บทกวี : อ้อมกอดของลูก

อ้อมกอดของลูก

คิดถึงอ้อมกอดนั้นอันอบอุ่น

อ่อนละมุนด้วยใจรักไร้เดียงสา

ปัดความทุกข์อุกอั่งพังเพมา

หลายเวลาวานวันที่ผ่านเลย

เป็นอ้อมกอดน้อยน้อยของลูกรัก

ด้วยใจภักดิ์รักแท้แน่อกเอ๋ย

ซับน้ำตาที่หลั่งดั่งคืนเคย

มาปลอบเปรยเย้ยน้ำตาของพ่อนี้

เพราะน้ำตาพ่อผู้ชายไม่อายดอก

อกสามศอกชอกช้ำนำหลีกหนี

ด้วยใจหลงงมงายหน่ายความดี

ดั่งภูตผีปีศาจร้ายทำลายลง

จึงกอดนั้นช่วยพ่อให้หายคิด

หยุดวิปริตคลุ้มคลั่งจิตลุ่มหลง

วิปลาสมาดร้ายกลายมั่นคง

รักยืนยงจากใจลูกที่ผูกพัน.

..................

10 มีนาคม 2558

พ.แจ่มจำรัส

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ลมหายใจแห่งบทกวี



ความเห็น (6)

เขียนเมื่อ 

งดงามมากครับ

เขียนเมื่อ 

ไพเราะมากค่ะ

เขียนเมื่อ 

บทกวีไพเราะค่ะ

เขียนเมื่อ 
  • โอ๋-อโณ
  • ทิมดาบ
  • Dr. Ple
  • อร วรรณดา
  • .....ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาอ่านและให้กำลังใจ

    เขียนเมื่อ 

    ซาบซึ้งจ้ะ

    เขียนเมื่อ 

    เห็นรากเหง้าอารมณ์ ความห่วงหา และความรัก จากเยื่อใยของลูก ที่พ่อปลูกฟูมฟักรักษา นี่คือ ยาโอสถ ที่คอยปลดเปลี้องทุกข์ ให้สุขได้นะครับ