๓๘๑. แฟชั่น (โชว์)หนังสือ..บ้านหนองผือ..รักการอ่าน

นักเรียน ป.๒ อ่านหนังสือบันเทิงคดี ที่เป็นนิทาน ที่ให้คติสอนใจ มีภาพสวย อ่านคนละหลายเล่ม..เพื่อเป็นการทบทวน..ให้เกิดความน่าสนใจ ทั้งยังเป็นการให้ขวัญกำลังใจนักเรียน ที่จะช่วยนำไปสู่การส่งเสริมให้นักเรียนรักห้องสมุด..รักการอ่าน..ยิ่งขึ้น

ผมเคยให้สัมภาษณ์รายการ..จุดชนวนข่าว..ที่ออกอากาศช่องเดอะเนชั่น ๒๒..มีประโยคส่งท้าย..ที่ผู้จัดรายการเน้นย้ำ..ทำให้เป็นที่กล่าวถึงกันพอสมควร..ที่ว่า..”โรงเรียน..เป็นแหล่งเรียนรู้..ต้องมีความหลากหลาย ถ้า.ไม่หลากหลาย..ก็ไม่ใช่โรงเรียน..” อันเนื่องมาจากผมเองได้ใช้ทุกพื้นที่ในโรงเรียนอย่างคุ้มค่า..จึงกล้าที่จะพูดออกไป..ในเมื่อเป็นโรงเรียนขนาดเล็ก..มีความจำกัดด้านบุคลากร ก็ควรหาเครื่องมือทดแทน ที่เป็นมุมค้นคว้า มุมหนังสือ หรือป้ายนิเทศ..เพื่อให้นักเรียนศึกษาด้วยตนเอง..นำไปสู่การใฝ่รู้ใฝ่เรียน..

อันนี้..ก็ขึ้นอยู่กับวิธีคิดของครู ที่จะมีความคิดขยับขับเคลื่อนมากน้อยแค่ไหน แต่ในฐานะที่เป็นผู้บริหาร..ทำหน้าที่ผู้นำการเปลี่ยนแปลง จำเป็นต้องมองรอบด้าน..ขณะเดียวกันก็ทำให้ดู อยู่ให้เห็น ตลอดจน..บอกครูเสมอว่า..ที่ครูร่ำเรียนมาทั้งหมด อาจไม่ต้องทำทั้งหมดก็ได้ หรืออ่านจากตำรา อาจไม่ต้องเชื่อมากนักก็ได้ การประยุกต์ใช้..และลงมือทำ สำคัญที่สุด ทำอย่างไร..จะทำงานพัฒนาและแก้ปัญหาผู้เรียน..ให้ตรงจุดที่สุด โดยคำนึงถึงศักยภาพที่เป็นองค์รวม สอดคล้องกับบริบทของโรงเรียน..และความต้องการจำเป็นของครูและเด็ก...อย่างแท้จริง..

อย่างเช่น..วันนี้.ครูป.๒ ไม่อยู่ ครู ป.๕.พานักเรียนไปติว..นอกสถานที่.ผมถือโอกาสนี้ จัดรายการแฟชั่น(โชว์)หนังสือ.โดยให้พี่ ป.๕... เป็นผู้ดำเนินรายการ..

เรื่องมีอยู่ว่า..นักเรียน ป.๒ อ่านหนังสือบันเทิงคดี ที่เป็นนิทาน ที่ให้คติสอนใจ มีภาพสวย อ่านคนละหลายเล่ม..เพื่อเป็นการทบทวน..ให้เกิดความน่าสนใจ ทั้งยังเป็นการให้ขวัญกำลังใจนักเรียน ที่จะช่วยนำไปสู่การส่งเสริมให้นักเรียนรักห้องสมุด..รักการอ่าน..ยิ่งขึ้น

ผมจึงให้พี่ ป.๕..ทุกคน ถือหนังสือเดินด้านหน้าห้องสมุดคนละ ๑ รอบ รอบละ ๑ เล่ม น้อง ป.๒ ที่นั่งอยู่ที่ศาลา..สุขหรรษา..ค่อนข้างไกล..จะมองเห็นหนังสือเล่มใหญ่แต่เพียงภาพ..ชื่อเรื่องจะมองเห็นไม่ถนัด..ผมจะให้นักเรียน ป.๒ ตอบตามเลขที่ทีละคน..ว่าหนังสือที่พี่ถืออยู่นั้น..ชื่อเรื่องอะไร..นักเรียนที่ตอบถูก ก็มีรอยยิ้ม นักเรียนที่ตอบผิด ก็ไม่เป็นไร ก็ให้เพื่อนคนต่อไปช่วยตอบให้..

ผมมีความเชื่อลึกๆว่า..นักเรียนมีความภูมิใจและประทับใจที่จำชื่อหนังสือได้ และอยากกลับไปอ่านอีก..ส่วนนักเรียนที่ตอบผิดพลาดไปบ้าง..ก็คงจะหาโอกาส..ไปอ่านหนังสือเล่มนั้น..ให้ได้..ต่อไป

แล้วยิ่ง..มีพี่ป..๕ ..มาเดินถือหนังสือส่ายไปมา พร้อมมีท่าเต้นประกอบด้วยแล้ว..งานนี้..น้องๆคงจำกิจกรรมที่ห้องสมุด..แบบไม่รู้ลืมทีเดียว

ชยันต์ เพชรศรีจันทร์

๒๕ กุมภาพันธ์ ๒๕๕๙

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่า....จากโรงเรียนเล็ก



ความเห็น (2)

เขียนเมื่อ 

การอ่านจะเป็นรากฐานในการใช้ชีวิตในอนาคตของเด็ก ๆ ครับ

เขียนเมื่อ 

คิดกิจกรรมได้น่ารักมากเลยค่ะ มีจิตวิทยาดีมากๆเลย