เห็นสายน้ำไหมเล่าไอ้หนู
ล่องไกลสุดกู่สู่ที่ไหน
เห็นแต่แค่ธารนั้นล่องไป
สู่แดนแสนไกลไม่กลับคืน
เห็นวันหมุนเวียนและเปลี่ยนแปร
เป็นแค่รอยคมอันขมขื่น
เป็นสุขสมหวังไม่ยั่งยืน
เป็นหลับและตื่นอันตื้นตัน
เห็นวัยเปลี่ยนวนคนเติบโต
เด็กน้อยเยโยกลางเย้ยหยัน
เคว้งคว้างย่างไปผ่านวัยวัน
สู่ปลายทางนั้นอันแน่นอน
มองเห็นกล้าไม้ต่ำใต้ต้น
เติบโตตั้งตนมิหยุดหย่อน
ภาพลวงล่วงเลยมิเคยย้อน
รอวันม้วยมรณ์ตอนปลายมือ
เปลี่ยนแปรผ่านไปในรอยเปื้อน
ทางเถื่อนเหมือนเถ้าเรายึดถือ
ภาพเงางุนงงหลงคำลือ
ยึดถือทางผิดอนิจจัง
จงจำเอาไว้เถิดไอ้หนู
เหล่านี้คือครูผู้สอนสั่ง
ทุกสิ่งผ่านไปไม่จีรัง
เหมือดังสายธารการเปลี่ยนแปร
รับทราบเรื่องที่ท่านอาจารย์ไปร่วมปาร์ตี้ชายหาดสามพระยาไม่ได้จ้ะ
ไม่เป็นไรโอกาสหน้าต้องมี สักวัน...จ้ะ