การเรียนรู้ R2R ในปางมะผ้า (ตอนที่ ๗) ; กัลยาณมิตรที่พบกันเสมอช่วงตี ๕ ของทุกปี
ทุกครั้งของการเดินทาง...กลับจากปางมะผ้า มาถึงเชียงใหม่
จะต้องเข้ามานอนพักที่เชียงใหม่หนึ่งคืน และตื่นไปเช็คอินตี ๕ เพื่อเดินทางกลับสู่สนามบินนานาชาติอุบลราชธานี
เป็นช่วงเวลาสั้นๆ
แต่อบอุ่นเสมอ
พี่เล็กๆ ...พี่สาวใจดีใจงามที่เจอกันในเวที R2R Forum ในหลายปีก่อน จะมารอคอยเพื่อทักทายพูดคุย
อิ่มใจเสมอ
ปีนี้ข้าพเจ้าไม่ได้ส่งข่าวหาพี่เล็ก...แต่พี่เล็กทราบจึงนัดหมายกับเภสัชติ๋วไว้ก่อน
เมื่อข้าพเจ้าไปถึงสนามบินเชียงใหม่ตามเวลา ...
พี่เล็กๆ ก็หอบหิ้วของฝากเน้นอาหารสุขภาพมาฝากเสมอ
มิตรภาพและความเป็นกัลยาณมิตรมิเคยลางเลือน
บทสนทนา...เต็มไปด้วยหัวใจที่เข้มแข็งหากแต่เปี่ยมด้วยความอ่อนโยน
หลายปีมานี่ด้วยภาวะสุขภาพและหน้าที่ พี่เล็กได้มาดูแลลูกๆ อย่างเต็มที่ที่เชียงใหม่
แต่...สิ่งหนึ่งที่ไม่เคยเลือนหายไปใจหัวใจของพี่เล็ก คือ การทำหน้าที่เป็นคุณอำนวย R2R ภายใต้ความเป็นอิสระและการจัดสรรเวลาที่ลงตัวมากๆ ...ทำเป็นวิทยาทาน ร่วมกับการทำงานกับศาลในด้านการให้คำปรึกษาเชิงจิตวิทยาให้ผู้ต้องคดี
ข้าพเจ้า...ฟังเรื่องเล่าของพี่เล็กไม่เคยเบื่อ
ผู้หญิงที่เข้มแข็งแต่อ่อนโยน...มีพลังแห่งความงดงามมากมาย
แม้ว่า...เราอาจจะไม่ได้คุยกันบ่อย แต่ทุกครั้งที่เจอกันไม่ได้รู้สึกถึงความห่างเหิน
คล้ายกับว่าเราเพิ่งได้เจอกันเมื่อวาน และวันนี้เราก็ได้มาเจอกันอีก
ประทับใจ...ชีวิตที่ได้เจอความงดงามของมิตรภาพนี้
...
๒๙ มกราคม พ.ศ.๒๕๕๙
