ความห่วงใย ของครู DLIT ที่มีต่อเด็กไทยในยุคเทคโน ฯ

.คนเป็นครู...ควรคิด คำนึงถึงการสอนจิตวิญญาณและความเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์ ให้กับศิษย์ คิดและบริโภคเทคโนโลยีแต่พอดี พองาม ควรเลือกใช้ คิดประยุกต์ใช้ สื่อคอมพิเตอร์ เฉพาะที่จำเป็น.. และควรใช้เป็นเพียง...."สื่อ" เท่านั้น อย่าใช้เป็น "ครู" แทนครูที่ยืนอยู่หน้าชั้น....เป็นอันขาด !!


ครูมะเดื่อ...เป็นครูที่เรียกได้ว่า " เชื่อมต่อ" ยุคสมัยของการศึกษาไทย

จากยุคกระดานชนวน มาถึงยุค..WIFI .... High technology.....

และยิ่งไปกว่านั้น ครูมะเดื่อกลายเป็น ... technology teacher..

ไปแบบ " LEAP....LEAP " โดยปริยาย



การเป็นครู...Jigsaw...หลายทศวรรษ ทำให้ความรู้สึกอย่างหนึ่ง

ที่อาจจะเรียกได้ว่า " จิตสำนึกของความเป็นครู" ก็ได้ " ผุดขึ้น"

ในความรู้สึก....ที่...ในอนาคตเด็กไทย จะต้องเรียนกับครูใน

" ศตวรรษที่ ๒๑ " คือ ...technology teacher...



technology teacher .... ที่มี ภาพ เสียง สั่งงาน และการปฏิบัติ

แต่ขาด....จิตวิญญาณของการเป็นครู....



technology teacher ที่สามารถอยู่ได้ทุกสถานที่ ไม่จำเป็นต้องอยู่

ที่หน้าชั้นเรียน ไม่จำเป็นต้องไปปรากฏตัวอยู่ในโรงเรียน

ในขณะที่ " นักเรียน " ก็ไม่จำเป็นต้องนั่งโต๊ะเรียนเป็นแถว ๆ

อยู่ในห้องเรียน " การเรียนการสอนจะเกิดได้ทุกที่ทุกเวลา"

แล้วคำว่า " ครู กับ ศิษย์" จะอยู่ตรงไหน



คำว่า " ครูกับศิษย์" " ครูคือบุพการี เสมือนเป็นพ่อแม่คนที่สามของศิษย์"

ครูมีหน้าที่ " อบรม สั่ง และ สอน ดูแล ชี้แนะ ผิดชอบ ชั่ว ดี"

ให้กับศิษย์ บ่งบอดชัดเจนว่า นอกเหนือจากวิชาความรู้ ที่เป็น หนังสือ แล้ว...

ครูจะต้องสอน " ความเป็นมนุษย์" ให้กับศิษย์ด้วย



วิชาว่าด้วย " ความเป็นมนุษย์" มิได้สอนกันด้วย " เทคโนโลยี"

แต่หากต้องสอนด้วย " จิตวิญญาณแห่งความเป็นครู"

ครูที่มีตัวตนยืนอยู่หน้าชั้นทุกวันนี้ มิได้สอนแต่ตัวหนังสือ หรือวิชาการ

ที่เป็นศาสตร์เท่านั้น แต่...สอน ความเป็นมนุษย์ด้วย...คุณธรรม

จริยธรรม" ที่ถ่ายทอดด้วย สื่อคือ " ความรัก ความผูกพัน ความหวังดี

ความปรารถนาดี อีกทั้ง พรหมวิหารสี่... ฯลฯ " ที่รวม ๆ แล้วเรียกว่า

" ความเป็นครู " นั่นเอง



ครูตู้ ครูคอม ฯ ไม่ว่าจะใช้เทคโนโลยีชั้นสูงเพียงใด มาให้

นักเรียนได้เรียนรู้ แต่ก็ขาด " ปฏิสัมพันธ์" ระหว่างครูกับศิษย์



ปัจจุบัน " สังคมก้มหน้า" เป็นสังคมของเด็กยุคใหม่ เด็กกับ

พ่อ แม่ ญาติพี่น้อง ก็ห่างเหินกันไปมากแล้ว หากครูมุ่งใช้

สื่อ หรือ กิจกรรมการสอนที่เป็น technology teacher

โดยขาดความรู้เท่าถึงการ ด้วยเห็นว่าเป็นของทันยุค ทันสมัย

สะดวก สบาย และดีเลิศประเสริฐศรี....แล้วไซร้

อนาคต....เด็กไทยก็จะไร้ จิตวิญญาณของความเป็นมนุษย์

หากแต่จะกลายเป็น human computerที่มีแต่ " โปรแกรม"

อยู่ในส่มอง แทน " จิตสำนึกชั่วดี ถูกผิด ของความเป็นมนุษย์"



ความห่วงใยนี้ มิใช่เป็นแต่เพียงของครูมะเดื่อเท่านั้น...หากแต่

เป็นความห่วงใยของครู DLIT ที่เข้าไปสร้างงานด้วยกัน

แล้วนั่งพูดคุยกัน.......และสรุปว่า.....คนเป็นครู...ควรคิด

คำนึงถึงการสอนจิตวิญญาณและความเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์

ให้กับศิษย์ คิดและบริโภคเทคโนโลยีแต่พอดี พองาม

ควรเลือกใช้ คิดประยุกต์ใช้ สื่อคอมพิเตอร์ เฉพาะที่จำเป็น..

