๗๒๙. ตำราชีวิต

ตำราชีวิต

ตำราชีวิต...ไม่มีเรื่องใด...ที่สอนไว้เป็น "ตำราชีวิต"...

ตำราชีวิต เราสามารถเรียนรู้ได้จากตัวของเราเอง...

โดยอาศัยการเรียนรู้จากศาสตร์ต่าง ๆ ตั้งแต่เกิดมา...

เรียนรู้ได้จากครอบครัวและโรงเรียน สถาบันการศึกษาต่าง ๆ แต่สำหรับศาสตร์ชีวิต...

ตัวเราต้องเรียนรู้จากตัวเราเอง...แต่ละคนพบเจอสิ่งต่าง ๆ

มาไม่เหมือนกัน...บางเรื่องก็คล้าย ๆ กัน...ตำราชีวิตไม่มี

ในห้องเรียน แต่มนุษย์เราสามารถบูรณาการตำราชีวิต

ได้จากการเรียนรู้ในชั้นเรียน...นำมาประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวันได้

เรื่องราวต่าง ๆ มีมากมายบนโลกใบนี้...ขึ้นอยู่ที่เราจะเสาะแสวงหา

เปิดใจยอมรับกับสิ่งต่าง ๆ เหล่านั้น...การเปิดใจก็ขึ้นอยู่กับตัวบุคคล

แต่ละคนด้วยว่า เปิดใจรับความรู้ต่าง ๆ ได้หรือไม่...ในความคิดของฉัน

ฉันมีความคิดว่า...การเปิดใจรับความรู้ต่าง ๆ นั้น ขึ้นอยู่กับแต่ละคน

มีการเปิดใจรับไม่เหมือนกัน...เห็นได้จากการที่เราได้พูดคุยกับผู้ใหญ่

แต่ละคน บางคนก็ไม่เปิดใจรับ...พูดแต่ว่า สมัยก่อนนั้นไม่เห็นเป็นแบบนี้

ทำไมสมัยนี้ต้องเป็นแบบนี้...เหมือนกับคนยึดติดในประเพณี ธรรมเนียมปฏิบัติ

จะไม่ยอมรับกับการปรับเปลี่ยน...ในความเป็นจริง โลกหมุนไปกับสังคมโลก

วัฒนธรรม ประเพณี ย่อมเปลี่ยนแปลงไปเช่นกัน...ขึ้นอยู่ที่ว่า จะทำให้เปลี่ยน

แปลงไปในทางที่ดีขึ้น หรือเลวลงมากกว่า...ไม่ว่าเรื่องใด ๆ โลกมนุษย์ย่อมมี

การพัฒนาเกิดขึ้นเสมอ ขึ้นอยู่กับเหตุการณ์หรือสภาวะการณ์นั้น ๆ...

สำหรับตำราชีวิต...เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับการดำรงชีวิตของมนุษย์บนโลกใบนี้

จะมีการใช้ชีวิตเช่นไร...ปฏิบัติตนเองกันอย่างไร มีวัฒนธรรม ประเพณีเช่นไร

ทุกเรื่องราว ตั้งอยู่ภายในกรอบ ประเพณี ระเบียบ กฎ เกณฑ์ กติกาสังคมเช่นไร

ชีวิต มีเพียงเพื่อให้มนุษย์เราสามารถดำรงตนอยู่ได้...โดยทำมาหากิน...

ฉันเคยเรียนมาว่า คนสมัยก่อนบอกว่า...คนเราเกิดมาเพื่อทำมาหากิน...

การทำมาหากิน เพื่อทำให้ตนเองมีชีวิตอยู่รอดไปวันหนึ่ง ๆ เท่านั้น...

นี่คือ การทำมาหากิน...แต่ทุกวันนี้ คำ ๆ นี้ เลือนหายไปบ้าง...ต่างกอบโกย

เพื่อให้ชีวิตพ้นความยาก ลำบาก เมื่อมีโอกาสก็จะกอบโกย ผลประโยชน์เข้ากระเป๋า

เป็นสังคมของการแข่งขัน การแย่งกันทำมาหากิน เพื่อประโยชน์ให้กับตนเอง...

เป็นที่มาของการทุจริต คอรัปชั่น...ซึ่งคนเราลืมนึกถึงจุดนี้ไป...หากมนุษย์ทุกคน

เข้าใจหลักของการทำมาหากิน ทำไปเพื่ออะไร? จริง ๆ แล้ว...ฉันคิดว่าปัญหาสังคม

คงจะลดลงไปได้บ้าง...แต่ทุกวันนี้ ทุกคนเข้าใจกันมากน้อยเพียงใด เกี่ยวกับ

การใช้ชีวิตของตนเอง...ฉะนั้น เรื่องตำราชีวิต...จึงเป็นโจทย์ใหญ่ สำหรับมนุษย์

ที่ทุกคนต่างต้องเรียนรู้ด้วยตัวของเราเอง...ตำราชีวิตของฉันเอง อาจไม่เหมือนกับ

ตำราชีวิตของคนอื่น...แต่อาจมีบางบทที่อาจเหมือนของคนอื่นก็ได้...เป็นตำราชีวิต

ที่แต่ละคนต้องเสาะแสวงหาด้วยตัวของตัวเอง...เพราะไม่มีในเขียนไว้ในห้องเรียน

...

ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติเข้ามาอ่านบันทึกนี้ค่ะ

บุษยมาศ แสงเงิน

๒๖ มกราคม ๒๕๕๙


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่าของ "บุษยมาศ"



ความเห็น (1)

เขียนเมื่อ 

ขอขอบคุณกำลังใจจากทุก ๆ ท่านค่ะ