พิธีไหว้ครู... ผู้ประสาทวิชา

ชุติยา
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

พิธีไหว้ครู... ผู้ประสาทวิชา


าเจรา จริยาโหนติ คุณุตตรานุสาสกา...... เสียงเพลงบูชาพระคุณครู ของนักเรียนโรงเรียนปัญญาประทีปดังกึกก้องทั่วทั้งศาลา ในเช้าวันพุธที่ ๒๒ สิงหาคม ๒๕๕๕ คณะครู เจ้าหน้าที่ และนักเรียนทุกคนต่างพร้อมเพรียงกันที่ศาลาปัญญาประทีป เพื่อน้อมใจขอบพระคุณ แสดงความกตัญญูกตเวทีต่อคุณครู


ในปีนี้พิธีไหว้ครูมีแนวคิดที่แปลกใหม่และพิเศษกว่าปีที่ผ่านมา คือ การนำพานต้นไม้ยืนต้นที่บรรจงปลูกไว้ในกระถางที่เด็กๆแต่ละคนปั้นขึ้นเอง ด้วยมือน้อยๆทั้งสอง พานต้นไม้ที่นักเรียนแต่ละคนนำมามอบให้ครูในวันนี้ เป็นสื่อแทนธรรมชาติที่เป็นครูผู้สอนสั่งให้เราทุกคนได้มองเห็นสิ่งต่างๆ ตามความเป็นจริง รวมถึงได้พัฒนา ฝึกฝนตนเองให้เป็นดีมีคุณค่า ซึ่งครู (บุคคล)หรือ พ่อ แม่ที่เป็นครูสอนวิชาต่างๆของเรา ทั้งวิชาภาษาไทย วิชาสังคมศึกษา วิชาการเอาตัวรอด วิชาชีวิตทั้งหลายก็รวมอยู่ในธรรมชาติด้วย หรือแม้แต่สรรพสิ่งทุกชนิด ป่าไม้ ต้นน้ำ พื้นดิน สัตว์น้อยใหญ่ หากเรารู้จักมอง รู้จักน้อมนำมาย้ำเตือน สอนใจตน สิ่งนั้นก็ล้วนเป็นครูผู้ประสาทวิชาให้ได้ทั้งสิ้น


ทุกๆปีตามวิถีของโรงเรียนปัญญาประทีปก็จะมีการนิมนต์พระอาจารย์ชยสาโร ภิกขุ ซึ่งท่านเป็นองค์ประธานที่ปรึกษาของโรงเรียนเรามาโดยตลอด นอกจากนั้นท่านยังเป็นครูบาอาจารย์ของทุกคนที่นี่ ทั้งครูและนักเรียนต่างเคารพ ศัรทธา เลื่อมใสท่าน ด้วยคำสั่งสอน ความเมตตาที่ท่านมอบให้เรา สุดจะหาสิ่งใดเปรียบเทียบได้ วันนี้จึงเป็นโอกาสดีที่เราทุกคนได้แสดงความเคารพ เลื่อมใส ศรัทธาที่มีต่อครูรูปนี้ พระอาจารย์ชยสาโร ด้วยการกราบขอขมา ในสิ่งที่ได้ล่วงเกินท่านทั้งทางกาย วาจา ใจ ทั้งที่รู้ตัวก็ดี และไม่รู้ตัวก็ดี ทั้งต่อหน้าและลับหลัง รวมถึงได้ร่วมกันถวายพวงมาลัยแด่ท่านอีกด้วย



ครั้งนี้มีน้องแก้ม ม.๓ กับน้องตาล ม.๒ ทำหน้าที่เป็นพิธีกร สร้างความสดใสและเป็นกันเองในบ้านหลังใหญ่หลังนี้ด้วย

….พระคุณที่สาม งดงามแจ่มใส แต่ว่าใครหนอใครเปรียบเปรยครูไว้ว่าเป็นเรือจ้าง.... เสียงขับร้องเพลงพระคุณที่สามของน้องปั้นหยา ม.๒ ประกอบดนตรีไทยและสากล อย่างขุล่ยของครูพ่อและกีต้าร์ของน้องตาล ม.๒ สร้างบรรยากาศอันอบอุ่น โอบล้อมไปด้วยความรู้สึกดีๆระหว่างครูและลูกศิษย์




ได้เห็นภาพเด็กนักเรียนที่คุณครูเฝ้ามอง ห่วงใย ใส่ใจปลูกฝังสิ่งดีๆให้เสมอมา ค่อยๆคลานเข่าเข้ามากราบ พร้อมกับถือเอาต้นไม้ที่ตั้งใจปลูกและดูแลมาด้วยสองมือของเขาเอง น้ำตาแห่งความซาบซึ้ง ภาคภูมิใจของครูแต่ละคนก็หลั่งไหลออกมาอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว บรรยากาศดีๆ แหล่านี้คงจะไม่เกิดขึ้น หากไม่มีความรู้สึกเคารพ รัก ผูกพัน หวังดีของเด็กๆและคุณครูที่มีให้กัน นี่แหละคือรางวัลของครู คือการที่ลูกศิษย์มีความกตัญญูรู้คุณ เป็นคนดี ดั่งเมล็ดพันธุ์ที่ปลูกไว้ ค่อยเจริญงอกงาม ชูช่อกิ่งใบ


ภาพแห่งความน่ารักของเด็กๆที่แสดงต่อคุณครู เป็นหนึ่งในความทรงจำที่จะทำให้ครูทุกคนมีรอยยิ้ม กำลังใจสร้างสรรค์สิ่งดีๆและวิชาความรู้เพื่อถ่ายทอดให้ศิษย์รักทุกคน นี่คือความเป็นครูที่พร้อมให้ความรัก ความเมตตา วิชาความรู้และวิตวิญญาณลงไปในตัวเด็กแต่ละคนอย่างไม่หวังสิ่งใดตอบแทนเพื่อตน หวังแต่จะให้ลูกศิษย์เป็นคนดี พึ่งตนเองได้พร้อมทั้งเป็นที่พึ่งให้ผู้อื่น เท่านี้ ครูก็พอใจแล้ว...

ครูกิ๊ฟ (ชุติยา) : ผู้บันทึก

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน แบ่งปัน สรรค์สร้างโลก(แห่งการศึกษา)



ความเห็น (0)