และควรใช้เป็นเพียง...."สื่อ" เท่านั้น อย่าใช้เป็น "ครู"

แทนครูที่ยืนอยู่หน้าชั้น....เป็นอันขาด !!



.....ด้วยรัก...และ...ห่วงใย...จาก Technology Teacher DLIT ....


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ใต้ฟ้าเมืองไทย



ความเห็น (12)

เขียนเมื่อ 

การสอนความเป็นมนุษย์ที่สมบูรณ์ยากจริงๆครับ

เขียนเมื่อ 

วิชาว่าด้วย " ความเป็นมนุษย์" มิได้สอนกันด้วย " เทคโนโลยี"

แต่หากต้องสอนด้วย " จิตวิญญาณแห่งความเป็นครู"

นับถือครับครูคุณมะเดื่อ

โรงเรียนเอกชน เป็นธุระกิจ พร้อมด้วยสื่อการสอนต่างๆ จะมีพ่อ- แม่สักกี่คนที่เข้าใจ

โรงเรียนรัฐบาลที่ใช้จิตวิญญาณในการเรียนการสอน ตามสภาพที่แท้จริงของชุมชน

และมีหัวใจของความเป็นมนุษย์ และความเป็นครู เข้าอยู่ในสายเลือดของครูทุกคน

เป็นกำลังใจให้ครับ

เขียนเมื่อ 

เห็นด้วยครับอาจารย์ วัวนี้เราใช้เทคโนมากไป เด็กกับครูขาดปฏิสัมพันธ์มาก เคารพนับถือนั่นน้อยมาก เหมือนเราเป็นเพียงผู้รับจ้าง..ต้องสร้างจิตสำนึกให้เด็กมากกว่านี้ด้วยตัวครู..ไม่ใช่เทคโนฯ

เป็นกำลังใจให้นะครับ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีจ้ะท่านอาจารย์ต้น ความเป็นมนุษย์ต้องสอนด้วยประสบการณ์

ของมนุษย์ ให้เด็กได้เห็น ได้คิด และได้ทำ ได้พิสูจน์ด้วยตนเองน่ะแหละจ้ะ

ว่า สิ่งที่ได้เห็น ได้คิด ได้ทำนั้น ดีหรือชั่ว เพราะอะไร เกิดประโยชน์

หรือโทษ...ครูคงสอนได้แค่การสาธิต เพราะการมีจิตสำนึก ก็คงต้อง

ฝึกต้องหัดกันจน...ตายกันไปข้างหนึ่ง...น่ะแหละจ้าา

เขียนเมื่อ 

สวัสดีจ้ะคุณพิชัย ขอบคุณมากมายสำหรับกำลังใจจ้ะ

อย่างไรเสีย...คนก็เป็นผู้คิดค้นเทคโนโลยี...มันจะดีกว่าคนนั้น...

ย่อมเป็นไปไม่ได้จ้าา

เขียนเมื่อ 

สวัสดีจ้ะคุณหมอแดง มันเป็นการยากยิ่ง และแทบจะเป็นไปไม่ได้เลย

ที่จะไปชี้นำให้ผู้ปกครองเข้าใจในเรื่องของการให้ลูกได้เรียนรู้กับครูที่สอน

" ความเป็นมนุษย์ ด้วยจิตวิญญาณครู" เพราะมันเป็นสิ่งที่เรียกว่า " นามธรรม"

แต่ เทคโนโลโย ความเจริญทางวัตถุ เป็นรูปธรรม จับต้องและพิสูจน์ได้

ด้วยเวลาอันรวดเร็ว...คงไม่มีผู้ปกครองคนไหนที่อยากจะเห็นลูกเป็น

คนดีในสังคม...ที่ล้าหลัง...ไม่ทันยุคสมัย...หรือที่เรียกกันง่าย ๆ ว่า...

" โง่ " หรอกจ้ะ มันจึงขึ่้นอยู่กับโรงเรียน และที่สำคัญยิ่ง ก็คือ " ครู"

น่ะแหละ จะต้องมีจิตสำนึกของความเป็น "ครู" ที่แท้จริงจ้ะ ขอบคุณจ้ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีจ้ะคุณประหยัด ใช่จ้ะ ถ้าหากครูไม่เข้าใจ

หรือทำตัวเป็น " ผู้รับใช้เทคโนโลยี" ที่ซื่อสัตย์แล้วไซร้

อีกไม่นาน " ครู" ก็จะกลายเป็น " ลูกจ้าง" ของนักเรียน

อย่างสิ้นเชิงจ้ะ ขอบคุณสำหรับกำลังใจจ้ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีจ้ะคุณแสง ขอบคุณมากมายสำหรับกำลังใจจ้ะ

เขียนเมื่อ 

ต้องสอนแบบนักเรียนเป็นลูกครับ

ใช้เทคโนโลยีอย่างเดียวคงได้ไม่ทั้งหมด

มาเชียร์การทำงานครับ

เขียนเมื่อ 

หวัดดีน้องอาจารย์นินจาขจิต ใช่จ้ะ และต้องใช้สุภาษิตที่ว่า

" รักวัวให้ผูกรักลูกให้ตี " ด้วย เพราะ " ไม้เรียวสร้างคนเป็นรัฐมนตรี" มาแล้ว

จริงไหม