สวัสดีวันครู 16 มกราคม 2559

น้อมใจ กราบคุณครูทุกท่านที่ได้เสียสละอดทนสอนสั่ง...ศิษย์ไม่เคยลืม

วันนี้วันครู ต้องเขียนบันทึกเกี่ยวกับครู ไม่งั้นตกเทรนด์ ไม่ทันสมัย... ☺



ในอดีต ช่วงต้องเลือกคณะเรียน สอบเข้ามหาวิทยาลัย

เด็กเรียนสายวิทย์อย่างฉัน ไม่เคยสนใจ “คณะคุรุศาสตร์” เลย กับเพื่อนๆ มานั่งคุยกัน ถามไถ่กันว่าใครเลือกสอบเลือกเรียนอะไร มักจะเลือก คณะคุรุศาสตร์/ศึกษาศาสตร์ ไว้เป็นลำดับสุดท้าย ว่ากันว่าเป็นการ “กันเหนียว” เผื่อสอบไม่ติดคณะอื่น ๆ เท่านั้น... เพื่อนคนไหนเลือกเรียนครู จะมีเสียงร้องห้ามว่า


“...อย่านะแก...อย่าเรียนครู เหนื่อยจะตาย เงินเดือนก็น้อย...”


คงเป็นเพราะคะแนนสอบเข้าเรียน ครู จะต่ำกว่าเมื่อเทียบกับคณะอื่น ๆ มิใยที่พ่อแม่และคุณครูบางท่านจะบอกว่า...เด็กผู้หญิงเรียนครู ดีกว่านะ

แม่กับเตี่ยของฉัน เป็นคนเรียนน้อย มีลูกมาก วัน ๆ ก็วุ่น ๆ กับการทำมาหากิน การแนะนำลูก ๆ เรื่องการศึกษา จึงยกให้เป็นหน้าที่ของครูที่โรงเรียนเท่านั้น แต่ในความเป็นจริงแล้ว วัยรุ่นยุคนั้น เลือกตามเพื่อน ๆ และความนิยมมากกว่าที่จะไปปรึกษาคุณครูแนะแนว

...เชื่อเพื่อน มากกว่า ครูและพ่อแม่... ว่างั้นเถอะ!!!


เคยได้ฟังรุ่นพี่ ๆ และรุ่นครูอาจารย์ เล่าว่าสมัยท่าน คนเรียนครู ต้องเป็นคนเรียนเก่ง อันดับหนึ่งอันดับสองของจังหวัด ไม่ใช่ใคร ๆ จะมาเรียนเป็น ครู ได้ง่าย ๆ

ฉันฟังแล้วก็...อืมมมมม...

ยุคสมัยเปลี่ยนไป ในยุคที่ฉันยังเป็นเด็ก คนเก่ง ๆ ไปเรียนแพทย์ เรียนนิติศาสตร์ เรียนนิเทศศาสตร์ เรียนวิศวะ ฯลฯ ไม่มีใครอยากเรียนเป็น ครู เพราะงานมันหนัก เหนื่อย น่าเบื่อ วัน ๆ ก็อยู่กับเด็กดื้อ ๆ ซน ๆ เงินเดือนน้อย ต้องเสียสละ หลาย ๆ คนในยุคฉัน คนเก่ง ได้คะแนนสูง ๆ จึงไม่เลือกเรียนครู


ต่อมาในยุคนี้ ครู เป็นวิชาชีพที่ได้รับการยกย่องให้ความสำคัญ มีเงินวิทยฐานะ มีแท่งเงินเดือนเฉพาะของครู เงินเดือนไม่ติดไม่ตัน (ไม่เหมือนข้าราชการ กพ.) ความนิยมส่งให้ลูกหลานมาเรียนครู จึงกลับมาอีกครั้ง

แต่... ปัญหาก็คือ ตอนนี้ อัตราประชากรเกิดใหม่ของไทยลดน้อยลงอย่างต่อเนื่อง ประชากรที่จะเข้าสู่วัยเรียนก็ลดลงด้วย โรงเรียนหลายแห่งกลายเป็นโรงเรียนขนาดเล็ก (เด็กนักเรียนน้อยกว่า 120 คน) และบางแห่งเกือบจะต้องปิดโรงเรียนเพราะไม่มีนักเรียน

เฮ้อ... นี่ล่ะ ความไม่สมดุลของ Demand และ Supply ในการผลิตและการใช้ครู... ก็ไม่ทราบว่าใครจะเป็นฮีโร่มาแก้ปัญหานี้ ที่แน่ ๆ คนที่จะแก้ปัญหานี้ต้องมี “ตายาว” (vision) ไม่ใช่มองเพียง 1-5 ปี ข้อมูลต่าง ๆ เปลี่ยนแปลงทุกวินาทีเลยนะ...


กลับมาดีกว่า... สวัสดีและระลึกถึงพระคุณของคุณครูอยู่ดี ๆ ไปถึงไหนก็ไม่รู้ เอาเป็นว่า เราทุกคนไม่ว่ายากดีมีจน ตำแหน่งเล็กหรือสูงศักดิ์ ใหญ่โต เก่งมาก เก่งน้อยแค่ไหน ก็ต้องมี “ครู”

ดังนั้น วันนี้วันครู เรามาร่วมกันระลึกนึกถึงพระคุณครู หากไปเยี่ยมกราบท่านได้ ท่านคงดีใจแน่ ๆ ค่ะ

รักและเคารพคุณครู... ค่ะ