ข้อคิดจากงานศพ

พิสูจน์
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

เมื่อผมไปงานศพญาติ ๒ ราย
๑.ไปร่วมพิธีฝังศพ น้องชลอ ผิวเกลี้ยง เมื่อวันที่ ๑๗ มีนาคม ๒๕๕๘ อายุ ๕๔ ปี
ถึงแก่กรรมเพราะอุบัติเหตุทางรถ
๒. ไปเป็นเจ้าภาพสวดพระอภิธรรมศพ คุณอาจันทร์ โพธิ์พันธ์ุ เมื่อ ๒๐ มีนาคม ๒๕๕๘ อายุ ๘๖ ปี เสียชีวิตเพราะอาการเจ็บป่วย
ทำให้ได้แง่คิดว่า
๑.ทุกคนเกิดมาต้องตาย
๒.บางคนตายเมื่ออายุ ๙๐ ขึ้นไป
๓.บางคนตายเมื่ออายุ ๘๐-๘๙
๔.บางคนตายเมื่ออายุ ๗๐-๗๙
๕.บางคนตายเมื่ออายุ ๖๐-๖๙
๖.บางคนตายเมื่ออายุ ๕๐-๕๙
๗.บางคนตายเมื่ออายุต่ำกว่า ๕๐
๘.บางคนตายเมื่อยังเป็นหนุ่มเป็นสาว
๙.บางคนตายเมื่อยังเป็นเด็ก
๑๐.บางคนตายเมื่อยังเป็นทารก
๑๑.บางคนรวยเป็นร้อยล้าน พันล้านก็ตาย
๑๒.บางคนเป็นขอทานอนาถาก็ตาย
๑๓.บางคนมียศศักดิ์อำนาจสูงส่งก็ตาย
๑๔.บางคนไร้ญาติ ขาดมิตร ด้อยวาสนาก็ตาย
ไม่มีใครหนีความตายพ้นสักคน แล้วไยคนเราจึงดิ้นรน แก่งแย่ง ชิงดีชิงเด่น ล้มล้าง เข่นฆ่ากัน ไม่รู้จบ คนที่สั่งฆ่าเขา ต่อมาไม่ถูกฆ่า ก็ติดคุก ไม่ติดคุกก็เจ็บป่วยล้มตายตามไปในที่สุด คนที่เคยยิ่งใหญ่พอหมดอำนาจหมดยุค ก็ตกลงมาติดดิน และเสื่อมโทรมลงในที่สุด ทุกชีวิต ทุกสิ่งหนีไม่พ้นกฎแห่งไตรลักษณ์ เกิดขึ้น ตั้งอยู่ แล้วดับไป อนิจจัง ทุกขัง อนัตตา ไม่เที่ยง ไม่ทน ไม่ใช่ของตนบังคับไม่ได้
ท่านทั้งหลายจงอย่าได้ประมาทในชีวิต จงนึกถึงความตายทุกขณะจิต ด้วยมรณานุสสติเถิด จะได้ขัดเกลาความโลภ โกรธ หลง ให้เบาบางลงบ้าง

เมื่อถึงคราวตายของเรา จะได้มีสุคติเป็นที่ไป ห่างไกลอบายภูมิทั้งปวงแล

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ภูมิปัญญาภาษาไทย



ความเห็น (0)