ผมกลัวดินสอหาย......

ชั่วโมงนี้ฉันได้สอนนักเรียน ป.2 แทนครูพี่เลี้ยงอีกแล้วค่ะ ^_^ นักเรียนห้องนี้น่ารักทุกคน เชื่อฟังคำสั่ง และตั้งใจเรียนกันทุกคน

เนื้อหาในวันนี้เป็นเรื่องเครื่องมือที่ใช้ในงานเกษตร นักเรียนร่วมกันตอบคำถามและอธิบายลักษณะของเครื่องมือได้ เพราะผู้ปกครองของนักเรียนส่วนใหญ่ก็ทำอาชีพเกษตร

เมื่อฉันให้ทำแบบฝึกในหนังสือ นักเรียนก็ตั้งใจทำโดยที่ไม่เล่นกัน ตอนฉันเดินตรวจเวลานักเรียนทำงาน ฉันก็เจอเด็กชายคนหนึ่ง ผูกดินสอไว้กับกล่องดินสอรูปรถ ด้วยความอยากรู้ฉันจึงถามเด็กว่า "ทำไมเธอต้องผูกดินสอ ไว้กับกล่องดินสอล่ะ" เด็กเลยบอกว่า "แม่ผมผูกให้ครับ เพราะผมทำดินสอหายบ่อย ๆ แม่บอกว่าถ้าหายอีก ผมจะถูกตี"



ซึ่งเหตุการณ์แบบนี้ทำให้ฉันคิดถึงนักเรียนชั้น ป.3/2 ตอนเลิกคาบก่อนกินข้าว ระหว่างที่ฉันปล่อยไปกินข้าวทีละแถว เมื่อแถวสุดท้ายเดินมาเด็กชายคนหนึ่งทำดินสอตกพื้น ฉันจึงบอกว่า "ดินสอใครตกค่ะ" เด็กชายหันมามองบอกว่า "ไม่ใช่ของผมครับ" แล้วก็รีบวิ่งไปกินข้าวทันที ทั้งที่ฉันเห็นว่าตกมาจากเด็กชายคนนั้นแท้ ๆ

เมื่อพักเที่ยงหมดเข้าชั่วโมงบ่าย เด็กชายคนเดิมก็วิ่งมาอย่างรวดเร็ว แล้วบอกฉันว่า "ครูครับ เมื่อกี้ดินสอของผมตกเองครับ" ฉันเลยแกล้งไปว่า "อ้าว ! เธอบอกไม่ใช่ของเธอนิ" เด็กน้อยทำหน้าเขิน ๆ ฉันเลยต้องให้ดินสอคืนไป.... ^_^ (ของตัวเองแท้ๆ ยังไม่รู้ตัวอีก)

ปล. ในแต่ละวันที่กวาดห้องจะได้ทั้ง ดินสอ ปากกา ยางลบ ไม้บรรทัด ตลอดค่ะ.




บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน บันทึกการฝึกสอนของนางสาวศุภลักษณ์ ศุภผลา ... (ภาคเรียนที่ 2/2557)



ความเห็น (0)