บันทึกความทรงจำ (7-14 ต.ค. 49) : Mongolia (17)

ตอนนี้เริ่มเข้าใจแล้วว่าทำไมคนที่อยู่ในเขตหนาวมาก ๆ ไม่ค่อยอยากยิ้มกัน ขนาดเลิกยิ้มมาตั้งนานแล้วร่องรอยของการยิ้ม (หน้ายับ) ยังคงอยู่และเห็นได้ชัดเจนเลย

จันทร์ที่ 9 ตุลาคม 2549 (ต่อ) 

        เราอยู่ร่วมงานจนประมาณเกือบจะ 6 โมงเย็น อ.วิชาญ (ผอ. GIS) ก็ชักชวนให้ออกเดินทาง (เดินเท้า) ไปร่วมงาน Welcome Party ซึ่งอยู่ห่างออกไปอีกประมาณ 3-4 กม. แต่โชคดีที่ระหว่างทางจะต้องผ่านโรงแรมที่เราพักด้วย ระหว่างทางกลับโรงแรมเราได้พบผู้คน วิถีชีวิตของชาวมองโกเลีย หิมะเมื่อเช้าไม่เห็นร่องรอยเลย กลางวันแดดจัดทั้งวันแต่อากาศก็ยังเย็นมาก เราพักเก็บข้าวของที่โรงแรมพักหนึ่งแล้วออกเดินทางต่อ โดยออกจากโรงแรมประมาณ 6 โมงครึ่ง เพื่อเดินไปร่วมงานเลี้ยงต้อนรับ

        ระหว่างทางเราต้องผ่าน square ใหญ่หน้าทำเนียบรัฐบาลที่มี Ginggis Khan Statue อีกครั้ง ผมอดที่จะหยุดถ่ายรูปกับรูปปั้นทรงม้าของจอมจักรพรรดิที่ยิ่งใหญ่ของโลกอีกครั้งหนึ่งไม่ได้ พยายามทำหน้าให้หล่อที่สุดแต่ก็ยากมากเพราะอากาศหนาว หน้าตึง ปากแห้ง ยากจริง ๆ ตอนนี้เริ่มเข้าใจแล้วว่าทำไมคนที่อยู่ในเขตหนาวมาก ๆ ไม่ค่อยอยากยิ้มกัน ขนาดเลิกยิ้มมาตั้งนานแล้วร่องรอยของการยิ้ม (หน้ายับ) ยังคงอยู่และเห็นได้ชัดเจนเลย

        พอใกล้จะถึงโรงแรมที่จัดงาน อ.วิชาญ ได้แนะนำให้รู้จักอาจารย์จาก มจธ. 2 คนเป็นชาวต่างชาติจาก USA สุภาพสตรีชื่อ Dr.Sally Goldin ส่วนสุภาพบุรุษชื่อ Kurt T. Rudahl เห็นบอกว่ามาอยู่เมืองไทยได้ 3 ปีแล้ว

        ใกล้ ๆ โรงแรมที่จัดงานมีเต้นท์หรือกระโจมหรือโดม (ผมอาจจะเรียกผิด) ของชาวมองโกลตั้งอยู่ข้างถนนด้วย ผมตั้งใจที่จะถ่ายรูปด้วยตอนขากลับ มองเข้าไปข้างในเห็นมีคนอาศัยจริง ๆ ด้วย ดูเหมือนจะขายของด้วย ต้องถ่ายรูปมาฝากกันแน่นอนครับ


สภาพบ้านเมืองและวิถีชีวิตของชาวมองโกเลีย


หยุดถ่ายรูปกับรูปปั้นทรงม้า
ของจอมจักรพรรดิที่ยิ่งใหญ่ของโลกอีกครั้ง
(ทำหน้าให้หล่อที่สุดแล้วจริง ๆ)

         วิบูลย์ วัฒนาธร

.

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน นเรศวรวิจัย-QA-KM

คำสำคัญ (Tags)#มหาวิทยาลัยนเรศวร#gis#บันทึกความทรงจำ#mongolia#acrs-2006

หมายเลขบันทึก: 60219, เขียน: 16 Nov 2006 @ 13:23 (), แก้ไข: 06 Sep 2013 @ 17:38 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 4, อ่าน: คลิก


ความเห็น (4)

  • โชคดีที่บ้านเราไม่หนาวมากนะครับ
  • ผมมักจะจำชื่อคนไม่ค่อยได้ ถ้ามีใครแนะนำ ผมต้องจดเอาไว้จึงจะจำได้
  • การมีบันทึกแบบนี้ช่วยจำได้ดีครับ
  • ผมดูภาพท่านอาจารย์ถ่ายคู่กับรูปปั้นม้ากับเจงกิสข่านแล้ว จำไม่ได้เลยครับ...
  • สิ่งแวดล้อมทำให้ (ใบหน้า) คนเปลี่ยนไปครับ
หนาวแล้วยิ้มยาก แปลกดีนะ โชคดีที่บ้านเรายิ้มง่ายค่ะ
ขอบคุณ beeman และ คุณใบบุญมากครับที่ยังคงตามมาให้กำลังใจกัน เรื่องจำชื่อคนผมก็คล้ายกันกับ beeman นั่นแหละครับ ที่ผมสามารถนำมาเขียนเล่าได้ในครั้งนี้ก็เนื่องจากขณะที่พูดคุยกันต่อในงานแล้วเกิดอยากจะติดต่อกันภายหลังจึงมีการแลกนามบัตรกัน ผมเลยดูเหมือนจำชื่อคนแม่น ก็เป็นเพียงอย่างที่เล่านี่แหละครับ