนเมื่อ 

ขอบพระคุณท่านอาจารย์ขจิตมากค่ะ ที่กรุณาช่วยสอนน้องปัณให้

-สวัสดีครับ

-อ่านเรื่องราวแล้วเห็นใจคุณแม่นะครับ

-กว่าจะเลี้ยงโตมาได้ขนาดนี้...มีเรื่องราวให้ได้แก้ไขกันตลอด

-ส่วนครอบครัวเล็กๆ ของผมก็ต้องรอการกลับมาของน้องกันต่อไปครับ..

-น้องทั้งสอง น่ารักมาก ๆนะครับ..

เขียนเมื่อ 

ขอบพระคุณมากค่ะคุณเพชรน้ำหนึ่ง ถึงยังไม่ทราบเรื่องราวอะไร แต่ก็เป็นกำลังใจให้นะคะ