ติดต่อ

วรรณกรรมรักแท้ (Actually Love Literature) : สิ่งใกล้ตัวที่สุด

วันนี้ผมนำวรรณกรรมรักแท้มาฝากอีกเช่นเคยครับ เป็นสิ่งที่ผมใช้อ่านเพื่อถามและเตือนตัวเองอยู่ทุกครั้งที่จะ "ตัดสินใจ" ครับ


สิ่งที่อยู่ใกล้ตัวที่สุดมักเป็นสิ่งที่ไม่สำคัญที่สุดคือ สิ่งที่เราเห็นอยู่ทุกวัน

เราก็คิดอยู่ว่าเราก็ต้องเห็นอยู่แบบนั้นต่อไป

ไม่เคยคิดว่าสิ่งนี้มันสำคัญ ไม่เคยเห็นแม้แต่ค่า

เหมือนกับการที่เราเห็นหน้าใครอยู่ทุกวัน

คน ๆ นั้นวิ่งตามเราอยู่ทุกวัน ใส่ใจเราอยู่ทุกวัน

เราก็มักจะเห็นแค่ว่าใครคนหนึ่งกำลังทำอะไรที่ดู งี่เง่า น่ารำคาญ
 
จนวันหนึ่งถ้าเราสูญเสียคนๆนั้นไป

เราก็อาจจะรู้สึกเสียใจบ้าง

เราอาจจะต้องการเรียกร้องให้มาเหมือนเดิม

หรือบางทีเราก็อาจจะรู้สึกว่าดีใจที่ได้มีชีวิตที่ปราศจากความรำคาญ

แต่จะมีใครที่เคยรู้สึกถึง

ความรู้สึกของคนที่เป็นผู้ให้ๆ เราทุกสิ่งทุกอย่าง

บางทีสิ่งที่เขาทำอยู่อาจไม่ได้ตั้งใจจะให้คุณรำคาญ

แต่เขาทำไปเพราะเขารักคุณจริงๆ

เหมือนความรักของพ่อแม่

เหมือนความรักของญาติผู้ใหญ่ของคุณ

เหมือนความรักของใครอีกหลายคนที่ให้คุณด้วยความจริงใจ

คุณเคยคิดว่าสิ่งเหล่านี้สำคัญบ้างไหม

คุณเคยคิดว่าคุณดูแลพวกเขาดีพอหรือยัง

คุณให้ความสำคัญกับคน-ถูกคนหรือเปล่า

คุณให้ความสำคัญกับคนที่ให้วัตถุคุณมากกว่าคนที่ให้ความรู้สึกที่ดีกับ คุณหรือเปล่า....

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 59454, เขียน: , แก้ไข, , สัญญาอนุญาต: ไม่สงวนสิทธิ์ใดๆ, ความเห็น: 4, อ่าน: คลิก

คำสำคัญ (keywords) #พ่อ#แม่#วรรณกรรมรักแท้

บันทึกล่าสุด 

ความเห็น (4)

ดีมากเลยครับ ขอบคุณครับ

อ่านตรงนี้ "เราก็มักจะเห็นแค่ว่าใครคนหนึ่งกำลังทำอะไรที่ดู งี่เง่า น่ารำคาญ" แล้วคิดว่า มักเจอบ่อยๆ ที่ลูกๆ หลานๆ รำคาญพ่อแม่ที่งกเงิ่น เวลาไม่มีคนนอกรู้เห็นหรืออยู่ด้วยก็มักจะทะเลาะ ตวัดเสียงสูงแบบรำคาญใส่....อาจารย์เขียนสิ่งใกล้ตัวเห็นทั่วๆไป ได้ชัดเจนมากเลยค่ะ...

เคยอ่านที่พระพยอมเขียนเล่าเรื่องโยมพ่อของท่าน น้ำตาตกเลยค่ะ..เรื่องคือ ท่านโมโหพ่ออุ้มพ่อที่เมาโดยแกล้งเอาหัวกระแทกบ้าง วางไม่ระวังบ้าง โยมพ่อของท่านบอกท่านว่า .....(เคยอ่านไหมคะ)...

  • สวัสดีครับคุณเลอสรรค์
  • ขอบพระคุณเป็นอย่างสูงที่เข้ามาเติมเต็มครับ
  • สวัสดีครับท่านอาจารย์จันทรรัตน์
  • เรื่องของพระพยอมผมยังไม่เคยอ่านเลยครับ ถ้าอย่างไรจะรีบค้นหามาอ่านให้ได้ครับ
  • เพราะบางครั้งตัวผมเองก็ยังต้องอาศัยวรรณกรรมรักแท้แบบนี้เป็นเครื่องเตือนสติตัวเองครับ เพราะหลาย ๆ ครั้งก็คิดอะไรแบบใจเร็ว ตอนหลังก็มานั่งเสียใจอยู่เหมือนกันที่เคยทำไม่ค่อยดีกับพ่อและแม่ในอดีตครับ
  • ตอนนี้ได้มีวรรณกรรมดี ๆ อ่านก็เหมือนมีเครื่องเตือนสติให้คิดก่อนที่จะทำสิ่งที่ผิดอีกครับ
  • ขอบพระคุณท่านอาจารย์เป็นอย่างสูงครับที่เข้ามาเติมเต็มครับ