การดูจิต 3 ระดับ



ตอนเริ่มปฏิบัติธรรมใหม่ ๆ นั้น
ครั้งแรกที่ผมได้ยินคำว่า ฝึก "ดูจิต" นั้น
ก็คิดไปเองว่า เป็นการฝึกดูจิตคนอื่น
แต่ได้พิจารณาในรายละเอียดแล้วถึงได้ทราบว่า เป็นการเผ้าดูจิตใจตนเอง
ซึ่งถ้าเทียบเคียงกับ สติปัฏฐาน ๔ แล้ว น่าจะเทียบได้กับ จิตตานุปัสสนา



และด้วยความเป็นมือใหม่ ก็ยิ่งงงเข้าไปอีกว่า เอ! ดูจิตดูอย่างไร
อะไรคือจิต อะไรความคิด อะไรคือสมอง เริ่มงง พอจะดูก็ดูไม่เป็นหนอ



ยุ่งล่ะครานี้ จึงต้องรีบค้นคว้าด้วยการค้นจาก Net บ้าง ถามท่านผู้ฝึกก่อนบ้าง
และสุดท้ายก็สรุปมั่ว ๆ ฝึกมั่ว ๆ เอาเองบ้าง
ลองผิดลองถูกเปลี่ยนไปเรื่อย ๆ ผมเรียกการดูจิตแบบนี้ว่า ระยะที่ 1
หรือ ระดับที่ 1



ปีต่อ ๆ มา เมื่อได้พบกับพระสูตรต่างสาย
เช่น ZEN ก็จะได้ยินคำว่า จิตว่าง และ ความคิดปรุงแต่ง
ค่อย ๆ ฝึก ค่อย ๆ พิจารณามั่ว ๆ ไปเรื่อย ๆ
จนวันหนึ่งบังเอิญสามารถเข้าสู่สภาวะ "จิตว่าง" ได้
จึงจะริ่มเห็นนิยามที่แท้จอง "ความคิดปรุงแต่ง"
ระยะที่ 2 นี้จึงเป็นการฝึกดูหรือทำความรู้จักกับ "ความคิดปรุงแต่ง" หนอ



จนวันนี้เอง
พึ่งเห็นความหมายใหม่ระดับต่อมาของการดูจิต
ผมจึงตั้งชื่อว่า การดูจิตระดับที่ 3
หนอ



ยึดความจำว่าเป็น ใจ หมายจนเคย

เลยเพลินเชยชมจำทำมานาน

ความจำผิดปิดใจไม่ให้เห็น

จึงหลงเล่นขันธ์ห้าหน้าสงสาร