เป้าหมายของการศึกษา (คืออะไร)



โนม โชมสกี้ (Noam Chomsky) ศาสตราจารย์กิติคุณ จาก MIT ได้ให้ทรรศนะเกี่ยวกับเป้าหมายทางการศึกษา (The purpose of Education) ไว้ดังต่อไปนี้

การศึกษามีอยู่สองชนิด คือ ชนิดแรกสัมพันธ์กับการแสงสว่างทางปัญญา (Enlightenment) เป้าหมายที่สูงสุดในชีวิตคือสืบเสาะแสวงหาความจริง และ ความสร้างสรรค์ ค้นหาคุณค่าจากอดีต พยายามที่จะคิดและทำเป็นส่วนหนึ่งของการเรียนรู้ เสาะแสวงหาความรู้ ช่วยผู้คนว่าจะเรียนรู้ได้อย่างไรในชีวิตของเขา นั่นคือผู้เรียนที่แท้จริง มันขึ้นอยู่กับคุณว่าคุณมีเจตจำนงที่จะเป็นนายแห่งความรู้ ชนิดที่สอง เกี่ยวข้องกับการปลูกฝังและอบรม เด็ก เยาวชน ประชาชน ให้เป็นคนอยู่ในกรอบ ที่พวกเขาจะทำตามคำสั่งที่ค่อนข้างชัดเจน โรงเรียนและมหาวิทยาลัย ได้เพิ่มผลการประเมินไปสู่การควบคุม ทำให้ดูหรู และสร้างหนี้มากขึ้น ในการนำพาผู้เรียน ไปสู่ความสอดคล้องกับหลักการดังกล่าว

คุณศึกษาอบรมเพื่อให้ผ่านการประเมิน หรือ เพื่อการสืบค้นอย่างสร้างสรรค์ กันแน่ ?

เมื่อไร ที่คุณได้ทำวิจัยใน MIT สถาบันแห่งนี้จะติดตามแสงสว่างทางปัญญาซึ่งเป็นภาพสำคัญทางการศึกษา มีการใช้คำถามกระตุ้นและท้าทาย คำถามมีอำนาจในตัวเอง ค้นหาทางเลือก ค้นหางานจากแหล่งอื่น ๆ เช่น อะไรที่ระบบการศึกษากลับลงไปเหมือนชั้นเด็กเล็ก

การศึกษาและผลกระทบจากเทคโนโลยี การเปลี่ยนแปลงการจัดการเรียนการสอน ปัจจุบันมีแนวโน้มไปทางเทคโนโลยีทีสอดคล้องกับศตวรรษที่ผ่านมาแล้ว ไม่สามารถเปรียบเทียบการยกขึ้นของเรือใบ หรือ โทรเลข เทคโนโลยีทางการศึกษา คือธรรมชาติเป็นกลาง ๆ เหมือนกับค้อน ที่จะสร้างสรรค์ หรือ ทำลายได้ในขณะเดียวกัน ถ้าคุณรู้ว่าคุณกำลังมองหาอินเตอร์เนต ที่มีสามารถเป็นอะไรที่มากกว่าคุณค่า และจะถามว่ากรอบของคุณเป็นอย่างหนึ่งที่เหมาะสมหรือไม่ อะไรคือนัยยะสำคัญ อะไรที่ไม่ใช่นัยยะสำคัญเช่นนั้น อะไรที่พึงจะนำใส่ไปข้างใน คุณไม่สามารถคาดหมายได้ว่าใครที่ควรจะมาเป็นนักชีววิทยา โดยการค้นหาจากอินเตอร์เนต ทางตรงที่ดีที่จะสร้าง อาจเป็นอันตราย ในการสุ่มสำรวจค้นหาตลอด อินเตอร์เนตอาจจะเป็นการกำเนิดความเชื่อใหม่

