๒๒/๐๔/๒๕๕๘
**********
"คิดถึงป่าไม้อันร่มรื่นสงบเย็น ณ แดนนี้"
ภาพประกอบจากหน้าค้นหาของ www.google.co.th
.....
วันที่ฟ้าเริ่มอับแสง
แสดงให้เห็นเป็นคำถาม
หมอกควันคลุมสุมซ้ำ
ทุกข์ยากตากระกำเพียงใด
สิ่งที่กำเนิดนั้น
ล้วนบากบั่นจากมือของใคร
ทอนทุ่มสุมไฟใหญ่
มวลไม้แห้งหายกลายหมดลง
ไม้น้อยแก่นแข็งกล้า
เกือบหมดวนาหรือป่าดง
ใครหนอช่างลืมหลง
ปล่อยให้ยังคงเวียนตัดกัน
ไม้ใหญ่อันสูงยิ่ง
กลับล้มแน่นิ่งลงฉับพลัน
นกกาก่นด่ากระชั้น
ทำลายบ้านฉันพลันอับปาง
ปลูกกันกี่วันหนอ
บางคนก็ท้อระยะทาง
บางคนฟันถากถาง
หวังจักอำนวยร่ำรวยเงิน
วันนี้ช่างขาดน้ำ
แล้งเกินจะย้ำกล้าเผชิญ
ใต้ลึกบนตื้นเขิน
แดดร้อนเหลือเกินกำหนดกัน
ร่างกายของเรานี้
ความร้อนราวีหนักทุกวัน
ขาดน้ำจะอาบฉัน
ที่ดื่มก็พลันเป็นเหงื่อไป
ร้อนมากติดแอร์เถิด
ช่วยให้เตลิดประเสริฐไหม
ค่าน้ำและค่าไฟ
ตามติดแล้วไงคงหมดลง
เมื่อไรจะตื่นรู้
ทำนุฟื้นฟูเรื่องป่าดง
ช่วยกันอย่าใหลหลง
ทำได้เราคงสงบเย็น
อย่าช้าปลูกต้นไม้
ปลูกป่ากันให้ใครใครเห็น
ดับร้อนหวังเยือกเย็น
ช่วยให้โดดเด่นอย่าตัดฟัน
....
"พี่หนาน"
21/04/2558
เขียนตามลักษณะท่วงทำนองเพลงพระพุทธเจ้าฯ…
วันที่อุณหภูมิสูงเกือบถึง 40 องศาเซลเซียส
ในเขตจังหวัดอุตรดิตถ์
...
ขอบคุณทุกท่านที่สนใจ ขอบคุณโกทูโนว์
