ผ่านพ้นจึงค้นพบ "พุทธธรรม" ณ วัดอุโมงค์ จ.เชียงใหม่

"วัดอุโมงค์" เป็นวัดป่าที่อยู่ในท้ายซอยวัดอุโมงค์ ถนนสุเทพ (ถนนหลังมอชอ)
รู้จักวัดนี้มานับ ๒๐ ปี ผ่านบ้าง ตั้งใจเข้าไปบ้าง

บันทึกนี้ก็เป็นอีกบันทึกหนึ่ง
วันนี้เป็นวันอาทิตย์ที่ ๒๗ กันยายน ๒๕๕๗ ทำธุระเสร็จแล้ว
รู้สึกว่า "วัดอุโมงค์" อยู่ใกล้ ๆ จึงขอแวะสัก ๑ ชั่วโมง

"วัดอุโมงค์" เป็นวัดป่าที่อยู่ท่ามกลางต้นไม้ครึ้ม
ภายในบริเวณวัด มีสิ่งที่ให้สัจธรรมอยู่มากมาย
ขึ้นอยู่กับผู้ที่มาเยี่ยมเยือนจะเห็นไหม

ทุกภาพที่บันทึกไว้เป็นไปตามสิ่งที่ตาและจิตของผมเห็น
ลองเลื่อนดูช้า ๆ และลองคิดตามมุมมองของตัวเองดูนะครับ





ภาพที่ ๑ ... เมื่อจิตสงบ ทุกอย่างก็สงบตาม







ภาพที่ ๒ ... ใบไม้ยิ่งใหญ่แค่ไหน วันหนึ่งก็ย่อมต้องโดนแทะเล็ม







ภาพที่ ๓ ... ทุกสรรพสิ่งมีหน้าที่เป็นของตัวเอง ไม่มีใครไม่มีหน้าที่







ภาพที่ ๔ ... เราหยุดแล้ว ท่านหยุดหรือยัง







ภาพที่ ๕ ... ไม่มีสิ่งใดในโลกนี้ที่สมบูรณ์แบบ จะทุกข์กับเรื่องนี้ไปทำไม







ภาพที่ ๖ ... บางอย่างต้องหยุดมองหา จึงจะมองเห็น







ภาพที่ ๗ ... อย่าพึ่งคิดว่าทำไม่ได้ ทั้ง ๆ ที่ยังไม่ได้ทำ







ภาพที่ ๘ ... ทุกย่างก้าวต้องมีสติ







ภาพที่ ๙ ... สัตว์โลกต้องปรับตัว มนุษย์ก็ไม่ต่างกัน







ภาพที่ ๑๐ ... จงพากเพียรให้เหมือนต้นไม้ต้นนี้







ภาพที่ ๑๑ ... วัฏจักรของชีวิตก็ไม่ต่างจากดอกไม้ที่ร่วงหล่น







ภาพที่ ๑๒ ... ส่วนหนึ่งร่วงหล่น ส่วนหนึ่งเติบโต







ภาพที่ ๑๓ .... ธรรมชาติหมุนเวียนเปลี่ยนไปอยู่เช่นนี้ทุกวี่วัน







ภาพที่ ๑๔ ... ต้นไม้ยังพยายามที่จะเติบโต มนุษย์อย่างเราก็เช่นกัน







ภาพที่ ๑๕ ... ไม่มีใครชอบคนอารมณ์ร้อนที่ควบคุมสติไม่ได้ ตรงไหนมีความเย็นอยู่ ใคร ๆ ก็จะอยู่ตรงนั้น







ภาพที่ ๑๖ ... เมื่อกาลเวลาผ่านไป ไม่มีอิฐก้อนใดที่เหมือนกัน







ภาพที่ ๑๗ ... กว่าจะเป็นตะไคร่สีเขียวได้ ย่อมต้องมีความชื้นและแสงแดดที่พอเหมาะเสมอ







ภาพที่ ๑๘ ... ร่องรอยของกาลเวลาอาจกัดกร่อนความทรงจำที่เคยมีให้ลบเลือนไป แต่มันยังอยู่







ภาพที่ ๑๙ ... เรารู้ได้อย่างไรว่า ข้างในจะเหมือนข้างนอก







ภาพที่ ๒๐ ... ต้นไม้ค่อย ๆ เติบโต มนุษย์ที่จะประสบความสำเร็จก็ต้องค่อย ๆ เติบใหญ่







ภาพที่ ๒๑ ... คนโง่ คนฉลาด และคนมีปัญญาต่างกันที่ "วิธีคิด" และ "วิธีปฏิบัติ"







ภาพที่ ๒๒ ... ตั้งแต่เกิดมาจนโตขนาดนี้ ใครหนอที่ดูแลเรามาตลอด







ภาพที่ ๒๓ ... ทุกข์ใจอย่าก้มหน้า แต่จงแหงนมองฟ้าบ้าง คำตอบอาจจะอยู่ข้างบนนั้น







ภาพที่ ๒๔ ... ฉันจะไม่เติบโตเพียงลำพัง แต่ฉันจะแบ่งปันคนอื่นเสมอ







ภาพที่ ๒๕ ... สายน้ำไหลไปไม่เคยหวนคืนกลับ ไม่ต่างจากน้ำตาเทียน







ภาพที่ ๒๖ ... อย่าเป็นทุกข์ให้โง่ ทุกคนไม่ได้เกิดมาเพื่อเป็นทุกข์




....................................................................................................................................................


ธรรมชาติสอนเราในทุกเรื่อง
แต่เราเคยได้สังเกตสิ่งที่ธรรมชาติสอนไหม
ว่าสอนอะไร

ลองสังเกตดูนะครับ

บุญรักษา ทุกท่าน ;)...


....................................................................................................................................................

ข้อมูลภาพถ่าย

ชื่อชุด : ผ่านพ้นจึงค้นพบพุทธรรม
สถานที่ : วัดอุโมงค์ (สวนพุทธธรรม) จ.เชียงใหม่
วัน : ๒๗ กันยายน ๒๕๕๘
เวลา : ๑๓.๐๐ - ๑๔.๐๐ น.
กล้อง : Nikon D7000
ผู้บันทึกภาพ : wasawatdeemarn (c) gmail.com


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน รอยเท้า ภาพถ่าย และ ความทรงจำ



ความเห็น (6)

เขียนเมื่อ 

ธรรมชาติคือ ธรรมะนะคะอาจารย์...

เขียนเมื่อ 

ธรรมะ ธรรมชาติ ธรรมดา

ขอบคุณมากครับ ท่านอาจารย์ Pojana Yeamnaiyana Ed.D. ;)...

เขียนเมื่อ 

ธรรมะเป็นธรรมชาติจริงๆครับ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณมากครับ อาจารย์ต้น ;)...

เขียนเมื่อ 

ภาพสวยลึกซึ้งดีจังค่ะ อ.วัส แต่สงสัยเขียนตัวเล็กมั้ยคะเลยไม่เห็นที่ผิดแบบจิ๊ดๆค่ะ

รู้จักวันนี้มานับ ๒๐ ปี => วัดนี้?

ทำธุระเสริจแล้ว => เสร็จ?

เขียนเมื่อ 

ใช่ครับ พี่ โอ๋-อโณ ... พิมพ์จนตาลาย
แก้ไขเรียบร้อยครับ

ขอบคุณมากครับ ;)...

หมายเลขบันทึก

595377

เขียน

27 Sep 2015 @ 20:31
()

แก้ไข

28 Sep 2015 @ 23:04
()

สัญญาอนุญาต

ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง
ดอกไม้: 5, ความเห็น: 6, อ่าน: คลิก