สัจธรรม

เมื่อวันที่ ๓ เมษายน ๒๕๕๘...ฉันนำกระดูกของพ่อไปเก็บไว้ที่

อัฐิเจดีย์ที่วัด...โดยพวกเราลูก ๆ - หลาน ๆ ทำหน้าที่ฉาบปิด

ให้พ่อด้วยตัวเองกัน...สำหรับครอบครัวของฉัน ๆ ชอบพูดความจริงกัน

เพราะความจริงที่พูดนั้น เป็นสิ่งที่เป็นจริงที่ออกมาจากใจ...

สัจธรรม ก็คือ ความจริง...บางครั้ง ความจริงมนุษย์แต่ละคน

รับกันไม่ค่อยได้ แต่สำหรับครอบครัวของเรา ๆ เรียนรู้เกี่ยวกับ

ความจริงกันทุกคน...และยอมรับสิ่งที่เป็นจริงกันมากกว่า...

ฉันยังแซว...ปู่จเรของเจ้าฟ้าครามว่า...เอ้า!!! คิวต่อไปของใครล่ะ?

เลือกเอานะจะทำเจดีย์กันตรงไหน? พร้อมหันไปดูสีหน้าปู่จเร

ซึ่งไม่ได้สะทกสะท้าน...แถมบอกว่า...ตายไปแล้ว ไม่รู้อะไรแล้ว

แล้วแต่คนทางหลังจะทำให้แล้วกัน...ฉันจึงบอกต่อไปว่า...

สุดท้าย...พวกเราก็มารวม ๆ กันอยู่แถว ๆ นี้ล่ะ...

นี่คือ...ความจริง (สัจธรรม) ที่บางคนก็รับไม่ได้...สำหรับครอบครัว

ของฉัน ๆ ฝึกให้ทุก ๆ คน ยอมรับความจริงกันให้ได้...

สัจธรรม คือ ความจริงของชีวิตมนุษย์...

...

ขอขอบคุณทุกท่านที่ให้เกียรติเข้ามาอ่านบันทึกนี้ค่ะ

บุษยมาศ แสงเงิน

๘ เมษายน ๒๕๕๘