เคยคิดกันไหม ห้องที่เก็บหนังสือ เป็นที่อ่านหนังสือแท้ๆ ทำไมเรียกห้องสมุด
ไม่เรียกห้องหนังสือ
ก็เพราะสมัยก่อนไม่มีหนังสือ มีแต่สมุด
สมุดที่ว่านี้คือสมุดไทยหรือเรียกอีกอย่างว่าสมุดข่อย
สมุดไทย คือสมุดที่ทำด้วยกระดาษข่อยแผ่นยาวๆหน้าแคบ พับทางขวางทบกลับไปกลับมาคล้ายผ้าจีบ เป็นสมุดเล่มสี่เหลี่ยมผืนผ้า มีทั้งชนิดกระดาษขาวเรียกว่าสมุดขาวและชนิดที่กระดาษดำเรียกว่าสมุดดำ
หาดูได้ที่ศูนย์เฝ้าระวังทางวัฒนธรรมโรงเรียนบางลี่วิทยา มีครูพิสูจน์ ใจเที่ยงกุลเป็นเลขานุการศูนย์
เมื่อเรียกกันมาแต่โบราณก็เลยติดปากเสียแล้วยากที่จะเปลี่ยน
(แหล่งข้อมูลพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ.๒๕๔๒ และหนังสือร้อยเรื่องดีๆของเมืองไทยที่คุณไม่เคยรู้ ของจุฑา รักษ์แผ่นดิน)
ครูพิสูจน์ ใจเที่ยงกุล เรียบเรียง