การศึกษา ต้นทุนหรือการลงทุน พวกเราต้องการให้สังคมเสรี เป็นปัจเจกชนสร้างสรรค์ ที่จะได้รับจากสิ่งที่ผ่านมาจากอดีตและเพิ่มพูนขึ้นถึงพวกเราหรือไม่ หรือ พวกเราต้องการให้ทุกคนเพิ่มพูน GDP เท่านั้นเองหรือ เบอร์ทรัล รัสเซล และจอห์น ดิวอี้ ว่าไว้อย่างเร็วในอดีตหรือ ถ้าที่นั่นมันไม่ได้น่าอยู่ในระบบการศึกษาและวัฒนธรรม ซึ่งมุ่งเน้นการให้กำลังใจการค้นหาด้วยความคิดสร้างสรรค์ ความเป็นอิสระในความคิด ความเต็มใจในการก้าวข้ามพรหมแดน ท้าทายความเชื่อที่มีอยู่ คุณไม่ได้เดินทางไปตามแนวเทคโนโลยี ซึ่ง ก้าวไปเพื่อผลิตกำไรทางเศรษฐกิจ นั่นไม่ใช่ความสำคัญของเป้าหมายทางการศึกษา
การวัดและประเมินผล และ อิสรภาพเสรีภาพ การทำข้อสอบสามารถที่จะเป็นสำหรับบางคนที่ใช้ สำหรับนักเรียนว่า ฉันอยู่ที่ไหน อะไรที่ฉันรู้ อะไรที่ฉันประสบความสำเร็จ หรือ สำหรับครู อะไรที่พึงเปลี่ยนแปลงและปรับปรุง นอกเหนือจากนั้นเขาไม่ได้บอกคุณจริง ๆ เลยว่า จำนวนแค่ไหนที่จะทำ คนที่สามารถทำได้เป็นอย่างดีในการข้อสอบและเข้าใจทุก ๆ จุดเล็ก ๆ พวกเรามีประสบการณ์ในการทดสอบกันเท่าไร และลืมทุกสิ่งทุกอย่างในสองสัปดาห์ต่อมา มันสามารถที่จะเป็นเครื่องมือที่มีประโยชน์แต่มันก็แปรผันได้เช่นเดียวกัน

เกรดหกเกรด ที่ครูนำขึ้นมาบอกเรื่องราวว่าทำอย่างไรหนึ่งในนักเรียนของเธอจะพูดว่า เธอจะสามารถเรียนรู้มากขึ้นกว่าเดิมเกี่ยวกับหัวข้อเฉพาะนั้นได้หรือไม่ และครูบอกเธอว่ารู้สึกอึดอัดใจที่จะบอกเธอว่า เธอไม่พึงที่จะทำอย่างนั้น ซึ่งเธอควรจะศึกษาสำหรับการเพิ่มพูนคะแนนระดับชาติ เพราะว่ามันจะเป็นกำหนดอนาคตของครู และประโยชน์ทางตรงที่สุดสำหรับนักเรียนหญิงคนนั้นในอนาคต เด็กสาวตัวน้อยอาจเคยทำให้ดีขึ้น ถ้าเธอจะค้นคว้าในสิ่งที่เธอสนใจ และไม่ใช่แบบทดสอบ การสอบผ่านไม่ได้เริ่มที่จะเทียบเคียง เพื่อจะสืบค้นหา จะค้นหา ใฝ่หาหัวข้อ ซึ่งผูกมัดพวกเราอยู่ และ ทำให้พวกเรารู้สึกตื่นเต้นมีชีวิตชีวา ในข้อเท็จจริงแล้ว คุณจะจำได้ก็ต่อเมื่อคุณได้ค้นหา ถ้าคุณไล่ตามประเภทของการเรียนรู้ นักฟิสิกส์ระดับโลกได้ตอบคำถามของนักเรียนเกี่ยวกับ อะไรที่ควรจะได้รับการคุ้มครองในชั้นเรียน มันไม่สำคัญว่าคุณจะเรียนได้ครอบคลุมไหม แต่สำคัญว่าอะไรละที่คุณได้ค้นพบต่างหาก

นั่นคือการสอนที่ควรจะเป็น คือ สร้างแรงบันดาลใจที่จะสืบค้นของตัวเอง อย่างท้าทาย ถ้า พวกเขาไม่เห็นด้วยที่แสวงหาทางเลือก ถ้าพวกเขาคิดในสิ่งที่เขาเห็นว่าดีกว่ามาสักหนึ่งอย่าง ทำงานผ่านความสำเร็จจากที่ทำมา และ พยายามที่จะเป็นผู้เชี่ยวชาญในสิ่งที่เขาคิดค้นพบ เพราะว่าเขาสนใจในสิ่งที่เขาทำนั่นเอง ผู้เรียน จะบรรลุความสำเร็จจากงานของเขา แต่จะจำพวกเขาได้ และใช้งานนั้นเช่นเดียวกับ พื้นฐานสำหรับที่เกิดขึ้นของเขาเอง การศึกษาจริง ๆ แล้ว มีเป้าหมายที่จะช่วยให้ผู้เรียนพุ่งประเด็นไปที่ พวกเขา สามารถที่จะเรียนรู้ที่เกิดขึ้นโดยตัวเอง เพราะว่า นั่นคือสิ่งที่คุณกำลังจะทำในชีวิต ไม่ใช่ วัสดุดูดซับความรู้ที่มอบให้คุณจากภายนอก และ ทำซ้ำมันไปเรื่อย ๆ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรียนรู้ตลอดชีวิต



ความเห็น (1)

เขียนเมื่อ 

เป็นนิยามเชิงปรัชญาจากปราชญ์ เข้าถึงยาก

แต้ถ้าเราเข้าถึงได้ ทำให้เป็นจริงได้ ผลิตคนได้แบบนั้น สังคมคงไม่ยุ่งเหยิง

เป็นอุดมคติ แต่มีคุณค่าชวนให้คิด