การใช้ภาษาอังกฤษ ที่ถือว่าถูกต้องในที่นี้ อ้างอิงตามมาตรฐานของภาษา
Heading นาม หมายถึง หัวข้อเรื่องที่พิมพ์ไว้ด้านบนของหน้า หรือเมื่อเริ่มต้นหมวดใหม่ของหนังสือ
หรือของคำปราศรัย หรือบทความ เพื่อบอกว่าเนื้อหาต่อไปเป็นอย่างไร
The company’s aim can be grouped under three main headings.
เมื่อเป็นกริยา การไป หรือทิศ ที่จะเดินทางไปสู่ หรือผู้ทำหน้าที่ควบคุม หรือเป็นคนแรกนำหมู่
He was heading for the exit.
Who is heading this project?
This student heads the class.
Bound เป็น noun และ Adj. ถูกจำกัดเขต หรือถูกปิดหรือห่อไว้ หรือผูกมัดด้วยคำสาบานหรือสัญญา
The ground was bounded by a main road on one side and a meadow on the other.
Freedom of action is bounded by law.
เมื่อใช้ผสมคำอื่น ให้หมายถึง การเดินทางในทิศทางหนึ่ง หรือไปยังสถานที่หนึ่ง
Homeward bound. (ไปบ้าน)
Northbound/southbound/eastbound/westbound.
ในการรายงานข่าวจราจร เป็นการใช้คำฟุ่มเฟือยถ้ารวมทั้งสองคำเข้าด้วยกัน
เช่น Heading northbound ควรใช้ว่า Heading north หรือ Northbound
Hearing-impaired & deaf & hard-of-hearing
Hearing-impaired หมายถึง มีความ deaf หรือ hard-of-hearing ในระดับหนึ่ง
โดยที่ยังมีความสามารถในการได้ยินเหลืออยู่บ้าง จึงมิใช่คำที่จะใช้แทน deaf ได้
As a result of childhood accident, my sister was hearing-impaired and had to wear a hearing aid.
Deaf ใช้เป็น Adj. หมายถึง ไม่อาจได้ยินสิ่งใด หรือไม่อาจได้ยินดีนัก
She was born deaf.
Partially deaf.
Television subtitles for the deaf and hard-of-hearing.
ตามปกติเมื่อใช้นำหน้า to หมายถึง ไม่เต็มใจหรือปฏิเสธ ที่จะใส่ใจ
Deaf to her warning.
She is deaf to all advice.
Hard-of-hearing เป็น Adj. หมายถึง ไม่อาจได้ยินดีนัก
