.คนเป็นครู...ควรคิด คำนึงถึงการสอนจิตวิญญาณและความเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์ ให้กับศิษย์ คิดและบริโภคเทคโนโลยีแต่พอดี พองาม ควรเลือกใช้ คิดประยุกต์ใช้ สื่อคอมพิเตอร์ เฉพาะที่จำเป็น.. และควรใช้เป็นเพียง...."สื่อ" เท่านั้น อย่าใช้เป็น "ครู" แทนครูที่ยืนอยู่หน้าชั้น....เป็นอันขาด !!


ครูมะเดื่อ...เป็นครูที่เรียกได้ว่า " เชื่อมต่อ" ยุคสมัยของการศึกษาไทย

จากยุคกระดานชนวน มาถึงยุค..WIFI .... High technology.....

และยิ่งไปกว่านั้น ครูมะเดื่อกลายเป็น ... technology teacher..

ไปแบบ " LEAP....LEAP " โดยปริยาย



การเป็นครู...Jigsaw...หลายทศวรรษ ทำให้ความรู้สึกอย่างหนึ่ง

ที่อาจจะเรียกได้ว่า " จิตสำนึกของความเป็นครู" ก็ได้ " ผุดขึ้น"

ในความรู้สึก....ที่...ในอนาคตเด็กไทย จะต้องเรียนกับครูใน

" ศตวรรษที่ ๒๑ " คือ ...technology teacher...



technology teacher .... ที่มี ภาพ เสียง สั่งงาน และการปฏิบัติ

แต่ขาด....จิตวิญญาณของการเป็นครู....



technology teacher ที่สามารถอยู่ได้ทุกสถานที่ ไม่จำเป็นต้องอยู่

ที่หน้าชั้นเรียน ไม่จำเป็นต้องไปปรากฏตัวอยู่ในโรงเรียน

ในขณะที่ " นักเรียน " ก็ไม่จำเป็นต้องนั่งโต๊ะเรียนเป็นแถว ๆ

อยู่ในห้องเรียน " การเรียนการสอนจะเกิดได้ทุกที่ทุกเวลา"

แล้วคำว่า " ครู กับ ศิษย์" จะอยู่ตรงไหน



คำว่า " ครูกับศิษย์" " ครูคือบุพการี เสมือนเป็นพ่อแม่คนที่สามของศิษย์"

ครูมีหน้าที่ " อบรม สั่ง และ สอน ดูแล ชี้แนะ ผิดชอบ ชั่ว ดี"

ให้กับศิษย์ บ่งบอดชัดเจนว่า นอกเหนือจากวิชาความรู้ ที่เป็น หนังสือ แล้ว...

ครูจะต้องสอน " ความเป็นมนุษย์" ให้กับศิษย์ด้วย



วิชาว่าด้วย " ความเป็นมนุษย์" มิได้สอนกันด้วย " เทคโนโลยี"

แต่หากต้องสอนด้วย " จิตวิญญาณแห่งความเป็นครู"

ครูที่มีตัวตนยืนอยู่หน้าชั้นทุกวันนี้ มิได้สอนแต่ตัวหนังสือ หรือวิชาการ

ที่เป็นศาสตร์เท่านั้น แต่...สอน ความเป็นมนุษย์ด้วย...คุณธรรม

จริยธรรม" ที่ถ่ายทอดด้วย สื่อคือ " ความรัก ความผูกพัน ความหวังดี

ความปรารถนาดี อีกทั้ง พรหมวิหารสี่... ฯลฯ " ที่รวม ๆ แล้วเรียกว่า

" ความเป็นครู " นั่นเอง



ครูตู้ ครูคอม ฯ ไม่ว่าจะใช้เทคโนโลยีชั้นสูงเพียงใด มาให้

นักเรียนได้เรียนรู้ แต่ก็ขาด " ปฏิสัมพันธ์" ระหว่างครูกับศิษย์



ปัจจุบัน " สังคมก้มหน้า" เป็นสังคมของเด็กยุคใหม่ เด็กกับ

พ่อ แม่ ญาติพี่น้อง ก็ห่างเหินกันไปมากแล้ว หากครูมุ่งใช้

สื่อ หรือ กิจกรรมการสอนที่เป็น technology teacher

โดยขาดความรู้เท่าถึงการ ด้วยเห็นว่าเป็นของทันยุค ทันสมัย

สะดวก สบาย และดีเลิศประเสริฐศรี....แล้วไซร้

อนาคต....เด็กไทยก็จะไร้ จิตวิญญาณของความเป็นมนุษย์

หากแต่จะกลายเป็น human computerที่มีแต่ " โปรแกรม"

อยู่ในส่มอง แทน " จิตสำนึกชั่วดี ถูกผิด ของความเป็นมนุษย์"



ความห่วงใยนี้ มิใช่เป็นแต่เพียงของครูมะเดื่อเท่านั้น...หากแต่

เป็นความห่วงใยของครู DLIT ที่เข้าไปสร้างงานด้วยกัน

แล้วนั่งพูดคุยกัน.......และสรุปว่า.....คนเป็นครู...ควรคิด

คำนึงถึงการสอนจิตวิญญาณและความเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์

ให้กับศิษย์ คิดและบริโภคเทคโนโลยีแต่พอดี พองาม

ควรเลือกใช้ คิดประยุกต์ใช้ สื่อคอมพิเตอร์ เฉพาะที่จำเป็น..

และควรใช้เป็นเพียง...."สื่อ" เท่านั้น อย่าใช้เป็น "ครู"

แทนครูที่ยืนอยู่หน้าชั้น....เป็นอันขาด !!



.....ด้วยรัก...และ...ห่วงใย...จาก Technology Teacher DLIT ....