บันทึก ๖ เรื่องสั้น คำสอนสะท้อนให้คิด จักได้เกิดสัมมาสติ...สัมมาปัญญา พิจารณาในการดำเนินชีวิตเพื่อจะได้ไม่เกิดความผิดพลาด...เพื่อจักได้หันกลับ มาอ่านพฤติกรรมตนบ้าง...!!!
เรื่องที่ ๑ เหตุเกิด ใน มหาวิทยาลัย...
ปีหนึ่งในมหาวิทยาลัย เด็กสาวหน้าตาไม่สวยมาก เธอสมัครเป็นดาวคณะ ตอนที่เธอเดินออกมาแนะนำตัว ต่อหน้าเพื่อนนิสิต เธอบอกว่า... “ หากเพื่อนๆ เลือกฉัน อีกสิบปีข้างหน้า เพื่อนๆ สามารถอวดกับลูกๆ และสามีได้ว่า ในปีที่แม่เรียนอยู่ แม่สวยกว่าดาวของคณะ ”
เมื่อถึงเวลาเลือกดาวคณะ ปรากฏว่าเธอชนะ...
@ สรุป..การโน้มน้าวให้คนอื่นยอมรับคุณ ไม่จำเป็นต้องบอกความพิเศษ/โดดเด่นของคุณ แต่ควรทำให้คนอื่นรู้สึกว่า เพราะคุณ พวกเขาจึงมีความพิเศษและโดดเด่นขึ้น
*****************************************
เรื่องที่ ๒ เหตุเกิด จาก ในครัว...
ขณะที่ภรรยากำลังทำกับข้าวอยู่ในครัว สามีคอยกำกับอยู่ข้างๆ “ คนเบา ๆ ช้า ๆ หน่อย ระวังหน่อยสิ ไฟแรงไป เร็ว ๆ รีบพลิกปลาได้แล้ว ตักออกมาสิ... น้ำมันเยอะไปนะ คีบเต้าหู้วางให้ตรง ๆ สิ ”
กระทั่งภรรยาสุดทน... “ นี่คุณ ฉันทำกับข้าวเป็น พูดอยู่ได้ ”
ผู้เป็นสามีบอก... “ ที่รัก ผมรู้ว่าคุณทำเป็น... ผมเพียงอยากให้คุณรู้ว่า
เวลาที่ผมขับรถแล้วคุณคอยกำกับ ให้ผมเบรก ให้ผมเร็ว ให้ผมระวัง
ให้ผมแซงนั้น ผมรู้สึกยังไง ”
@ สรุป..การเรียนรู้ที่จะเข้าใจคนอื่น ไม่ใช่เรื่องยาก เพียงแค่คุณต้องยืนอยู่ในจุดของฝ่ายตรงข้ามเท่านั้นเอง
*****************************************
เรื่องที่ ๓ เมื่อปลาไม่ชอบกินแครอท ก็บอกตรง ๆ
วันที่ ๑ กระต่ายออกไปตกปลา กลับมาตัวเปล่า ไม่ได้ปลากลับมาเลย
วันที่ ๒ กระต่ายไปตกปลาอีก แต่ก็กลับมาตัวเปล่าเช่นเคย
วันที่ ๓ เมื่อกระต่ายไปถึงบ่อปลา ปลาตัวหนึ่งก็กระโดดขึ้นจากน้ำ
และตะโกนว่า... “ ถ้านายยังเอาแครอทมาเป็นเหยื่ออีก
นายก็ต้องกลับบ้านมือเปล่าอีกแน่ ”
@ สรุป.. คุณให้ในสิ่งที่คุณชอบแก่คนอื่น แต่มันไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการ การอุทิศให้ในแบบของคุณ ย่อมไม่มีค่า...เว้นแต่ว่า...เรื่องราวที่มอบให้ผู้อื่นนั้น เป็นหลักคุณธรรมสัมมาเพื่อให้บุคคลต่าง ๆ ตามศึกษาปฏิบัติ ฝึกตน ขัดเกลาตน
*****************************************
เรื่องที่ ๔ ให้เสือสอนซะบ้าง !!! จะได้ตื่น...และฝึกก้าวให้พ้นความริษยา
มีเสืออยู่สองตัว ตัวหนึ่งอยู่ในกรง อีกตัวหนึ่งอยู่ในป่า ทั้งสองต่างคิดว่า... ที่ที่มันอยู่นั้นไม่น่าอยู่เลย ต่างอิจฉาการดำเนินชีวิตของกันและกัน
วันหนึ่ง พวกมันแลกที่อยู่กัน ต่างก็มีความสุขกับสภาพแวดล้อมใหม่ ต่อมาไม่นาน เสือทั้งสองตัวก็ตายลง ตัวหนึ่งอดตายอยู่ในป่า อีกตัวหนึ่งตายเพราะซึมเศร้าอยู่ในกรง
@ สรุป.. คนเรา เรามักไม่ถนอมรักษาในสิ่งที่เรามีอยู่.. แต่มักอิจฉาในสิ่งที่คนอื่นมี แท้จริงแล้ว สิ่งที่คุณมีนั่นเอง คือ สิ่งที่คนอื่นอิจฉา
*****************************************
เรื่องที่ ๕ อย่าประมาท...
หนูตัวหนึ่งตกลงไปในถังข้าวสาร แต่สิ่งที่ไม่คาดคิดคือ มันดีใจมาก มันคิดว่ามันโชคดี จึงกินข้าวสารนั้นอย่างอิ่มหมีพีมัน กินแล้วก็นอน นอนแล้วก็กิน เป็นอยู่อย่างนี้หลายวัน
วันหนึ่งตอนที่มันกินจนเห็นพื้นของถังข้าวสาร มันฉุกคิด แต่ข้าวสารในถังก็ยั่วยวนเหลือเกิน มันกินจนข้าวสารหมดถัง
ถึงตอนนี้มันถึงรู้ว่า ปีนออกจากถังไม่ได้อีกแล้ว
@ สรุป..การใช้ชีวิตของเรา แม้ดูเหมือนปกติธรรมดา แต่แท้ที่จริงมันเต็มไปด้วยกับดักและหลุมพลางที่แยบยลหากประมาทพาพลาดจนถึงตายได้
*****************************************
เรื่องที่ ๖ เป็นไปได้...
ในงานเลี้ยงแห่งหนึ่ง เบิร์ดนั่งตรงข้ามกับผู้หญิงคนหนึ่ง เขาพูดไปตามมารยาทว่า “ คุณสวยจริงๆ ครับ ”
ผู้หญิงคนนั้นกลับไม่รับน้ำใจ ไม่แม้แต่จะกล่าวคำว่าขอบคุณ หรือ ยิ้มให้...เธอพูดออกไปอย่างยโสว่า... “ น่าเสียใจ ฉันไม่อาจชมว่าคุณหล่อเหมือนที่คุณชมว่าฉันสวยได้ ”
เบิร์ดจึงพูดออกไปอย่างสุภาพว่า “ ไม่เป็นไรครับ แต่คุณควรฝืนใจฝึกพูดโกหกเหมือนผมบ้างก็ได้นะครับ ”
ผู้หญิงคนนั้นรู้สึกอับอายจนไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมอง
@ สรุป..เมื่อคุณป้วนน้ำลายขึ้นฟ้า คนที่เปื้อนอาจเป็นตัวคุณเอง
cr: Bird Sitthikorn
