ใครไม่รู้...แต่ใจของเรารู้
การหมั่นฝึกปฏิบัติภายในใจของเรา...
ขึ้นอยู่ที่ใจของเราเป็นหลัก...
คนอื่นอาจไม่รู้...แต่ภายในใจของเราเป็นผู้รู้
ฝึกเพียงแค่...คิดดี พูดดี ทำดี...เท่านั้น
ไม่ฝักใฝ่ หรือสนใจในคำพูดที่ไม่ดีของผู้อื่น...
เข้าใจในความเป็นมนุษย์ ซึ่งมีความแตกต่างกัน
จะให้เหมือนตัวเรา คงไม่ใช่ เพราะตัวเรายังไม่เหมือนตัวเขาเลย
ฝึกหมั่นให้อภัยบ่อย ๆ แผ่เมตตาให้กับผู้อื่นเสมอ...
ปฏิบัติแบบนี้บ่อย ๆ...สุดท้ายใจจะนิ่ง สงบ...
เห็นคนอื่นพูดไม่เข้าหู ก็จะมีอาการใจนิ่ง พิจารณา
คิดเพียงว่า..."เป็นเช่นนั้นเอง"...
นี่คือ...การปฏิบัติที่ตัวของฉันได้ปฏิบัติเกี่ยวกับ "หลักธรรม"
ขอเพียงคนอื่นไม่รู้...แต่สำหรับใจของฉัน ๆ เป็นผู้รู้เท่านั้น คงพอ
...
บุษยมาศ แสงเงิน
๗ เมษายน ๒๕๕๘
ขอขอบคุณสำหรับดอกไม้กำลังใจจากทุก ๆ ท่านค่ะ