วันนี้ตื่นเช้ามา รู้สึกตัวไม่ค่อยกระฉับกระเฉง มีอาการเหนือย ๆ เฉื่อย ๆ อืดอาด ไม่อยากจะลุกจากที่นอน และจิตใจ ไม่สดชื่น คงเกิดจากนอนดึกนั่นเอง หลังจากตื่นนอนตอนเช้า ได้สวดมนต์ ไหว้พระ นั่งสมาธิและแผ่เมตตา และได้วิ่งออกกำลังกายประมาณ ๑๐ นาที แล้วอาบน้ำแต่งตัว ขับรถจักรยานยนต์ไปส่งลูกสาวขึ้นรถประจำทางที่หน้าปากซอย เห็นรถติดหนักแต่เช้า ...ธรรมชาติของกรุงเทพฯ ทุกอย่างเขาทำหน้าที่ของเขาแล้ว...เราต้องทำใจ ปรับใจแต่เช้า...

อาการเหนื่อย ๆ จะปรากฎเสมอสำหรับการไปทำงานวันแรก หลังจากได้หยุดพักมา ๒ วัน หลาย ๆ ท่านก็คงมีอการเช่นเดียวกัน ผู้เขียนได้หาวิธีการแก้ไขเสมอมา

ประการแรก จงสวดมนต์ วันนี้พอขึ้นนั่งรถยนต์โดยมีลูกสาวขับมาส่งแล้ว จะเริ่มนั่งสวดมนต์ดั่งที่เคยปฏิบัติมาทุกครั้ง เพื่อหางานให้จิตทำ ไม่งั้นก็จะหงุดหงิดกับสภาพจราจรที่ติดขัด จะสวดไปเรื่อย ๆ จนกว่าจะใกล้ถึงปลายทาง จึงแผ่เมตตาแล้วลงจากรถไปรอรถโดยสารประจำทาง

ประการที่สองฝึกฝนสร้างแรงบันดาลใจ อ่านหนังสือที่สร้างแรงบันดาลใจ เพื่อหาแบบอย่างที่ดีที่คนประสบผลสำเร็จเขาทำกัน เขาคิดอย่างไร ทำตัวอย่างไร ก็จะนำมาฝึกปฏิบัติ และปลุกจิตใจตัวเองให้กระตือรือร้นมากขึ้น

ประการที่สามฝักใฝ่ดูคนอื่น พยายามคิดถึงคนที่เขาประสบเคราะห์กรรมแล้วนำมาส่องดูตัวเอง ในซอยที่พักจะมีคนพิการ ๒ คน ต้องขึ้นนั่งรถโดยสารประจำทางไปทำงานเป็นประจำ โดยไม่มีใครคอยช่วยเหลือ สามารถเดินมาที่ปากซอย ขึ้นสะพานลอย และขึ้นรถเมล์ได้เหมือนกับบุคคลธรรมดาทั่ว ๆ ไป มองแล้ว หน้าตายิ้มแย้มแจ่มใส ไม่เห็นเขาวิตกกังวลหรือทุกข์ใจเช่นเราเลย ยากที่เหนือย หรือจิตตกทีไร จะหวลคิดถึงคนพิการคนดังกล่าว ทำให้เรามีพลังใจมากยิ่งขึ้น

ประการที่สี่ จงฝืนออกกำลังกายเป๋็นวิธีการอย่างหนึ่ง ที่นำมาช่วยสร้างพลังให้กับตนเอง ทำให้คลายเครียด สุขภาพกายใจก็จะสมบูรณ์แข็งแรง มีภูมิต้านทานโรคอีกด้วย

ประการที่ห้าไปหามุมสงบ ควรหาที่สงบ ๆ นั่งดูจิตใจตัวเอง พิจารณาถึงธรรมชาติต่าง ๆ ทุกสิ่งอย่าง มีการเกิดขึ้น ตั้งอยู่ และดับไปในที่สุด ...ความทุกข์ ความเบื่อหน่าย ความสุข ความสมหวัง ความพลัดพราก...ก็มีสภาพดุจเดียวกัน มีมาแล้วก็มีไป....ไม่มีอะไรที่คงทนถาวร...จงดูความเปลี่ยนแปลงของสรรพสิ่งต่าง ๆ ที่เป็นธรรมชาติของสรรพสิ่งนั่น...เราอย่าไปยึด เราอย่าเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของการเปลี่ยนแปลง..ขอเพียงรับรู้ก็พอ

สูตรแก้ไขความเฉือย...จงสวดมนต์ ฝึกฝนสร้างแรงบันดาลใจ ใส่ใจคนอื่น จงฝืนออกกำลังกาย ไปหามุมสงบ ...

อย่าลืมว่า...จงรักษาจิตตัวเอง อย่าให้ออกไปภายนอก จงกักขังเขาให้ดี ให้มีที่อยู่เป็นหลักแหล่ง....!!!